relatie tijdens studententijd

Hey,
Als jullie vinden dat dit bij boys en relaties moet, zal ik het wel verzetten, maar voorlopig plaats ik her hiet.
Ik zit in mijn eerste jaar, bachelor, aan de universiteit. Sinds de zomer heb ik een vriend, ik zie hem echt heel graag. Met hem heb ik ook de eerste keer seks gehad, hij had voor mij wel al iemand gehad. Nu vraag ik mij af of er ook meisjes zijn die een relatie hebben (gehad) tijdens hun studentenperiode en of ze hiervan spijt hebben gehad. Heb je het gevoel dat je iets hebt gemist? En voor de mensen die gebleven zijn bij hun eerste partner, heb je het gevoel dat je iets hebt gemist door geen andere bedpartners te hebben?

Ik heb van mijn 17e tot en met mijn 21e een vriend gehad, we kregen wat vlak voor ik ging studeren en het ging uit toen ik bijna klaar was met mijn studie. Hij studeerde ook. Ik heb niet het idee dat ik iets heb gemist. En maar 1 bedpartner hebben zie ik ook niet als bezwaar, zoveel voegt meerdere bedpartners namelijk echt niet toe aan je leven.

Ik zit in m’n tweede jaar en heb sinds mijn examenjaar een relatie. Ik snap je gevoel wel een beetje maar ik denk niet dat ik iets misloop. Ik hou van mijn vriend en wil zo lang het tussen ons werkt, met hem samen blijven. Daarbij, dat hele gejaag op elkaar, geflirt in de kroeg, oppervlakkig contact, onduidelijkheid, verliefdheid, teleurstelling, ik ben er absoluut géén fan van en ik ben heel blij dat ik een stabiele relatie heb :slightly_smiling_face:

Mis verder qua studentenleven ook niets. Ik woon vanwege studie in een andere stad waardoor ik hem alleen in het weekend zie, dat is soms wel jammer maar ergens ook wel fijn. Zo kan ik lekker m’n eigen studentenleventje hebben door de weeks.

Wat anderen doen en vinden maakt geen flikker uit. Mis jij niets tijdens je relatie? Top toch, dan zit het goed. En mijn vriend is ook meer eerste en enige bedpartner en het ziet er niet naar uit dat het uitgaat en dat ik er dus meer bij ga krijgen. Heb ik daar spijt van? Nee, waarom zou ik. Het is geweldig met hem en ik heb niets te vergelijken wat ik alleen maar fijn vindt. Maar jij kunt daar weer anders tegenaan kijken. Jouw relatie valt niet te vergelijken met anderen en je moet doen wat jij prettig vindt.

Ik heb tijdens mijn studententijd ook maar 1 vriend gehad (waarmee ik nu nog steeds samen ben), en ik ben nog steeds student. Ik heb nooit de neiging gehad om op het geflirt van iemand anders in te gaan. Ik ging vaak, wel 2 keer per week, uit met klasgenoten of huisgenoten. Natuurlijk kom je dan veel jongens tegen die ook wel eens wat proberen. Ik had er nooit behoefte aan, omdat ik alle jongens vergeleek met mijn vriend en ik mijn vriend nog steeds de allerleukste vond.

Met mijn vriend kreeg ik t ook in de zomer toen ik begon op t hbo. Zelf hou ik nogal van flirten, dus ben ik dat nog weel eens blijven doen, alleen dan wees ik meteen daarna de jongen af (best wel erg eigenlijk) Maar ik mis verder er niets aan! Ik ben nog steeds heel blij met mijn vriend. En door hem wil ik nu naar t buitenland mijn minor doen, dat had ik zelf nooit gewild als ik zijn verhalen nooit had gehoord.

Topics dubbel openen omdat het aantal reacties naar je zin niet genoeg is, is niet de bedoeling. Ik voeg de reacties van je andere topic hierbij en dan sluit ik die bij school.

Ik vind spijt misschien een groot woord, maar ik heb wel het gevoel dat ik iets heb gemist. Ik heb veel dingen gelaten omdat ik in een serieuze relatie zat. Bijv trajecten in het buitenland heb ik niet gevolgd en ik ben ook niet elke week meer uitgegaan. Aan de andere kan ben ik in die periode wel met mijn vriend gaan samenwonen en intussen zijn we getrouwd. Dus uiteindelijk zou ik zeggen dat dat het wel waard was. Maar onze relatie was al heel serieus, als je je relatie net begint was ik liever alleen door mijn studententijd gegaan.

Het feit dat je dit afvraagt is misschien al een alarmbel?

Ik heb van mijn 16e tot mijn 20e met één jongen gehad. Ik dacht hiermee oud te worden en heb hier nooit problemen mee gehad of zelfs nagedacht over wat ik zou missen?
Misschien zit dit ook wel in mijn karakter. Ik hou niet van rondscharrelen.
Het is nu inmiddels wel uit maar ik heb nooit gedacht, jammer dat ik niet vrijgezel was.

Nu sinds het 2e jaar MBO een relatie, nu in mijn laatste jaar. We gaan waarschijnlijk nog samenwonen voordat ik mijn diploma haal en daarna ga ik door op het HBO.

