Ruzie met moeder

Hoi, ik heb heel vaak ruzie met mijn moeder en daar word ik heel erg verdrietig van. Soms gaat het om de stomste dingen en dan weet ik niet eens wat ik fout doe. Dan begint ze ineens te schreeuwen om iets heel kleins, en we kunnen ook nooit iets leuks samen doen zonder ruzie te maken. Ik ben altijd de gene die naar beneden toekomt en dan sorry zegt omdat ik wil dat we geen ruzie hebben want ik hou van haar. Maar ik denk soms wel: waarom moet ik altijd sorry zeggen terwijl ik niet weet wat ik fout doe. Heeft iemand tips ofzo want ik ben heel verdrietig van en het is echt niet leuk dat ik zovaak ruzie met mijn moeder heb.

Misschien kun je eens goed met je moeder praten over waarom jullie ruzie krijgen?! Als dat teminsten lukt…

Geen tips. Mijn moeder praat al 1.5 week niet tegen me. vind het wel prima!

dit heb ik ook gehad vroeger met mijn moeder.(soms werd ze helemaal “leip” om een klein dingetje als een druppel water op de vloer van mijn natte jas in de gang, ja echt) en sinds ik op kamers woon is onze band beter dan ooit, maar nu OT:

je kan proberen om met d’r te praten ( al begrijp ik heel goed dat er soms niet te praten valt) dan kan je proberen om met dr te praten in het bijzijn van je vader/ iemand anders die dan tussen jullie in kan springen als de communicatie misloopt in het gesprek. en misschien is het idee om afspraken met elkaar te maken over de dingen waar ze boos om wordt. misschien wilt ze gewoon wat meer hulp krijgen van jou in het huis.

Als praten te moeilijk is, misschien kan je het opschrijven en die brief voor haar achterlaten met een bos bloemen er bij? Dan kan je daarna misschien een ontspannen gesprek hebben.

In ieder geval veel sterkte, want ruzie met je moeder is zwaar waardeloos :frowning_face:

Mijn moeder zegt ook nooit sorry uit zichzelf na een ruzie, ze zegt uberhaupt nooit sorry, ook niet als ik het eerst zeg. Dus dan neem ik me maar voor om de volwassen persoon te zijn en mijn excuses aan te bieden.
Volgens mij veranderen zo’n mensen niet meer echt, misschien is dat bij jouw moeder ook zo?

Ik zou wel proberen te praten over de ruzies, niet op het moment zelf, maar op een rustig moment. Bij mij helpt het dan om te zeggen ‘ik vind het jammer dat je zo boos was, want ik weet eigenlijk niet wat ik fout deed’ in plaats van ‘jij bent altijd kwaad en ik doe niks verkeerd’.
Onze band is er ook hard op vooruit gegaan sinds ik op kamers zit :slightly_smiling_face:

Veel sterkte inderdaad, ruzie met je moeder is stom.