Ruziënde ouders en een Puberbroertje

Hoi.
Sinds een aantal maanden ben ik weer terug uit Engeland van mijn werk-periode van 6 maanden daar.
Nu ik weer thuis ben vind ik het echt niet leuk.
Mijn ouders ruziën de hele dag, (zitten allebei tegen een burn-out aan vanwege te veel werk) en mijn broertje is zo’n puber, echt vreselijk!
Hij krijgt altijd zijn zin, nooit straf en ik krijg altijd de schuld als ik ergens op in ga of iets.
Ik ben altijd degene die wordt aangesproken op de manier waarop ik praat.
Toen ik zijn leeftijd was, had ik vaak huisarrest, hij heeft het nog niet een keer gehad, en mag om 5 uur 's nachts thuis komen.

Ik word hier niet goed van en hoop daarom dat er mensen zijn die hetzelfde meemaken en misschien tips voor me hebben. Meestal is het: negeer het, maar dat is zo moeilijk! Iemand anders nog tips?

Ps. ze gaan gelukkig over een week met z’n drieën drie weken op vakantie!! Eindelijk ff van ze af!
xx

Hee Romantique bedankt. Ik ben nu een brief aan het schrijven naar mijn ouders. Als ik ga praten loopt het namelijk snel op huilen en schreeuwen uit, en zo kan ik mijn hart beter luchten. Hopelijk lukt het, want ik ben het echt zat.