[SA] 'cause i'm still missing you!

Mijn telefoon lijkt ineens heel zwaar te worden, de wereld lijkt te vergaan. Zo voelde het.
“Misschien moet je even zitten” werd mij vertelt. Ik dacht; ‘nu komt er een dom grapje’ dus ik bleef staan. Beter was ik wel gaan zitten want ik werdt zwak in mijn benen. Ik zocht iets om op te leunen en koos de tafel uit. Ik vroeg door.
“Hoe? Meen je? Nee, het is niet waar” Wat het enigste wat ik zei. “Dit is weer een stom grapje. Dan kom ik bij jou thuis en hij zit in een doos. Is het echt waar?”
Je denkt zovaak; hoe zou ik reageren als ‘die’ of ‘die’ doodgaat? Maar ik had nooit verwacht dat het zo’n harde klap zou worden. Ik had nooit verwacht dat het zo dichtbij zou komen.

Ik was aan het werk en rende naar beneden waar niemand mij kon zien. Niet gauw daarna werd ik naar huis gestuurd. Huilend liep ik door de stad, mensen keken mij vragend aan. Een vriend die ramen stond te wassen op zijn werk wou naar me toe lopen, maar ik liep hem straalvoorbij. Ik wou hem niet spreken, ik wou hem niet aankijken. Het huis van mijn zus was al in zicht, mijn tempo versnelde. Snel liep ik naar binnen, me zus had het al op internet gelezen en knuffelde me, zoals ze me nog nooit geknuffeld had. De tranen liet ik lopen, ik kon ze niet stoppen.
“Hij is dood” huilde ik, maar ik had het gevoel alsof ik aan het liegen was. Niet gauw later belde mijn vriendin, of ik mee ging. We gingen naar een andere vriendin toe, iedereen kwam daarheen. Mijn fiets liet ik in de stad staan, we gingen met de auto heen. Ik voelde me zo leeg, zo onwerkelijk. Alsof het een film was, leek de wereld uit zwart-wit te bestaan. Alsof de mensen voelde dat er iets was, en minder vrolijk waren. De auto leek langzaam te rijden, maar we waren al snel bij mijn vriendin. Het was fijn daar, de kamer was vol.
We hebben veel gepraat, veel gelachen. Herinneringen opgehaald. Maar die bekende lach werd gemist. Dat merkte iedereen, daarom stopte het lachen zo snel.

Toen kwam de begravenis. Ik wou niet kijken, ik wou niet in die vervloekte kist kijken. Ik deed het niet, ik bleef achter bij vrienden staan. Toen ging ik zitten, het was te druk. Via de tv mee kijken wou ik niet. Gelukkig, er was nog wat plekjes vrij. Alles kwam in me naar boven, de mooie dingen die we hebben meegemaakt. Ik kon het niet ophouden, alles kwam eruit.
Je denkt; ik kan me wel inhouden. Ik wil daar niet huilen. Maar op zo’n moment kun je het niet stoppen. Je bent je beste vriend kwijt, dat ben je niet gewend.

Nu zit ik hier, alweer vier maanden later. Nog steeds loop ik rond met het gevoel dat ik hem zo tegen kon komen. Een rilling loopt over mijn rug, een koude wind laat zich voelen. De bomen ristelen en de bloemetjes bewegen zachtjes. In een kleermakerszit zit ik voor het graf. Ik praat, er komen allemaal verhalen uit mijn mond. Niemand die er is, maar ik weet dat ze aangehoord worden. Als iemand me zo zou zien, zou die denken dat ik gek ben. Maar ik weet zelf dat ik het niet ben, maar altijd kon ik mijn verhalen bij hem kwijt. En ik weet dat ik dat nog steeds kan. Dat hij luistert. Ik pluk een beetje gras uit de grond, geef er een kusje op en leg het op het zand. Ik weet dat hij naast me zit, ik weet dat hij mee feest met ons.
En ik weet, dat we ooit weer bij elkaar zullen komen en weer evenveel lol hebben als voorheen.

ik mis je nog steeds, ik zal je altijd blijven missen!
nog éen week, dan ben je al een jaar bij ons weg.

Wauw, mooi!
En ik voel me nu heel dom, maar wat is SA? :blush:

Het lijkt zo écht! Of is het ook echt :$.

Mooi geschreven, respect & sterkte! :slightly_smiling_face:

Dat is een Stand Alone, een soort kortverhaal dat maar uit één stuk bestaat. :slightly_smiling_face:

OT:
Idd, wat de anderen als zeiden, héél mooi stuk!

Alles wat hier instaat is echt gebeurd. :C

Ik heb nu echt tranen in mijn ogen. Heel mooi!

wauw!! echt supermooi geschreven!

bedankt voor alle reacties. :slightly_smiling_face:

wauw mooi geschreven<3
echt

heftig… goeiemorgen echt heel goed geschreven. Ik denk dat iedereen het daar wel mee eens is.
Sterkte meis…

Zie bovenstaande reacties
=C

-upje!

Alweer bijna twee jaar geleden inmiddels.
Tijd gaat snel!

zit hier echt met tranen in mn ogen…
heel mooi geschreven & nog steeds heel veel sterkte !

Sterkte!

Oooh het stukje is echt heel moooi… Sterkte!

echt heel mooi, ik weet hoe je voelt !
you are never alone.