ruzie met moeder

Hoi allemaal,
Zoals jullie lezen heb ik ruzie met mijn moeder, beter gezegd gewoon oorlog. Met mijn vader gaat het ook niet echt lekker maar die is maar 2 dagen in de week thuis. Mijn probleem is dus, ik mag echt helemaal niks bijna, ik mag niet afspreken uit school ik mag niet s avonds weg. En allemaal vam zulke dingen. Ik zit dus op school in een andere stad dus ik moet elke dag ver fietsen. Nu is het dus een paar weken terug mocht ik altijd gewoon naar vrienden in die stad. Dus vandaag deed ik dat ook. Ik kwam netjes om half 7 thuis want dan gaan we altijd eten. Dus ik kwam thuis en mijn moeder begon te schelden te slaan en ze schopte me. Toen later die avond vroeg ik aan haar hou je wel van me… het antwoord was ja.Dus ik vraag waarom ben je danzo streng voor me? Toen zij ze ja vorige week hadden wij afspraken gemaakt dat je gelijk uit school naar huis moest komen. Maar ik kan me daar echt niks van herinneren. Toen wilde ze op mijn telefoon kijken… maar ik zeg nee dat mag niet. Want ik vind gewoon dat dat privee is. Toen heeft ze hem afgepakt. En zulk soort dingen gebeuren bijna elke dag. en ook nog: mijn ouders zijn christelijk. Maar ik niet. Maar dat weten ze niet. Dus daardoor botst het ook allemaal zo tussen ons. Want dingen die hun echt niet vinden kunnen daar denk ik echt van… gast, why. Ook heb ik een vriendje echt al 7 maanden. Eerst zij ik het altijd als ik naar hem toe ging maar toen gingen mijn ouders het verbieden. Dus ik ging er stiekem naartoe. Daar zijn ze dus een paar keer achter gekomen en toen mocht ik al helemaal niks meer. En al dat geruzie met mijn moeder is gewoon al zo lang en ik heb er over gepraat met mijn zus en die heeft ook geprobeerd te helpen, maar de ruzies bleven gewoon. En soms dan denk ik van, ik kan beter maar gewoon weglopen want ik wil geen moederdie me slaat. Want slaan doe je alleen bij iemand die je haat, ik tenminste wel. En ik weet gewoon niet hoe ik dit op moet lossen… want over 4 jaar ben ik pas 18. En ik denk er nu echt dagelijks over om wegtelopen van huis. En praten helpt echt niet want dat heb ik al zo vask geprobeert ze komen dan alleen maar met straffen en allemaal van die rare regels zoals 2 keer in de week mag je weg. En pas zat ik achterop bij mn vriend op zn brommer en dat vonden ze dus goddeloos en voor hoeren. Zulke dingen begrijp ik dandus echt niet en dan hebben we weer ruzie. Ik snap ook het moet van 2 kanten komen maar ze denken dus dat het alleen van mijn kant moet komen. Weten jullie wat ik moet doen?

Een verhaal heeft altijd twee kanten. Ik geloof werkelijk niet dat jouw moeder jou slaat om compleet niks. Daar gaat echt meer aan vooraf.
Als jouw ouders een afspraak met jou hebben, snap ik dat ze boos worden als je je er niet aan houd.
Ik zou ook de telefoon afpakken als mijn kind zou weigeren om hem te geven. Je bent 14. Is jij je niet aan de regels houd, vind ik dat ‘recht van privacy’ niet gelden.
Ik weet niet of dit echt met christelijkheid te maken heeft of gewoon het feit dat jij een puber bent.

^We weten inderdaad niet wat er precies allemaal speelt, maar ik vind het wel heavy.
Ik kan mij sowieso niet vinden in een opvoeding waarin geslagen/geschopt wordt. Ook schelden op je kind vind ik een vorm van emotionele mishandeling.

Heb je geen andere familieleden waarmee je kan praten?