Dit is overigens ook mijn eerste relatie en het gaan gewoon erg goed. Ik heb ook geen behoefte om met anderen te experimenteren ofzo, dus ik ga geen spijt hebben. En gaat het uit, tja, dan gaat het uit. Dat kan ik van tevoren ook niet voorspellen.

Maar het is inderdaad wel iets om voor jezelf over na te denken, als jij het idee hebt dat je iets mist wanneer je je gaat binden in die periode.

Ik kreeg op mijn 16e met mijn ex-vriend en dit jaar ben ik gaan studeren. Nu ben ik 18. Ik had al langer twijfels over onze relatie, maar toen ik ging studeren is het uitgegaan. Omdat ik inderdaad lekker uit wilde gaan en hij er tegen was. Hij verbood het me niet, maar liet ernstig doorschemeren dat hij het niet leuk vond en als ik toch met vriendinnen ging (uit gezelligheid ofc) deed hij kortaf. Ook was hij heel negatief over mijn plannen om in mijn minor naar het buitenland te gaan. “Maar ja dat werkt niet, dan zit jij in het buitenland en zit ik hier.” Ik heb daarom de keuze gemaakt om het uit te maken en mijn dromen na te gaan (studeren in het buitenland) en lekker uit te gaan, zonder de gedachte dat hij zich rot aan het voelen is.

Ik heb in m’n examenjaar iets met m’n vriend gekregen en we hebben nu ruim 3 jaar. Het enige wat ik mis is dat ik hem alleen in het weekend kan zien, mits we allebei geen dingen hebben. Ik heb zeker niet het gevoel dat ik geen complete studententijd heb, omdat ik tijdens feesten niet met iedere random jongen die ik zie zou kunnen zoenen (om het even extreem te zeggen). Maar ik denk dat dat ook iets persoonlijk is. Ik denk dat ik gewoon met m’n vriend (eerste vriend, eerste zoen, eerste keer seks) ga trouwen, omdat we gewoon bij elkaar horen of zo (ik kan het niet zo goed uitleggen). Maar als jij het gevoel hebt dat je iets mist, moet je daar ook gewoon goed over nadenken, want daar kunnen anderen niet over oordelen en dat ligt denk ik ook aan hoe jij je voelt in je relatie.

Ik heb tijdens mijn studie 2 relaties gehad, 1 was niet erg stabiel en duurde dan ook maar kort. Met mijn huidige vriend ben ik nu bijna 2 jaar samen en dat is echt fantastisch. Ik ga wel weinig uit (maar daar was ik sowieso al niet zo van, eigenlijk), maar verder heb ik niet het gevoel dat hij mijn studententijd beperkt. Ik ben namelijk wel naar het buitenland gegaan toen dat kon. We wonen nu ook samen.

ik heb vanaf dat ik 17 ben een relatie met mijn vriend (ben nu net 21)
ik heb hem leren kennen in de introductieweek van mijn universiteit
We zijn nu 3,5 jaar verder en ben nog steeds heel blij met hem, hoewel we zeker wel ups en downs gehad hebben omdat we allebei een beetje ‘vrijheid’ miste.
we zijn daarnaast wel samen heel vaak naar feestjes geweest, en ook apart van elkaar.
ik zie echt een toekomst met hem en daarom is het me het wel waard, maar soms vraag ik me wel af hoe het geweest zou zijn als ik hem ietsje later ontmoet had.
Ik heb in totaal twee bedpartners gehad, maar dat is niet de reden dat ik vrijheid zou missen, ik ben gewoon dol op flirten haha

Ik heb een relatie sinds mijn 16e (examenjaar). Zit inmiddels in mijn derde jaar WO en nog steeds met dezelfde jongen (3,5 jaar). Of ik iets mis? Niet echt. Ik ga nog steeds zo nu en dan uit, heb een leuke vriendengroep waar ik dingen mee doe en zit hier ook gewoon op kamers met huisgenootjes etc.
We geven elkaar gewoon de ruimte dingen te doen zonder elkaar, of elkaar mee te nemen naar bepaalde activiteiten. Dat vinden we beide leuk en we zitten ook niet aan elkaar geplakt waardoor we beide los van elkaar een leuke avond kunnen hebben met een groep mensen.

Nu ben ik ook niet echt een flirter, alhoewel een keer aandacht krijgen natuurlijk ook best grappig is. :’) Maar ik heb totaal niet de behoefte op dit soort dingen in te gaan, gewoon omdat het goed is zo.
Heb me wel eens afgevraagd of hoe het zou zijn met een ander, omdat hij mijn eerste is in alles, maar vind het het niet waard dit te testen, heb hier niet eens behoefte aan. Het is meer nieuwsgierigheid denk ik.

