Samenwonen met vriend?

Hee allemaal,

ik heb een probleem: ik ben door m’n moeder het huis uit gezet.
We hebben al jaren ruzies en problemen, en ze wordt steeds hysterisch en gaat krijsen omdat ze bang is me te verliezen en me niet los kan laten.
Nu woon ik bij m’n vader, maar hier wil ik niet eeuwig blijven aangezien hij anti-kraak woont (momenteel in een kantoorpand). We hebben er wel voorzieningen en ik heb ook wel een eigen kamer en kan van hieruit met de trein naar school, maar wil toch elders wonen.
Ik heb een vriendje die over een half jaar sowieso het huis uit gaat en de bedoeling is dat ik dan bij hem in ga trekken. Alleen ben ik dan nog minderjarig (nog net geen 18) dus mag ik nog niet het huis uit, behalve met hulp van Jeugdzorg maar dan wordt het iets van begeleid kamerwonen en daar zit ik niet op te wachten. Bovendien heb ik in het verleden (in verband met m’n broer en moeder enzo) al te maken gehad met Jeugdzorg en kinderbescherming en dat wil ik niet weer.

Het plan is dus dat we over een half jaartje samen gaan wonen in een appartementje (financiering is niet een hoofdprobleem). Maar hebben jullie tips wat ik tot die tijd kan doen? Zal ik bij m’n vader blijven wonen of zal ik bij m’n tante (allebei op haalbare afstand naar school) gaan wonen?
Het liefst woon ik deels bij m’n vriend en z’n ouders (ben er welkom) en deels bij m’n vader.
Het allerliefst ga ik zo snel mogelijk het huis uit.
En dan heb ik nog één twijfel: als mijn vriend en ik gaan samenwonen, zitten we erg dicht op elkaar. Dit zijn we in principe gewend en het gaat echt geweldig, maar ik ben bang dat we een beetje geisoleerd van de buitenwereld raken. We hebben allebei wel vrienden en zo en ons eigen leven, maar we zitten dan allebei in onze studententijd en ik ben bang dat we dan onze studententijd niet optimaal kunnen beleven (lees: uitgaan, zuipen, in een studentenhuis wonen met leuke huisgenootjes). Maar misschien moet ik ook wel niet zoveel zeiken - ik houd namelijk onwijs veel van deze jongen en het is wederzijds - en moet ik me daar nog geen zorgen over maken.

Wat vinden jullie?
Samenwonen een goed idee?
Of heeft iemand nog andere opties?

Liefs, C.

Ik zou gewoon doen wat het beste voelt. Ik weet niet hoe je erbij komt dat het via jeugdzorg moet als je het huis uit gaat want mijn zus is op haar 14e bij haar vriend ingetrokken en ik op mijn 17e bij mijn vriend en wij hebben nooit met jeugdzorg te maken gehad.

Oh okee, maar zijn jullie vriendjes dan ook minderjarig? Mijn vriend is namelijk even oud als ik.
Hoe ging het dan bij jullie? Want je ouders moeten dan toestemming geven en mijn moeder gaat dat niet doen, waardoor ik mijn vader via de rechter als voogd moet aanwijzen en dan komt er een onderzoek van de raad v/d kinderbescherming en daar wil ik dus niet meer mee te maken hebben…

Tenminste… dat is wat ik denk. Ben benieuwd hoe het bij jullie is gelopen…

Ik zou nog niet bij je vriend gaan wonen. Ik vind je er te jong voor en het legt een enorme druk op zijn schouders. Plus, als het ooit zou uitgeraken sta je daar.
In jouw plaats zou ik deels bij je tante en deels bij je vader gaan wonen. Misschien af en toe een weekend eens bij je vriend overnachten. Want echt samenwonen is nog iets anders dan even komen logeren, dat moet je goed beseffen. Eigenlijk is het gaan samenwonen dat cruciale punt in een relatie waar je gaat inzien of het zal werken tussen jullie of niet. Ik vind dat je dat risico het best nu (nog) niet neemt.

Succes en sterkte!

Ik ga binnenkort ook bij met mijn vriend samenwonen, maar dit is zorgvuldig gepland. Ik weet niet of het in jouw geval een goed idee is, sowieso ben je minderjarig dus als je weg wilt zou je toch het beste kunnen wachten tot je 18 bent. Omdat je nog zo jong bent en er nog van alles kan gaan gebeuren, zou ik het slimmer vinden als je mss een goedkoop kamertje in de buurt van je vriend zoekt. Klikt heel direct, maar je bent nog zo jong en het is helemaal niet zeker dat je relatie het tot zo ver gaat redden. Eig zijn jullie er niet klaar voor want het is zo onverwachts, jullie worden er eig toe gedwongen. Voor nu zou ik zeggen, wacht tot je 18 bent (duurt dat nog bijna een jaar, des te beter). In die tijd zou ik me geestelijk gaan voorbereiden voor je uitzet en mss zelfs samenwonen, spaar, koop alvast het een en ander en zie hoe jullie relatie vordert. Het is echt zonde als jullie relatie uitgaat omdat jullie het moeten overhaasten.

Waarom ga je, als je 18 bent, niet op kamers? Want dan ben je ook uit huis, raak je niet geisoleerd, en kun je het echte studentenleven beleven!

