Saai bij mensen die ik niet al te goed ken.

Ik ook, maar ik vind niet dat je daar onzeker om hoeft te zijn, dat zit nu eenmaal in je karakter denk ik zo.

/

ik heb het ook, sommige mensen kunnen met iedereen heel sociaal overweg en anderen weer niet dat hoort bij sommige mensen, het komt wel goed meid :slightly_smiling_face:
bij jongens kan ik echt mijzelf zijn maaktniet uit of ik ze ken of niet :stuck_out_tongue:

Ik heb dit ook, herken het echt helemaal.
Ik ben op een gegeven moment ook bang dat ik saai word gevonden en dan word ik helemaal krampachtig, zovan ‘Ik moet iets zeggen’, en dan klap ik juist helemaal dicht. Soort vicieuze cirkel dus, ik vind het zelf echt heel vervelend.
Heel soms denk ik wel, ‘Ja die ander kan toch ook beginnen met praten’, maar omdat ik het zo vaak heb ligt het toch wel aan mij denk ik?

Heb ik ook, het is echt heel vervelend.

Ik heb dat zelfs bij mn vrienden, dus met andere mensen al helemaal.

daar heb ik ook last van. Ik ben dan ook stiller/verlegen en dan ga ik echt bedenken in mijn hoofd welke vragen ik zou kunnen stellen, ik denk er zeg maar heel erg over na wat ik moet zeggen.

Haha ik heb dat ook wel 's, ik vind’t sowieso vervelend om samen met een persoon te zijn, vind ik nogal ongemakkelijk meestal (:

Ik heb dat ook. Maar niet alleen bij mensen die ik niet ken. Maar ook bij mensen die ik al meer dan een jaar ken. Daar voel ik me gewoon heel ongemakkelijk bij en dan klap ik helemaal dicht. Terwijl ik bij mijn vrienden heel open ben.

same here!

ik heb dat ook weleens, bij sommige mensen voel ik me wel snel op me gemak maar bij anderen weer niet.zoals op school meeste mensen denken dat ik een heel rustig braaf meisje ben, wat dus niet echt is haha :stuck_out_tongue:

haha, eigenlijk wel een goede tip, ik ben metteen begonnen met omeglen. En ik merk dat ik zelfs dan een beetje zenuwachtig ben en niet weet wat ik moet zeggen. Maar die mensen kunnen me niet eens zien xD naja, ik hoop dat het een beetje helpt.

Jaaa, dat heb ik dan dus ook!
Ik heb dit trouwens niet altijd, ligt eraan hoe de ander zich gedraagt, als iemand spontaan is ga ik daar wel in mee, maar je moet mij niet naast een stil/verlegen persoon zetten die ik niet ken, want dat wordt niks. :’)

heb ik ook

Haha ik heb juist altijd dat ik thuis super veel praat en druk en gek doe. En buitenshuis ben ik oppeens heel braaf en stil xD, naja behalve bij mijn vriendinnen dan.

Ik zou gewoon over school beginnen en dan komt het allemaal vanzelf. (zoals iemand hier ook al zei)

Of ga werk zoeken waarbij je veel met mensen moet praten/omgaan. Dus kassawerk ofzo. Daar krijg je echt zelfvertrouwen van! :grin:

Dat had ik ook eerst( op het begin van dit schooljaar nog ) maar ik denk gewoon, sgijt? Ik ging gewoon praten tegen mensen die ik niet zo super ken en toen werd ik gewoon vrienden met ze. Maar weetje wat het is; ik dacht altijd van: wat zullen ze wel neit denken als ik dit zeg? komt dat dom over?
Maar je moet gewoon praten, maakt niks uit wat je zegt, ookal lul je bullshit( daar ben ik zelf ondertussen achterkomen)