Hmmm hoe oud is je vriend eigenlijk? Aangezien je zegt dat ie op een brommer rijd. Vroeger dacht ik ook dat mijn moeder boos werd om niks, maar eigenlijk was ze gewoon streng,omdat ze me op het goede pad wilde zetten en niet dat ik school zou gaan verwaarlozen. En word je echt geslagen of is het gewoon een tik?

Ik sluit me hier bij aan. Daarbij, waarom vraag je of je moeder van je houdt omdat ze streng is voor je? Ze probeert je ook alleen maar te beschermen. :slightly_smiling_face: Dit is natuurlijk niet wat je als 14 jarige puber wilt horen en dat snap ik, maar die regels zijn er echt voor een reden. Misschien vind jou moeder je vriend gewoon te oud, aangezien jouw vriend al brommer rijdt.
Heb jij hem ook voorgesteld thuis? Want uit je verhaal kan ik dat niet echt duidelijk maken.

En geloof me: Jouw ouders weten echt wel of jij christelijk bent of niet, het is immers hun keus om jou te laten dopen of niet en hoe ze jou opvoeden daarmee. Ik denk dat hun geloof hier dus niks mee te maken heeft…

Ja hij is 16 en ik heb hen voorgesteld thuis, mijn moeder vraagt ook regelmatig of hij komt maar hij woont best ver weg.

Dit ja. Ten eerste, je geeft aan dat je “zomaar ineens” niet meer weg mag na school/savonds. Maar je zegt wel dat je gewoon wegblijft? Ik snap wel dat je ouders zich zorgen maken als jij pas om half 7 thuis komt vanuit school zonder iets te laten weten. Het komt echt van twee kanten, als jij je af blijft zetten tegen je ouders zullen zij alleen maar meer gaan trekken aan je. En denk je nu echt dat je ouders niet door hebben dat jij geen christen bent of dat je je vriendje stiekem opzoekt? Dat hebben ze echt wel door. Als je nu eens stopt met dat stiekeme gedoe zal het een stuk minder worden.

Ik denk even vanaf een heel andere kant he, zou het kunnen dat je niet weg mar 's avonds vanwege dat met die vermiste en vermoorde meisjes? Jij bent tenslotte 14 en ik kan me er opzich wel in vinden als dat je moeder een beetje bang maakt.

Hij heeft toch een brommer? Wat is de moeite dan voor hem om naar jou toe te komen, want vanuit jou verhaal lijkt het alsof jij vaker naar hem gaat. Misschien wilt je moeder hem beter leren kennen

Inderdaad! Kan ik ook heel goed in zien, nu je het zegt.

Dit is zwaar, slaan en schoppen vind ik niet kunnen.

Maar misschien heb je hier niets aan: Ik heb veel ruzies gehad doordat er slecht gecommuniceerd werd, dat er van beide kanten niet duidelijk was wat de verwachtingen waren. Zou het helpen als je laat weten hoe laat je thuis bent en waar je bent? Dus wat Nox en BrokenDreams ook zeggen.

Een ander ding is dat als kinderen zich losmaken van hun ouders tijdens de pubertijd, merken ouders dat ze ‘grip verliezen’, dit kan heel frustrerend zijn en hierdoor kunnen ze strenger worden. Probeer erover te blijven praten en open te zijn.

Ik denk dat het ook komt dat je moeder meer ongerust is door die twee meisjes die zijn vermoord.

Slaan en schoppen vind ik inderdaad ook heftig zoals hier boven ook al werd gezegd.

Ik denk dat je toch wat realistischer moet gaan kijken (uiteraard op schoppen/slaan na). Je bent 14, natuurlijk heeft je moeder strenge regels, dat is toch niet zo gek? Dat je na school niet iets mag gaan doen, valt ove te twisten. Maar dat je savonds niet de deur uit mag, tja ik vind het op die leeftijd niet heel raar. Zeker nu met al die gekkigheid inderdaad.
En over privacy, als jij dingen stiekem doet, dan vind ik het niet vreemd dat je moeder in je telefoon kijkt. Ik snap dat dat niet leuk is, maar je lokt het wel uit met stiekeme dingen doen. Je moeder wil je vriend graag vaker zien dus zo onrealistisch is ze niet lijkt me toch?