Woonde ook al voor mijn 18e samen met mijn vriend. Alleen hij is wel ouder dan ik, en hij woonde al een tijd alleen in een appartement. Voor jou is het denk handiger om eerst uit te zoeken hoe je inderdaad je studententijd door wilt gaan. Zelf had ik altijd gedacht om in een studentenhuis te wonen, en veel uit te gaan en dat vond ik heel jammer. Maar ik heb me wel laten inschrijven bij een vereniging, zo kan ik toch nog wel genieten van mijn studie behalve alleen het studeren zelf. Hiernaast moet je relatie ook wel echt sterk zijn om elkaar zovaak te gaan zien. En volgens mij kan je voor je 18e ook uit huis zonder jeugdzorg gedoe met kamertraining, maar dit met toestemming van je ouders.

Hoe lang zijn jij en je vriend al bij elkaar?

Wat het beste voelt, ik zou gewoon tot je 18 bent bij je vader of je tante blijven wonen. Maar je geeft zelf al aan dat je het bij je vader niet fijn vindt, dus ik zou naar mijn tante gaan, maarja.
& voor de rest; je zegt het zelf al, je houdt van hem en dan moet je het maar zo nemen als het is he

Ik ben op mijn 17e ook gaan samenwonen. Dat kan gewoon. Gewoon doen, hoogstens krijg je wat gelazer. Jeugdzorg kan niet zomaar iets doen, daar moeten ze een rechtzaak voor aanspannen, en dat doen ze niet meer als je bijna 18 bent. Kost geld, tijd, en moeite en dat kunnen ze beter aan een ander besteden. Als je verder nog vragen hebt ofzo kan je me een berichtje sturen :slightly_smiling_face: Ik zeg; Ga ervoor, want het is mogelijk :wink:

Ik ga over een jaar ook samenwonen met mijn vriend.
Als ik jou was zou ik er gewoon gaan wonen waarom niet toch?

Dank jullie wel allemaal, voor de bemoedigende reacties :slightly_smiling_face:
Ik heb het er nog even met mijn vader over gehad, en hij kan een anti-kraak woning regelen vlak bij waar hij nu woont en onze scholen. Ik vind anti-kraak niet ideaal - je kan er immers zo uitgezet worden - maar m’n vriend heeft er totaal geen problemen mee en ik vind ook dat ik eigenlijk niet zo moet zeiken, want het is erg goedkoop en het heeft alles wat je nodig hebt.
Ook de moeder van mijn vriend heeft aangeboden om tot die tijd bij hun te komen wonen, gewoon doordeweeks en dan in het weekend naar m’n vader.
Pluspunt: dan kunnen we gelijk zien of onze relatie zo werkt en of we de discipline kunnen hebben om buiten onze relatie onze eigen verplichtingen na te komen.
En dan ongeveer over een halfjaartje tot een klein jaartje uit huis is het plan :slightly_smiling_face:.

Alleen ik geloof dat m’n moeder nog toestemming moet geven om doordeweeks bij de ouders van m’n vriend te wonen, wat ze absoluut niet wil… iemand daar een idee voor?

Volgens mij mag je gewoon vanaf je 16e op jezelf wonen. Denk maar aan al die studenten die net van het VMBO of HAVO komen en opzich zelf op kamers gaan wonen.

Waarom wil je niet begeleid wonen?

Ik doe zelf Zelfstandig begeleid wonen. Je hebt zelf enorm veel te zeggen, de enigste regels zijn m.b.t je huisgenoten, rommel, muziek enz.

Voor de rest laten ze je met rust of je moet iets nodig hebben of iets niet snappen. dan kan ik aankloppen.

mhm…
over dat isolement wat je dan krijgt, dat is misschien wel lastig
mijn beste vriendin is samen gaan wonen met haar vriend, en ik zie haar echt bijna nooit meer…

dus ehm… dan moet je gewoon veel met andere vriendinnen gaan afspreken enzo… denk ik!

Bij je vader blijven wonen tot die tijd.
Je kan wel halsoverkop ergens anders willen wonen, maar je zegt zelf dat het niet gaat omdat je vanwege Jeugdzorg het huis nog niet uit mag.
Daar moet je het helaas mee doen.
Dat weggaan, huis uit, samenwonen zit nu in je hoofd, maar je moet toch echt wachten tot je 18e.

Andere kant zou ik zeggen: dikke doei voor Jeugdzorg.
Lekker op jezelf gaan wonen, mits je het kan financieren.
Big girls don’t cry en gaan lekker op zichelf.

Update: Dankjullie allemaal, fijn ff een andere kijk op de situatie te hebben :slightly_smiling_face:
Maaree het zit nu zo dat m’n moeder me het huis uit heeft gezet dus ik moet of bij mn pa ofwel bij mn vriend wonen, en bij mn vriend is veel praktischer ivm school dus daar woon ik nu en het gaat supergoed! Gewoon bij de ouders thuis hoor, maar daar heb ik geen last van en als het allemaal goed gaat like this, gaan we over een halfjaartje samenwonen :slightly_smiling_face:

Idd big girls don’t cry. xx

Super dat het zo goed gaat nu, ben blij voor je! :grinning: Succes verder!