scheiding..

Hey meiden…

Ik heb net sinds zaterdag te horen gekregen dat m’n ouders gaan scheiden na 25 jaar getrouwd te zijn… & ik weet niet goed hoe ik hier mee om moet gaan, ik heb het totaal niet aan zien komen… ze hebben geen ruzie niks, ze zijn uit elkaar gegroeid zeggen ze… Ik vind het zo moeilijk, ik heb geen zin meer om wat te doen, ik zit alleen maar thuis… en dan nog me ouders zelf… me moeder is hele tijd overstuur, en me vader gaat gewoon vet droog door net of het niks is…

ook gaat alles vet snel… me moeder heeft zich meteen in laten schrijven, en me vader heb zelfs al een nieuw huis!! ik besef amper wat er allemaal gebeurt, ik leef in een soort roes… ik weet niet wat ik moet doen, ik voel me alleen maar kut, ik heb geen zin meer om naar vriendinnen te gaan, ik heb geen honger meer helemaal niks :s.

Maar ik weet niet wat ik moet doen of denken… ik geloof niet dat ze uit elkaar zijn gegroeid… ik denk dat er wat anders achter zit maar dat ze dat niet durven te vertellen, omdat het allemaal heel snel gaat… ook gaat alles heel anders worden, want me 2 zusjes gaan bij me vader wonen, en ik ga als enigste met m’n moeder mee…
wat moet ik nou :’(

sorry als het een lang verhaal is, moet het gewoon even kwijt…
liefs… xx

mijn moeder is al 2 keer gescheiden en echt je leert er mee leven maar daar heb je nu natuurlijk niks aan

vraag of je bij allebij je ouders mag wonen en vraag of ze uit willen leggen waar het nou echt precies is misgegaan
en geloof me je ouders blijven van je houden en hoe zwaar ze het ook hebben ze willen echt voor je klaar staan want in een scheiding is het het vervelendste voor de ouders dat ze het gevoel hebben dat ze niet goed zijn voor hun kinderen dus je ouders willen je maar al te graag helpen echt

Mijn ouders zijn ook gescheiden, alleen ik zag het wel aankomen omdat het vaak ruzie was enzo. Ik weet niet, ik vond het eigenlijk beter dat ze gingen scheiden, want het was nooit leuk eigenlijk. En als je denkt dat er iets achter zit, vraag het dan aan je moeder ofzo?

Ik had zelf niet echt zn moeite met de scheiding, dus ik kan je niet echt helpen, alleen alles wat dr na kwam enzo. Want ik zie mn vader amper, en mn ouders praten niet meer tegen elkaar. En mijn vader heeft afentoe periodes dat die me haat en mij nooit meer wilt zien. Hoop dat dat bij jou niet gebeurt, maar dat zal vast niet, mijn vader is gewoon een rare vader :’)

Sterkte!

Mijn moeder heeft nu, sinds twee en een half jaar ongeveer een vriend, en hij woont ook bij ons en het eerste jaar vond ik het echt vet vervelend want hun waren verlieft natuurlijk xD. Dus toen kreeg ik het gevoel alsof mn moeder dr vriend boven ons koos, wat niet zo was. Omdat we natuurlijk al 2 jaar zoiets gewend waren dat we met niemand onze moeder hoefde te delen. Maar hij is aardig gelukkig, en hij doet meer als een vader dan mijn vader ooit deed. Ook toen die ons amper kende ging die altijd mee met mn moeder naar ouderavonden wat mijn vader nooit deed. :’)

Jeetje, heb jij ooit van leestekens gehoord?!
OT: nog nooit meegemaakt gelukkig, maar heel veel sterkte!

ik heb het aan me moeder gevraagt… maar krijg elke x het zelfde antwoord… dat het niet meer werkt, terwijl ze nooit ruzie hebben:S

^Vraag je dan ook waarom en op welke punten het niet werkt?

Maar wat denk je dan dat er gebeurt is?

Mijn ouders zijn ook pas gescheiden, naja pas nu een jaar geleden ong. Maar ik zou als ik jou was maar denken van: als je ouders het zo beter vinden, is het ook beter. Want als zij bij elkaar wonen maar ze vinden het eigenlijk niks, dan is het toch ook niet leuk? Je ouders moeten ook wel gelukkig blijven/worden toch?

ik heb het gevoel dat er bij m’n vader een ander in het spel is, maar ze zeggen allebei van niet, kheb het ze allebei al gevraagt dusja…
& ik wil ook wel dat ze gelukkig worden…

Mijn ouders zijn nu ook een half jaar uiteen ongeveer. Had het ook totaal niet verwacht en mijn vader had ook al direct een ander huis enzo. Ook uit elkaar gegroeid… En soms hadden ze ook wel ruzie maar nooit waar mijn broer en in bij waren, dus daardoor dat we ook niets merkten. Uiteindelijk viel het bij mij allemaal beter mee dan ik eerst had verwacht. Maar het blijft wel heel kut natuurlijk. Maarja, je kan er écht niets aan veranderen als kind.

.

Zoals je zegt, je wilt dat ze gelukkig zijn. Als je denkt dat er geen ‘spel’ achter zit, kan je niks doen dan het gewoon te accepteren. Dit kan heel moeilijk zijn, dat weet ik. Maar je wilt dus dat je ouders gelukkig worden…

gelukkig nooit meegemaakt, want ik ken mn vader niet.
in ieder geval heeel veel sterkte

wat vervelend zeg, zelf niet mee gemaakt

Wat vervelend voor je! Geef je moeder de tijd nu, misschien kun je er later dan over praten?