samenwonen

Ik ga samenwonen volgend jaar met me vriend als alles goed loopt, ik word volgend jaar 18 dus het word een grote stap . wat vinden jullie dervan samenwonen op vroege leeftijd

ik vind dat het best kan:) als je maar goede afspraken maakt, maar dat moet op elke leeftijd!

wordt

Ik vind dat best kunnen, alleen je moet wel zeker weten dat als het mis gaat dat je terug kan waar je nu woont.

ik zou eerder iets hebben van ga allebij nog 2 jaar op kamers. en dan pas samenwonen dan weet je eerst hoe je het wil…
blijf je af en toe bij elkaar slapen en kijken hoe de thuissituaties zijn.

maar dit is mijn mening maar (’: hoe ik het zal aanpakken

vind het zelf best vroeg, maarja iedereen is daar natuurlijk klaar voor op een andere leeftijd :slightly_smiling_face:

Hmm… ik ben nu zelf 18 en moet er echt nog niet aan denken om samen te gaan wonen. Uit huis gaan in een studentenwoning oké, maar echt samenwonen, lijkt me verschrikkelijk.
Misschien als je een vervelende thuissituatie hebt, dan begrijp ik het nog wel. Maar anders vind ik het misschien een beetje te vroeg… ik heb altijd het idee van > eerst op jezelf wonen en daarna pas samenwonen.

Deze reactie snap ik niet?

Maar goed, ik ben hetzelfde van plan. Als jij je er lekker bij voelt en er vertrouwen in hebt dat het gaat werken, moet je het gewoon doen.

Ik ben nu 23 en ga op mezelf wonen. Ik heb 6 jaar een relatie, en mijn vriend wil graag gelijk samenwonen, ik tot 3 maanden geleden ook, maar nu wil ik liever eerst op mezelf. Ookal is het maar 6 maandjes, eerst even wennen hoe het is om op jezelf te wonen ipv gelijk samen te gaan. Ik denk dat dat voor mij beter werkt.
Maar prima toch? Als het voor jullie wel werkt, gewoon doen!

Topicstartster spelt verkeerd, what’s not to get about that?

Ze heeft spelfouten, maar het is nog altijd “Ik word” want “Ik loopt” toch ook niet?

Ik en mijn vriend waren 19 en 20 toen we samen gingen wonen, het gaat goed maar we zijn wel blij dat we nu groot wonen zodat we soms wat afstand kunnen nemen en ons eigen ding kunnen doen :3
(wij hebben ook al meer dan 4 jaar dus we kennen elkaar ook wel goed genoeg)

“wordt” bij “het wordt een grote stap”. :wink:

Maar goed, als ik jou was zou ik eerst op mezelf/op kamers gaan wonen, zien hoe dat is en daarna misschien de stap te nemen om samen te gaan wonen. Het lijkt me al een grote stap om uit huis te gaan, dus moet je daar waarschijnlijk eerst ook aan wennen. Meteen samen gaan wonen wordt misschien iets te veel in één keer.
Maar als jij en je vriend beide denken er klaar voor te zijn, vooral doen natuurlijk! :slightly_smiling_face:

Het lijkt mij echt geweldig om samen te wonen met mijn vriend. Het kan mij ook niet snel genoeg gebeuren :slightly_smiling_face: hopelijk volgend jaar,dan is hij 21 en ben ik 20

Ik vind het helemaal niet te vroeg.
Nu kan ik dat nog niet zo goed zeggen natuurlijk, ik ben pas 15, maar mijn vriend en ik zouden dat ook wel willen. Samen op kamers.

Ik kan alleen zeggen dat je moet doen waarbij je je goed voelt. Je zegt zelf al dat het een grote stap is, en dat is het ook.

Oh, en vergeet ook niet dat je met samenwonen ineens altijd op elkaars lip zit. Het kan je relatie een boost geven, maar het kan hierdoor ook helemaal verkeerd lopen. Zorg dus inderdaad zoals al genoemd werd voor een adres waar je altijd terecht kan.

Ik ben ook vroeg gaan samenwonen. Ben nu 21 en ben bijna anderhalf jaar geleden samen gaan wonen. Ik heb daarvoor een jaar op mijzelf gewoond.

