Ruzie met mijn moeder..

Ik moet echt even m’n ei kwijt, ik zit er echt ongelovelijk mee.
Ik zal het wel even kort vertellen.

Ik heb de laatste tijd echt ongelovelijk veel ruzie met m’n ouders, vooral met m’n moeder omdat ik nooit lang ruzie met m’n vader kan hebben. En vandaag dus weer, eigenlijk om niets enzo, en dan zeg ik tegen haar dat ik een band met haar wil opbouwen, zoals normale moeders&dochters dat hebben, en gewoon met haar wil praten over dingen zoals jongens enzo, want ik heb zo veel dingen niet aan haar verteld. En dan zegt ze doodleuk tegen me ‘’ dan zoek je toch een andere moeder ‘’ . Dan denk ik echt van, ja ik probeer hier met je te praten, en jij maakt zo’n opmerking? Daar wordt ik dan echt heel erg verdrietig van, en ik heb op dit moment ook echt gewoon geen vreugde meer in me zitten, of hoe je dat ook wil noemen. Ben echt down de laatste tijd.
Oja, vandaag was ik met mijn vader een verjaardagscadeautje nog aan het kopen voor mij, omdat ze niet wisten wat ik wilde hebben voor mijn verjaardag dus nog niets hadden gegeven. Daar werd ik toen ze dat zeiden boos om, omdat ik al 100000 x had gezegd dat ik een dockingstation wou. En toen werd ik een ondankbaarkreng genoemd door m’n moeder, en ze vond het dus ook niet terecht dat ik vandaag met mijn vader dat ging kopen. Werd ze dus ook weer boos, vooral op m’n vader. Ik praat ook heel veel met m’n vader erover ( oja, ze zijn niet gescheiden ofzo hoor ), en dan gaat het een dag goed en dan begint het weer. Een normaal gesprek kan ik gewoon niet voeren met m’n moeder…

Dus mijn vraag was, wat moet ik doen? Ik wil echt heel graag een band opbouwen met m’n moeder, en dat er een leuke sfeer thuis hangt ipv een gestresste sfeer.

Oja, bedankt voor het lezen & hopelijk reageren alvast.

waarom laat je dit niet aan haar lezen?

Dan begint ze met ‘ga maar lekker op internet zeiken dat je zo’n slechte moeder heb’ , etc.

Waarschijnlijk vatten jullie allebei elkaar net verkeerd op, waardoor zoiets ontstaat. Doordat jij zegt dat je een band wil opbouwen denkt zij dat je haar geen goede moeder vind etc. etc…
Ik denk dat je beter kan beginnen met ruzies voorkomen en niet meteen proberen zo’n band op te bouwen, dat komt vanzelf wel als je elkaar wat beter leert kennen (dat klinkt raar als je het over je moeder hebt, maar je begrijpt vast wat ik bedoel).

Lijkt me inderdaad het beste om met ze drieën samen te praten. Zo krijgt je vader tenminste ook alles mee, waardoor die misschien ook tegen je moeder zou zeggen dat ze wat ‘normaler’ moet reageren.

Ik probeer die ruzies ook te voorkomen, maar ze wordt al boos als ik naar haar kijk en dan ‘arrogant’ kijk, en dan wordt ze weer boos. Gister heb ik ook tot 2 uur 's nachts met mijnn vader gepraat, omdat we toen echt heel erg ruzie hadden, en het is gewoon de hele dag goed gegaan, geen ruzie enzo, en dan komt m’n moeder thuis en wordt ze gelijk weer boos om de kleinste dingentjes en zegt ze ‘’ is de buit weer binnen? ‘’ en dat soort opmerkingen.

Misschien kan je je vader vragen of hij een keertje met je moeder wil praten? En dan gewoon tegen je vader zeggen wat je hier schreef. Dan moet ze toch wel doorkrijgen dat je het echt goed bedoelt en dat je echt een goede band met haar wil krijgen… Succes!

Dat zegt hij ook, heel vaak. Hij is nu ook heel boos op haar omdat ze net heel chagreinig weg is gegaan en heeft gezegd ‘’ ik zie wel wanneer ik thuis kom ‘’ . Hij vindt haar gedrag tegenover mij ook echt onredelijk, en als hij er wat van zegt krijgen zij ook weer ruzie, dus de sfeer is echt heel gespannen hier.

