Rouwproces

Ik zit al voor 8 maanden in het buitenland, waarbij het al bijna 4 maanden geleden is dat een familielid is overleden in de tijd ik in het buitenland zat. Ik ben niet terug kunnen gegaan naar Nederland en ben hier dus al die tijd gebleven.
Ik kom deze maand voor 1 week terug naar Nederland waarbij ik eerlijk gezegd bang ben voor een klap in het rouwproces, het besef dat ik niet naar de begrafenis ben kunnen gaan, het besef van de leegte in het familielid zijn huis etc. En heeft iemand enige ervaring hiermee? Want het lijkt mij vrij heftig om een tweede klap er van te krijgen…

Geen ervaring mee maar ik wil je veel sterkte wensen!

Gecondoleerd :frowning_face:. Ik weet wat rouwen is, ik ben in mei mijn oma verloren en ik rouw nu nog steeds. Een week geleden hebben we haar as uitgestrooid.
Ik kan eigenlijk geen leidraad geven. Mijn tante (die zowel haar man als haar moeder heedt verloren) geeft als advies om iemand in je gedachten heel dichtbij te laten komen. Daardoor laat je jezelf toe om te rouwen en sluit je jezelf niet af. Ik heb op de dag van mijn oma’s crematie tien minuten met haar alleen in de zaal gestaan en ik heb de dingen gezegd die ik belangrijk vond. Achteraf waren dat heel waardevolle tien minuten voor mij.
Praat jezelf vooral geen schuldgevoel aan omdat je niet op de begrafenis was. Denk aan de herinneringen die je met de persoon had. Fijne herinneringen zullen werken als een zachte pleister op een wond, minder fijne herinneringen zullen ook bijdragen in het rouwproces omdat ze het bewijs zijn van de unieke band die je had met de persoon.

Wat vervelend voor je… Toen mijn oma overleed (op mijn verjaardag), merkte ik al gauw dat ik het beste afleiding kon zoeken bij mijn familie, met films, etc. In ieder geval, ik denk dat degene boven mij al hele goede tips heeft gegeven. Misschien is het goed om het graf van je overleden familielid te bezoeken. Als je dat niet zo prettig vind, of het valt zwaar, kan je het beste gewoon proberen afleiding te zoeken en proberen het zo leuk mogelijk te hebben met je familie.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt… Ik vind het erg vervelend voor je.

(Oh ja, toevallig hebben we dezelfde profielfoto, en Sneeuwwitje staat symbool voor mijn overleden oma. Ik weet niet of het stom van me is om zoiets nu te vertellen, maar ik wilde het even kwijt. Ik voelde weer heel even het verlangen naar mijn oma opkomen door dit opvallende toeval, dus vandaar)

Dankjewel!

Dankjewel! Ik wil jou ook nog gecondoleerd wensen vooral omdat je nog middenin het rouwproces zit.
Het klinkt wel heel mooi die 10 waardevolle minuten, koester ze! :slightly_smiling_face:
Dit doet me echt goed, dankjewel!

Jeetje dat lijkt me echt vreselijk als een familielid op je verjaardag overlijdt, want het blijft dan geen leuke dag meer voor je. Ik hoop echt dat je op je verjaardag alle steun van de wereld krijgt want het zal vast en zeker nu wel een hele moeilijke dag voor je zijn.
Ik ga dat sowieso doen, hartstikke bedankt voor je advies! :slightly_smiling_face:

Awh ik vind het wel mooi dat het als symbool voor haar staat! Mag ik vragen hoe het komt dat het haar symbool is?

Dank je wel, het was inderdaad heel akelig ;( Als ik jarig ben, zal ik er altijd aan denken… Maar ik weet zeker dat ze op mijn verjaardag even meekijkt, dus dat geeft me dan weer wel een fijn gevoel :slightly_smiling_face:

Ik ben in ieder geval blij dat ik je heb kunnen helpen! Als je nog advies wilt of je wilt gewoon met iemand praten, kan je me altijd een berichtje sturen!

Om nog even je vraag te beantwoorden, er zijn meerdere redenen: De eerste is omdat ik vroeger altijd met haar beeldjes van Sneeuwwitje speelde. Ze had namelijk een beeldje van Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen, en ik was er helemaal gek van. Helaas zijn mijn oma en opa overleden, maar ik heb gelukkig die beeldjes wel geërfd. Zo heb ik nog iets van ze, en die beeldjes zijn dan ook heilig voor me. De tweede reden is omdat mijn oma gewoon heel veel op Sneeuwwitje leek! Ze was dol op dieren, ze heeft bijvoorbeeld zwanen geaaid en vogels uit haar hand laten eten. Ook hield ze erg van de natuur en haar eigen tuintje. Daarom is mijn oma voor mij een soort Sneeuwwitje :relieved:

Dat is een hele mooie gedachten en ook een positieve kijk er op. :slightly_smiling_face:

Dankjewel! Geldt ook voor jou.

Het klinkt echt alsof haar leven Sneeuwwitje was en niks anders, zo mooi. Vooral omdat je nu dan alles wat met Sneeuwwitje te maken heeft met haar zal verbinden, en ze zo ook iedere keer in je gedachten zou zijn.
Ik hoop ook dat iedere keer wanneer je nu Sneeuwwitje zou kijken, je er echt met een glimlach naar zou kijken en ook met een glimlach aan alle herinneringen die jullie samen hebben zou denken

Hey meiden,
Ik zit met wat rouwproblemen maar ik weet niet of ik dat hier kan posten eigenlijk… Maar iig, ik vroeg me af of iemand tips heeft; Mijn opa (van mijn vaders kant) is in de zomervakantie overleden. Iedereen is zo verdrietig, dus ik probeer sterk te blijven voor de rest. Gewoon overdag lachen en kletsen. Maar als ik eenmaal alleen ben komen de tranen. Sommige dagen zijn wel oké en andere zijn zacht gezegd vreselijk. De slechte dagen noem ik de ‘donkere dagen’. Jammergenoeg heb ik nu best veel van deze ‘donkere dagen’… Soms zijn deze dagen zo erg dat ik mezelf en mijn gedachten niet meer in de hand heb. Zo heb ik een paar weken geleden een zeer slechte dag gehad, omdat we toen naar een herdenkingsdienst waren geweest. Het regende die dag en op de terugweg dacht ik: “Drugs is een oplossing”. Ik schrok toch best wel van deze gedachte en heb dit de volgende dag aan mijn beste vriendin en de leerlingenbegeleider verteld. Nu heb ik gesprekken met het Centrum voor Jeugd en Gezin. Maar ik heb het gevoel alsof ik alleen maar een last ben voor de vrouw van het CJG, de leerlingenbegeleider, vrienden en familie. Ik zie het nut van alles nu even niet. Dus… iemand tips? :bored: