Ruzie met mijn moeder

Ik heb nu al heel mijn leven constant ruzie met mijn moeder. Altijd dacht ik dat het wel beter zal worden, maar zo is het niet.
Ik kan het niet meer aan en als ik er iets van zeg tegen haar wordt ze boos of lacht ze mij uit en zegt dat ik alijd overdrijf.
Ze heeft wel een moeilijke en strenge jeugd gehad, maar dat betekent toch niet dat ze dat ook bij mij moet doen?
Soms hoop ik heel hard dat mijn ouders gaan scheiden en dat ik bij mijn papa kan gaan wonen.
Elke keer als ze niet thuis is ben ik gelukkig en heb ik geen stress.
Ze verwijt me alles wat zij altijd doet, terwijl ik helemaal niet zo doe.
Help alsjeblieft als jullie tips hebben ofzo.
Ik wil hier zo graag weg.

Ga naar een contactspersoon of een vriendin, zij kunnen je waarschijnelijk hulp bieden. Hoe oud ben je trouwens? Misschien kun je dan al snel op kamers.

Het ligt er aan hoe oud je bent; ben je zestien of zeventien, maak haar dan de situatie duidelijk. Ben je jonger, praat dan met je mentor. Ben je achttien; ga dan uit huis.

Wat vindt je vader er van?

mijn vader vindt helemaal hetzelfde, zij hebben ook vaak ruzie en hij wil en iemand bijhalen, een soort huwelijks weetikveelwat die kijkt wat er mis is en hoe dingen opgelost kunnen worden. Maar toen hij het mijn moeder vertelde werd ze boos en begon ze te roepen.

ik ben nog maar 14 dus veel keuze heb ik niet

is moeilijk dit.
ik had dit ook, maar dan extreem, zo erg dat jeugdzorg, de dokter en andere hulpmensen erbij te pas moesten komen. uiteindelijk ben ik het huis uit gegooid door me moeder en stond ik op straat, gelukkig woon ik nu alleen bij mijn vader, ik mag geen contact meer hebben met mijn moeder, broertje en zusje maar het is het waard.

als het echt uit de hand loopt en ze wordt handtastelijk enzo, kan je best jeugdzorg inschakelen, al raad ik het je niet aan, je komt er amper vanaf.
ga praten met iemand op school of met vrienden! en mijn tip is, gewoon ja en amen zeggen bij je moeder, want ik gaf uiteindelijk veel feedback en daardoor kreeg ik nog meer problemen!

ik hoop dat het goed komt, xxx

ok dankjewel, het is nog niet zover dat ze handtastelijk wordt, maar ze is echt heel hard met woorden en ze laat me echt heel slecht en lelijk voelen.

Ik zou geen jeugdzorg inschakelen…
Maar wat je wel kunt doen is ervoor zorgen dat je haar niet zo veel ziet…
gewoon naar je kamer gaan als zij thuis is.

Ik zie dat je 14 bent, dan heb je geen keuze dan het uit te zitten.
Mijn moeder heeft een beetje een vervelende psychische aandoening waardoor ze af en toe echt een enorm drama kan maken om niks en dan vervolgens als een klein kind ruzie maakt. Dus niet volwassen gaan zitten en het proberen uit te praten, maar net zo hard gillen als ik, net zo schelden en kinderachtig napraten en weet ik veel wat.

Ik heb daar vanaf het begin van mn pubertijd (12 ofzo?) last van gehad. We zijn elkaar ook meerdere keren echt te lijf gegaan, schoppen, slaan enz. De laatste paar weken/maanden is het gelukkig een stuk minder omdat ik nu zelf ook echt volwassen aan het worden ben, ik ben nu 18.

Ik heb ook miljoenen keren gezegd van ik ga uit huis, ik kan dit niet meer aan. Maar ze zeggen ‘what doesn’t kill you makes you stronger’, en dat is ook echt zo. Je hebt gewoon kutdingen in het leven nodig om je sterker te maken. Ren niet weg van je problemen maar werk jezelf erdoorheen. Je zal nog wel ergere problemen meemaken dan ruzie met je moeder, maar als je nu niet leert ermee om te gaan zal je later ook nooit zelfstandig worden.

Iedereen heeft ruzie met z’n ouders, je bent niet de enige, echt niet! Alles komt echt wel goed!