Ik heb de laatste tijd vaak ruzie ook met m;n moeder ze zegt dat het komt door m’n toon ofzo.!! maar wat ik altijd dan doe niet tegen haar praten maar dat helpt niet . volgensmij moet je gewoon s goed praten vertellen waarom jij boos op haar wordt en zij op jou mischien begrijpen jullie elkaar wel verkeerd .
hopelijk heb je er wat aan

Nooo dat lijkt me echt een slecht idee.
Ik heb gezinstherapie gehad en het is echt belangrijk dat jij en je vader juist NIET een team tegen je moeder gaan vormen.

heb ik ook een tijdje gehad met me moeder, ongeveer hetzelfde als jou. nu gaat het gelukkig weer goed maar ik denk dat het een fase is. je moet gewoon veel praten met haar en ervoor zorgen dat ze niks meer heeft om over te zeuren. ja dat is moeilijk maar het komt vanzelf goed joh, wees blij dat het goed gaat tussen jou en je vader. succes

Het probleem is, is dat het echt al 2 jaar zo is… En dan gaat het een tijdje goed, en dan op een gegeven moment komt er weer een hele erge ruzie en kunnen we weer van vooraf aan beginnen.

ja ik ken het heel goed, heb ook al een paar jaar problemen thuis achter de rug. maar we hebben gewoon heeel veel gepraat en dat hielp voor ons echt want het bracht duidelijkheid enzo. niet dat we nu geen ruzie hebben maar toch… en ohja jeugdzorg komt elke week even langs gewoon gezinsterapie even praten, is echt niet erg ofzo. me moeder doet nu ook pubertraining en tsja voor ons heeft dat echt geholpen.

Gelukkig maar dat het bij jou beter gaat!
Ik wacht denk even af hoelaat m’n moeder thuis komt, en anders ga ik morgen ochtend wel met haar praten. Heb ook niet zoveel zin in gezeik de hele dag, aangezien ik morgen m’n verjaardag vier.

Ze verstaat alles verkeerd en maakt van een mug een olifant.
Als ik jou was zou ik niks meer proberen, het is nooit goed dusja…
& Je hebt je vader nog…

@ xFutureDreams,
Ik moet nog wel de komende jaren met haar in een huis wonen :’)
& Het is wel m’n moeder…

ooh alvast fijne verjaardag dan, ik denk dat het het beste is als je gewoon verteld dat je het graag anders wilt en dat het weer net zoals vroeger gaat, dat je haar mist ofzo dan weet ze dat jij het ook niet leuk vind, want ik denk niet dat zij wel van ruzies houdt.
dan kunnen jullie daarna afspreken dat je bijv. meer rekening met elkaar gaat houden ofzo. komt goed :slightly_smiling_face:

Zit ze niet in haar midlifecrisis? Ik heb het ook dat mijn moeder alles overdrijft…

Dat zou best wel eens kunnen :’)!

heb je al eens geprobeert om je te verwoorden in een brief? ik heb heel veel ruzie gehad met mijn ouders, steeds weer opnieuw. kwam ook grotendeels door mezelf, maar zij wisten niet dat ik met mezelf in de knoop zat. na de zoveelste ruzie waren ze zo boos dat ze hulp voor me wilden gaan zoeken, hulp voor ons. en ik ben nou niet bepaald het persoon dat hulp wilt. ik kan alles zelf wel! toen heb ik in een brief van 6 kantjes, beschreven hoe ik me voelde. hoe het ging met vrienden, op school, thuis, alles. heel erg confronterend en heel erg hard. mijn moeder huilt nooit, maar na deze brief heeft ze echt moeten huilen. mijn vader overigens ook! mijn ouders wisten gewoon niet hoe het met me ging en ik wilde ze het ook niet vertellen. ze hadden in mijn ogen toch geen begrip voor me. ze snapten het toch niet, want ze waren zoveel ouder! dat dacht ik, maar niets is minder waar. na die brief hebben we nu al een paar maanden geen ruzie meer en doen mijn ouders en ik alles eraan voor een goede band. ik houd rekening met hun, zij houden rekening met mij. zo, mijn verhaal ook ff. maar dat doet er nu verder niet toe… maar echt, een brief schrijven helpt! dus als ik jou was zou ik dat proberen en als dat niet helpt, moet je misschien tot zoeken naar hulp. want volgens je vader gaat het volgens mij ook niet echt goed… nou in ieder geval heel veel succes ermee! en hou je ons op de hoogte hoe het gaat?