Het verschilt per persoon of het ‘goed’ of ‘verstandig’ is om te doen of niet. Als je twee en een half jaar geleden tegen mij had gezegd dat ik over anderhalf zou samenwonen, dan had ik je keihard uitgelachen. Maar toen ontmoette ik mijn vriend en was het vanzelfsprekend om samen te gaan wonen en ik beschouw het nog steeds als grote maar ook een hele goede stap. Dus iedereen die het vergelijkt met het idee ‘ik zie mijzelf echt niet al samenwonen en ik ben 20’ dan is dat niet een eerlijke vergelijking, voor jou kan het over een paar maanden ook al anders zijn.

Daarentegen ben ik het er wel mee eens dat het ook belangrijk is om vooral onafhankelijk te zijn, en dat je niet gaat samenwonen om bijvoorbeeld een vervelende thuissituatie te ontvluchten. Ik raad het iedereen aan om eerst voor jezelf te leren zorgen en eerst op jezelf te gaan wonen als het mogelijk is, want dat is wel een unieke en zeer leerzame ervaring.

Het is idd een grote stap, maar ik heb hem ook gezet en nooit spijt van gehad. Ik was 19 toen ik ging samenwonen en mijn vriend en ik waren toen iets meer dan een jaar bij elkaar. Nu moet ik zeggen dat wij wel door omgeving werden gedwongen samen te wonen (niet per se negatief, maar als we onze relatie goed voort wilden zetten was dit de beste optie).

Of het gaat slagen hangt van jullie af, als jullie prima met elkaar kunnen samenleven dan is dit het beste wat je kunt doen! Maar met een ander samenleven is lastig en als jullie er niet volwassen genoeg voor zijn kun je daar wel extra problemen mee krijgen. Succes!

Ik zie het ook zo met samenwonen: je wordt ontzettend met elkaar geconfronteerd, maar als het niet goed zit merk je dat echt heel snel en dan kan je ook vlotter een eind maken aan je relatie; wie weet hoe lang je anders een relatie met elkaar zou hebben gehad terwijl je eigenlijk niet goed genoeg bij elkaar past. En als het wel goed zit, dit zie ik bij mijzelf en ook bij anderen om me heen, dan voelt het gewoon echt goed en gaat het heel relaxed. Het is voor mij samenwonen met mijn lief, beste vriend en grootste maatje. Leuker kan toch niet? :slightly_smiling_face:

Nah het zit wel ingewikkelder in elkaar hoor ^^"

Het is niet zo dat het niet uitmaakt of je een maand samen bent en gaat samenwonen of dat je dat pas doet na twee jaar. Er is tolerantie nodig en dat moet je maar verdienen… Als je bijv. de afspraak maakt dat de een altijd kookt en de ander altijd de tafel afruimt en een van de twee houdt zich daar (te) vaak niet aan dan moet je daar tegen kunnen en niet direct uit je slof schieten om maar zo te zeggen. Het is ook veel praten en duidelijke afspraken maken. Ik denk dat een hechtere relatie het samenwonen vermakkelijkt. Persoonlijk ben ik er ook van overtuigd dat je in principe met iedereen zou kunnen samen als er maar een heldere communicatie en tolerantie is.

Waar ik nog moeite mee heb is om te delen met geld. Niet dat ik dat niet doe hoor, maar het is toch gek om je in te denken dat je vriend in zo’n verband wel inspraak mag hebben op je uitgaven. Nu heb ik een vrij relaxte vriend die wel vind dat ik iets leuks mag kopen, maar ik kan me er ook heel kut door voelen. Het is niet eerlijk als je vriend geen behoefte heeft aan leuke dinge kopen en jij hebt dat juist wel heel erg. Het voelt voor mij vaak alsof ik veel geld onnodig uitgeef terwijl hij nauwelijks iets koopt… tja… daar moet je ook maar mee om kunnen gaan x__x

Ik denk dat leeftijd geen rol hoeft te spelen.
wat wel een rol speelt is: geld en duur relatie.
Als jullie samen financieel vooruit kunnen komen dan, prima, lekker samenwonen.
Zijn jullie lang genoeg samen om het aan te kunnen? prima, lekker samenwonen.
Je voelt dat he wanneer het moment er is.