Roselle

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Tring! De bel ging. Ik sprong op van de bank en rende naar de deur, waar Anneroos op me stond te wachten. ‘Hee meid!’ gilde ze enthousiast. ‘Ik heb nieuws wat je nooit verwacht!’
‘Kom eerst binnen,’ riep ik net zo enthousiast. Als Anneroos nieuwtjes had waren die altijd de moeite waard. Ze liep achter mij de woonkamer in. ‘Jullie hebben zo’n mooi huis…’ zuchtte Anneroos. ‘Moet je die kussens zien, het lijkt wel satijn met kant en parels erin verweven.’ Ik lachtte er maar om. Ik was het tenslotte gewend en zag het niet eens meer.
‘Vertel je nieuwtje nou maar! Ik ben razend benieuwd.’ Ik ging er eens goed voor zitten op de bank. ‘Hier komt het,’ begon Anneroos, ‘mijn ouders hebben het plan om te verhuizen.’ Ze kneep me in mijn schouder. ‘En ik kan mee! Mijn studie voor juf kan ik daar afmaken. Het is niet te geloven, maar we gaan hier gewoon weg uit dit kikkerlandje.’
‘Wat? Dit meen je niet!’ Ik slikte en probeerde enthousiast mijn stem te laten klinken. ‘Wat gaaf voor je, Ann. Dat had ik echt niet verwacht! Ga je echt naar het buitenland?’
Anneroos leek mijn verwarring niet op te merken en ging verder. ‘We gaan wonen in een wit huis vlakbij de zee. Het lijkt wel een sprookje als je het huis ziet op de plaatjes. Maar het is natuurlijk niet zo mooi als jullie huis.’ Ze keek me aan en omhelsde me. ‘Je komt natuurlijk heel vaak logeren en we gaan veel skypen, facebooken en ouderwets brieven schrijven.’ Ik knikte en probeerde mijn tranen tegen te houden. ‘Ik vind het heel fijn voor jullie hoor, maar ik zal je erg missen’, zei ik gemeend. De omhelzing van Anneroos werd steviger. ‘Ik jou ook!’ fluisterde ze in mijn oor.
Ik zou mijn beste vriendinnetje kwijtraken. Natuurlijk zouden we contact houden, maar het zal nooit meer zo zijn als het nu is.
Anneroos bleef niet lang en ging weg omdat ze Bobbi haar hondje moest uitlaten. Ik zwaaide haar na zoals ik altijd deed, net zolang tot de grote witte poort achter haar dichtviel.

Ik voelde me ineens erg alleen in dit grote stille huis. Ik had afleiding nodig zodat ik niet telkens moest denken aan Anneroos en de verhuizing. Misschien duurde het nog wel een paar maanden of zouden die ouders zich nog bedenken. Dat laatste hoopte ik maar.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Wat vinden jullie ervan?
Geef gerust je mening/tips/kritiek…
Liefs X