Samenwonen en dan voorbij..

Hello…

Ik weet dat er al topics zijn over liefdesverdriet, maar dit ligt toch een beetje anders, vandaar dit topic.

Mijn vriend en ik wonen nu bijna een jaar samen, en het gaat de laatste tijd niet meer zo goed. Gisteren heeft hij mij verteld dat ik hem belemmer in zijn geluk en dat hij me niet meer leuk vind. Dat kwam keihard aan, maar het doet hem allemaal niks. Nu staat het huis op zijn naam, en was hij de hoofdverdiener, want ik studeer. Ik woonde eerst in Den Haag en hij in Delft, en we zijn samen naar een dorpje achter Arnhem verhuisd. Nu zit ik hier, 18 jaar, in dit huis met iemand die niet meer van me houd. Alles heb ik opgegeven, ik heb een nieuwe school hier, alles had ik veranderd voor hem, en nu is het voorbij. Al mijn familie woont in Den Haag. En nu weet ik het eigenlijk niet meer zo goed. Ik denk niet dat dit nog hoed komt… Ik weet dat ik beter een andere woning kan zoeken, maar ik vind het supereng om er alleen voor te staan, en ik heb er veel moeite mee om mijn vriend los te laten omdat ik weet dat ik er zo keihard voor gevochten heb. Ik wil wel in deze regio blijven wonen omdat ik hier graag mijn studie af wil maken. Plus dat ik geen inkomen heb en van een bijbaan niet kan rondkomen. Van de IBgroep krijg ik alleen een basisbeurs vanwege onduidelijkheden rondom mijn ouders, waar ik geen contact mee heb overigens. Wat nu? Ik moet nu én hier overheen zien te komen, mezelf overeind zien te houden, én allemaal praktische zaken regelen… Heeft er iemand tips? Want ik weet het even niet meer.

Bedankt voor het lezen, moest er even uit…

Oeii sterkte ! , Kan je niet samen met je vriend een oplossing zoeken, want alleen een oplossing zoeken is veel moeilijker !

:open_mouth: jeetje dat komt zeker hard aan. ik woon ook samen dus ik weet hoe dat is.
Hoezo belemmer je hem in zijn geluk? dat snap ik toch niet helemaal. en zou je toch niet je studie af kunnen maken daar ik weet niet hoelang je nog moet? lastig is ook dat je je ouders niet meer ziet. en anders een kamer zoeken die je toch kan betalen want je moet toch iets.:frowning_face: Ik kan je verder misschien wel helpen maar dan moet je even een note sturen met wat je voor vragen hebt.

Jeetje, dat is allemaal ff in één klap! Snap dat het moeilijk is, maar je kan hier niet in je eentje mee omgaan. Je hebt vast wel vrienden die je willen helpen zoeken naar een huisje en leuke dingen met je willen doen! En je vriend wilt je vast ook nog wel helpen, want ik bedoel, je kan toch niet zomaar opeens niet meer van iemand houden/om iemand geven? sterkte!

Voor het financiële plaatje: Ik zou proberen om in een studenthuis te gaan wonen, dat is meestal niet zo duur als een eigen appartement, hoewel je daar huursubsidie op kan krijgen. Dus dat is wel iets om uit te zoeken. En anders wordt het helaas lenen bij de ib-groep :frowning_face:.

Dat is het probleem als je voor een jongen je hele omgeving opgeeft. Als het slecht gaat, waar je op het moment zelf niet aan denkt, heb je niets meer om op terug te vallen.
Ik zou terugkeren naar je ouders, ik neem aan dat je omwille van hem ruzie met ze hebt gekregen? Als het ergens anders door kwam: kan je ergens bij een vriendin gaan wonen? je kan het je echt niet veroorloven om hiervoor je studie op te geven…

Jezus, wat heftig. Dus je kan ook niet zo weer bij je ouders gaan wonen?
En kwam dit uit het niets zeg maar? Want dan kan je vragen of hij hier al langer mee zit, of hij erover wilt praten, en misschien moeten jullie even wat afstand nemen. Samenwonen is natuurlijk wel een grote stap. Ben je op de 17e al gaan samenwonen? Dat vind ik echt knap van je.

Ik hoop dat het allemaal helemaal goed komt!

Ik ben het deels met Brod eens; je moet echt je studie niet opgeven!

Nee zeker niet je studie opgeven, dat is echt zonde.

Ik vind het eerder wat ondoordacht

Maar daar heb je nu niets aan, weet ik ook wel.
Veel succes, ik hoop dat je een oplossing vindt. :sob::muscle:
Zou niet graag in jouw situatie zitten…

Je moet echt niet bij hem willen blijven omdat je het (financieel) niet alleen red. (Ik weet dat dat niet je hoofdreden is, maar toch.)

Jij kunt het echt wel zelf. Zoek desnoods een andere baan en een goedkope studentenkamer van 2x2 meter.

Krijg jij trouwens niet meer geld van de DUO omdat jij geen contact meet hebt met je ouders?

Je zou altijd nog maximaal bij kunnen lenen bij de DUO trouwens. Wanneer je je studie hebt afgerond is het echt niet moeilijk om dat terug te betalen. Lenen klinkt echt heel erg en gevaarlijk enzo maar bij de DUO zit datecht wel goed.

Edit: DUO is trouwens de nieuwe naam voor de IB-groep.

Ja, ik bedoel meer knap als in: wow, ik zou dat echt niet durven/kunnen. Op je 17e al met je vriend samenwonen. Het is zo… jong.
Maar goed, als je geen contact meer hebt met je ouders snap ik het wel ongeveer.

nouja hij houdt dan misschien niet meer van je, maar hij wil je toch nog wel helpen met opnieuw te beginnen of naar een oplossing zoeken? ik neem dattie toch nog wel een beetje om je geeft? …

sterkte, het is wel een kutsituatie.

Je kunt een brief naar Ib-groep heen sturen dat je geen contact meer hebt met je ouders, heb ik ook gedaan en heb nu ook de volledige aanvullende beurs (:
En heb je verder geen familie of vrienden in de buurt waar je even bij kan blijven?
Hier in Enschede (en Hengelo) hebben we SJHT, die regelt flats en studentenhuizen speciaal voor studenten zonder verdere inkomen (of hooguit een bijbaantje) en is ook echt alleen voor studenten, er mogen geen gezinnen enzo bij hun huren. De huur is er altijd te doen, en je krijgt huurtoeslag als het wat hoger is dus. Zit er niet ook zoiets bij jou in de buurt?
Ik heb in precies hetzelfde schuitje gezeten als jij, ik woonde 2 jaar samen met mijn vriend en opeens belemmerde ik hem in zijn vrijheid (terwijl hij altijd alles mag, heel vaag) en wilde hij ‘genieten van het leven’.
Ik kon verder ook nergens heen, had geen contact meer met mijn ouders dus daar kon ik ook niet heen.
Ik heb toen een mailtje gestuurd naar de sjht en die heeft gelijk voor mij wat geregeld. Ik kon er na 2 weken al in!
Ik denk dat er vast wel iets zoals de sjht hier bij jou in de buurt zit. Even goed kijken en dan komt alles wel goed (:
En inderdaad zeker niet je studie opgeven!

Dit is beter dan met je rekening tot 1000 in de min kunnen staan. Dat is echt duur en je komt er nooit of heel moeilijk weer uit.
Je betaald ook pas heel laat en je mag er ook lang over doen.

Ik heb ook geleend omdat mijn ouders mijn studie niet konden betalen.

Zoek een kamer, liefst zo goedkoop mogelijk natuurlijk. Als je samen met hem kan leven lukt het je zeker ook wel om alleen te leven. Bij de ib-groep/DUO kan je inderdaad vrij goedkoop geld lenen, als je niet uitkomt met je studiebeurs. Niet ideaal, maar je moet toch wat.
Voor jezelf is het vast fijn om contact weer op te bouwen met je ouders, daar blijf je toch een band mee hebben, maar dat moet je zelf weten. Volgens mij is er ook wel een soort regeling bij de IB-groep voor als je geen contact hebt met je ouders. Misschien moet je daar even verder naar kijken.

Precies. De rente is niet heel hoog toch? (In ieder geval lager dan bij de meeste banken.)

Over rood staan betaal je trouwens 17% rente… een gemiddelde lening op dit moment 6%.

Edit: Sorry dat ik het alleen maar over de praktische kant heb, maar ik weet niet zo goed wat je met de andere kant moet. Gewoon overheen zien te komen denk ik…

Nee dat is niet zo hoog.
Je kunt ook van te voren uitrekenen hoeveel je kwijt bent aan het eind van je studie.

Bij DUO is de rente maar 3.5% of iets dergelijks.

En trouwens, misschien is het wel goed voor jullie relatie als jullie niet meer samenwonen, dan voelt hij zich wat vrijer en zo sta jij er niet helemaal alleen voor. Misschien kunnen jullie dat proberen, als je dat nog wilt.

Ga terug naar je ouders, of familie!!