Ik had een vriend toen ik begon te studeren en eerlijk gezegd is de relatiebreuk het beste wat me kon overkomen. Natuurlijk vond ik het op dat moment wel erg, maar achteraf gezien mag ik er echt blij mee zijn. Het ging wel al een tijdje minder goed tussen ons. Na onze breuk ben ik veel meer beginnen uitgaan, heb ik veel meer vrienden gemaakt, kan ik genieten van de ‘echte’ vrijheid van een student,… en ik zou die dingen voor geen goud meer willen missen. Flirten, losse fladders, onenightstands en dergelijke heb ik trouwens nooit gehad (en ik denk ook niet dat ik die ooit zal hebben) en ik hou ook niet van jongens die te veel rond mij komen hangen als ik op stap ben, daar ben ik gewoon het type niet voor.
Dat wil natuurlijk niet zeggen dat dat voor jou hetzelfde is! Ik kan alleen maar mijn eigen ervaring vertellen en ik heb achteraf gezien wel het gevoel dat ik in de eerste maanden van mijn studentenleven, toen ik nog met hem samen was dus, behoorlijk veel gemist heb. Tijdens onze relatie had ik dat gevoel overigens helemaal niet. Ik ben ook veel gelukkiger nu.

Ik heb van mijn 16de een relatie. Ondertussen ben ik 21 en wonen we samen.

Ik heb niet het gevoel dat ik iets mis. Maar volgens mij voel je dat sowieso niet als het echt goed zit tussen jou en je vriend. Dusja, vanaf dat je het gevoel hebt dat je zaken mist en liever vrijgezel zou zijn tijdens je studententijd is er volgens mij iets mis met je relatie.

Laat ik hier dan ook mijn ervaring maar even delen, hoop dat je er wat aan hebt. Vlak voordat ik ging studeren kreeg ik een relatie. Ik had toen net het uitgaan een beetje ontdekt en op het moment genoot ik eigenlijk wel van het single zijn. Ik zag me ook echt single het studentenleven in gaan. Daardoor heb ik aan het begin ook veel aan mijn relatie getwijfeld. Vooral als ik wel eens het leven van andere zag, had ik soms zoiets van wil ik ook zo vrij zijn. Daarentegen vond ik mijn vriend al zo ontzettend lang leuk, en kende we elkaar al een hele tijd. Ben een relatie aangegaan, en had altijd zoiets van werkt het echt niet dan zie je het dan wel weer. Het zou zonde zijn om iemand waar je al jaren verliefd op bent te laten lopen. Toch heel lang nog tijdens mijn eerste maanden als student getwijfeld. Nu ben ik juist ontzettend blij dat ik het toch heb gedaan. Mijn vriend is geweldig, kan me geen beter persoon wensen. Nu kan ik ook lachen om die mensen die elke week weer een ander hebben. Of weer in lastige situaties komen omdat ze die jongen die ze gezoend hebben toch wel leuk beginnen te vinden, e.d. Ik zit dan heerlijk met mijn vriend in het weekend. Kan leuke dingen met hem doen, heb echt een maatje gevonden. Iemand die ervoor me is als het moet, en met wie ik heerlijk kan lachen. Dat vind ik zoveel meer waard dan het losse gescharrel. Een relatie brengt zoveel moois, en ik ben blij dat ik dat nu inzie. Voel me nu dan ook ontzettend gelukkig. Ik studeer wel in een andere stad dan hij. Dus soms zie je elkaar een week niet, en je moet echt allebei tijd voor elkaar vrij maken en er soms dingen ervoor opofferen om samen te zijn, maar je krijgt er zoveel goeds voor terug.

Ik heb echt het gevoel dat er twee soorten studenten zijn: mensen die duizend jaar een relatie hebben en mensen die erop los gaan :’)

Mijn eerste partner was tijdens mijn middelbare schooltijd. dat ging uit, door hem voornamelijk (was maar beter ook) dus geen spijt dat ik niet bij hem ben gebleven. Ik had tijdens mijn relatie met hem wel zoiets van ‘mis ik niet iets?’ met anderen bedoel ik dan.
Nouja dat ging uit. Daarna heb ik de tijd gehad dat ik met anderen kon flirten etc. maar verder geen behoefte gehad om wilde avonturen aan te gaan. Zo zit ik niet echt in elkaar. Verder kreeg ik tijdens het begin van mijn studie een vriend. Dit ging prima. Ik ben geen stapper en ook geen echte student. Ik hou niet van stappen, zuipen,losgaan etc. Gewoon af en toe lekker uiteten met mn medestudentjes en dan vind ik dat ik mijn burgerlijke taak weer vervult heb :stuck_out_tongue:
Ik was gewoon graag bij mijn vriend en dat ging prima gecombineert. Helaas ging dit ook uit halverwege mijn studie. Verder geen contact meer gehad. Een jaar later ontmoette ik iemand op mijn stage en dat was gelijk raak. Sinds september ben ik met hem samen en ik kan je zeggen, als je een geweldige boy hebt gevonden waar het echt mee klikt en waar je echt alles (tot je stoutste dromen toe haha) mee kunt doen… dan heb je echt geen behoefte meer aan anderen of heb je ook het gevoel dat je misschien iets mist met anderen niet.
Ik weet dat ik heel graag oud wil worden met deze jongen. Dus ik ga mijn best daarvoor doen.