ruzie.

heemeiden,
ik heb altijd ruzie met mijn moeder, ik weet eigenlijk niet zo goed hoe het komt, op sommige momenten (als ik gestrest ben ofzo) dan kan ik tegen niet zoveel, dit kan ook door de pubertijd komen. maar mijn moeder weet het altijd wel zo te brengen dat alles mijn schuld is. net zoals net, mijn vader zei: ‘Voorkerst is er een nieuwe functie op de tv, dat we gratis films kunnen zien.’ helaas had mijn vader het woordje gratis erbij gezet (perongeluk natuurlijk!). mijn moeder snapte het niet precies en meteen begon ze te schreeuwen dat mijn vader nooit iets kan vertellen zonder vreemd te doen, ofzoiets, mijn vader legde het uit en zei daarbij, ‘het kost wel 3 tot 4 euro.’ mijn moeder flipte uit dat hij net gratis zei. en mijn vader dacht echt dat hij het echt niet gezegd had dus begon mijn moeder te schreeuwen dat mijn vader haar voor gek verklaarde en dat ze nooit gelijk had en dat ze nooit gerespecteerd word. oke, ik had hier nog niet zoveel mee te maken en ging maar de tafel afruimen om ook een schreeuw te krijgen te vermijden. mijn broertje en ik gingen samen de tafel afruimen alleen toen begon mijn moeder tegen mijn broertje: ‘Moet jij niet douchen!’ (hij had gesport en ik ook). mijn moeder weer: ‘Je moet nu gewoon douchen je hebt net gesport!’ en toen sprak ze ook mij aan: ‘En waarom heb jij nog niet gedoucht!’ ik had er alweer genoeg van en zei toen best wel boos: ‘Ik heb ook nog huiswerk en ik moet zo oppassen, ik had geen tijd, sorry.’ En mijn moeder gaat weer zelfmedelijden krijgen; ik moet alles alleen doen ik ben wel weer het sloofje van iedereen, mijn eigen dochter heeft alleen een grote bek tegen mij, etc, etc. ik ben naar boven gegaan ik wou meteen weg hiervan. We hebben geen dag zonder ruzie. Maandag werd het me echt teveel ze flipte helemaal op mij uit en schold me uit, en ze kreeg weer zelfmedelijden, het was echt erg en ik schaam me al als ik eraan denk dat de hele buurt het gehoord had kunnen hebben. en het ligt niet aan mij, dit klinkt misschien arrogant maar ook mijn broertje heeft het soms gehad, maandag dus, was ik naar boven gerend en heb ik denk ik wel een uur zitten huilen, het doet echt pijn als je moeder zulke dingen over je zegt. daarna vond verdriet plaats in woede. ik maakte een briefje en schreef er heel groot op: ik haat mijn moeder, vervolgens ging ik het aantal dagen bijhouden waarop ik haar ging negeren. dit plakte ik op mijn deur zodat iedereen het kon zien; het kon me niks meer schelen. ik heb dit tot vrijdag volgehouden, nou eigenlijk mijn moeder want op vrijdagavond bood ze haar excuses aan. eigenlijk wil ik dat briefje terughalen, ik vond het best knap van mezelf, tot vrijdag heb ik helemaal niet tegen mijn moeder gesproken. dit was best fijn, ook geen ruzies. sorry dat het zolang is geworden ik wou het gewoon even kwijt. ik vind op zo’n manier mijn rust weer terug. ik ga het briefje weer bijhouden, tot ze haar excuses maar weer aanbiedt. ik kan best leven zonder mijn moeder(tenminste voor een week :slightly_smiling_face:), maar zij niet zonder mij.
ik ben weer helemaal rustig. :slightly_smiling_face:
x

Sommige stukjes uit je verhaal zijn wel herkenbaar, en fijn dat je het hier van je af kan schrijven. Heb verder geen tips voor je, sorry.

ow, geeft niet, ik vind het gewoon een fijn idee dat mensen dit lezen, gek maarja, ik hou ook geen dagboek bij ofzo. :slightly_smiling_face: dankje.

Ik denk dat je beter rustig met haar kan praten dan een briefje op je deur te hangen dat je haar haat, hoe je het ook went of keert dat is ook niet aardig van jou kant uit en het helpt dingen niet de goede kant op…

hm, ja je hebt wel gelijk, het is ookwel gemeen, dankje. x

Waarschijnlijk is je moeder gewoon gestresst/overspannen of iets anders waardoor ze niet lekker in haar vel zit. Ik denk dat ze daarom juist de steun van mensen nodig heeft, en dat het niet helpt om briefjes met haat op de deur te gaan hangen. Al is het natuurlijk niet jouw verantwoordelijkheid, en dat moet ze zelf ook wel beseffen! Ik denk dat je dus het beste met haar kan praten, vragen wat er is, zeggen dat het voor jou niet zo leuk is thuis. En het liefst allemaal vanuit de 'ik-vind- vorm, misschien komt het anders ook verkeerd over.

Ik vind dat briefje nogal kinderachtig, sorry. Als jouw moeder in staat is zich te excuseren kan je het ook volwassen oplossen.

ik vind dat briefje wel gedurfd ofzo, mijn moeder zou alleen nog maar bozer worden als ze dat zag!

ik herken het :confused:

‘Ik haat mijn moeder’?
Wtf? Je leeft dankzij haar.

oh jee,

je kunt wel zeggen dat het niet aan jou ligt, maar een ruzie heeft altijd 2 kanten. het feit dat jij briefjes op je deur hangt hoe je je moeder haat, bevestigt dit wel weer. Probeer je eens in te leven in je moeder, in plaats van alleen naar je eigen “zieligzijn” te kijken.

Puberteit :wink:

En ik heb ook geen tips, af en toe herken ik ook wel zoiets… dat mijn moeder maar door blijft drammen enz.

Het is wel herkenbaar…

Alleen gaat dat briefje met dat “haten” wel een beetje ver, dat zou ik niet doen.

Als ik jou was zou ik een keer wat met je moeder gaan doen
dus een middagje shoppen en mss komt dan van alle bij de kanten uit wat er nu wars ligt