Relatie met een verslaafde

Ik moet dit gewoon van me afschrijven en hoop op goed advies.
4 Jaar geleden kwam ik in contact met mijn vriend. Ik was eigenlijk niet meer op zoek naar een relatie, maar het kwam op mijn pad… Voor ik het wist waren we elke dag samen.
Maar nu komt het probleem. Deze jongen was net afgekickt van de wiet en coke. Hij zei me dolgelukkig te zijn dat hij was afgekickt en onwijs blij te zijn dat hij mij had leren kennen. Natuurlijk was ik huiverig dat hij in zijn oude patroon terug zou vallen, maar hij wist me zo te overtuigen dat ik in hem geloofde.

Helaas 3 maandjes later op nieuwjaarnacht gebruikte hij coke. Van deze ene keer werd het weer ieder weekend. Op dat moment zag ik hem met de dag veranderen. Van die lieve trouwe jongen naar een agressief persoon zonder verdere emoties. Maanden gingen voorbij, waarin ook ik mijzelf ben verloren. Ik weet niet meer wie ik ben of wat ik waard ben. Ik ben tenslotte de persoon die hem gelukkig had moeten maken. Maar ipv dat koos hij voor de drugs. In deze periode liep het ook niet meer zo lekker in zijn thuissituatie. Hij woonde bij zijn vader en vriendin maar dit escaleerde. Hij is toen door zijn vader uit huis gezet en is bij mij en mijn moeder ingetrokken. Dit heeft enkele maanden geduurd tot hij een huis aangeboden kreeg. ( Via een stichting die mensen met problemen helpt) Alles leek beter te gaan worden maar schijn bedriegt. De periode in dit huis is voor mij een ware hel geweest. Hij werd een gemeen persoon, gebruikte elke dag wiet en ieder weekend coke. Er was niets meer over van de persoon die hij was. We hadden elke dag vreselijke ruzie’s. Ik zat onder de blauwe plekken van het knijpen. Hij belde andere meisjes op en vertelde hen mijn prive problemen. Ik was er kapot van. Hoe kon hij me dit aandoen? Iedereen waarschuwde me. Ga bij hem weg je gaat er aan onderdoor. Maar ik kon het niet, ondanks alles hield ik zo veel van hem.

Na een aantal maanden kreeg hij onverwachts een huisje aangeboden via de woningstichting. Die week gingen we samen het huis bezichtigen. Dit zou ons plekje worden waar we het verleden achter ons zouden laten. Alles voelde ineens zo goed. Binnen een week was alles af en ingericht. Er gingen weken voorbij zonder ruzie’s. Zelfs zijn cokegebruik leek verleden tijd. Het werden normale weekenden. Samen op de bank een film kijken. En af en toe een vriend of vriendin die eens langskwam. Hij vertelde me zelfs een kindje te willen. Waarop ik antwoordde hier nog niet zeker van te zijn, aangezien ik hem daar voor eerst langer clean wou zien.

Na een tijdje kwam hij weer vaker in contact met een vroegere ‘‘vriend’’. Ze zaten samen uren op zolder, waar ik niet welkom was. Ik wist dat er iets niet klopte, maar wat was het? Ik kon alleen maar gissen. Nu 2 jaar later ben ik er dan eindelijk achter. Deze jongen bleek base verslaafd te zijn. En heeft mijn vriend hier in meegesleept. Via deze vriend kwam hij in contact met oudere verslaafden. Dit werden zijn nieuwe ‘‘vrienden’’. Al die tijd zei mijn gevoel dat er meer aan de hand was. Maar nooit ben ik in de veronderstelling geweest dat het zo erg was! Ik heb er vroeger mensen aan kapot zien gaan. Maar heb me nooit kunnen indenken nu zelf in deze situatie te zitten. 2 Jaar lang heeft hij het voor me kunnen verbergen. Enkele weken geleden heeft hij zich al aangemeld bij een kliniek voor verslaafden. Hij heeft mij al die tijd wijsgemaakt dat dit voor zijn wiet verslaving was. Hij is nu al een paar weken aan het wachten wanneer hij terecht kan.

Vorige week ben ik achter nog meer dingen gekomen die me totaal in de war hebben gebracht. Hij bleek contact te hebben met een ex. Als ik bij mijn moeder op bezoek was bleek hij met haar in ons huis te zitten. Hij whatsappte haar zelfs 's-nachts dat hij niet kon slapen, omdat hij alleen maar aan haar dacht. Ik heb hem overal mee geconfronteerd, maar hij blijft volhouden dat alles puur vriendschappelijk was. Ik ben finaal doorgedraaid. Hoe kon hij dit doen? Een maand daar voor probeerde hij me nog over te halen om te stoppen met de pil. Want als we een kindje zouden krijgen zou alles zoveel ‘‘mooier’’ worden.

Elke dag zegt hij dat hij van me houdt. Maar ik weet niet meer wat ik er van moet denken. Over zijn ex zegt hij dat het een fout was, omdat hij in de war is door zijn drugsgebruik. Maar hoelang zal dit nog doorgaan? Ik ben zelf inmiddels zo ver, dat ik met zelfmoord gedachtes loop. Ik heb hier inmiddels wel hulp voor gezocht. En kan gelukkig volgende week terecht. Maar toch denk ik telkens weer wat bezield me? Hoe heeft dit zo ver kunnen komen? Waarom hou ik zoveel van hem dat ik er zelf aan onderdoor ga…
Ik ben geen opgever en dat maakt het me juist zo moeilijk. Ik zou het zo erg vinden als deze 4 jaar uiteindelijk niets heeft opgeleverd.

Sorry, teveel tekst, kan je niet onderin een kleine samenvatting geven?

Wat doe je jezelf aan? Maak het uit en blijf zo ver mogelijk uit zijn buurt. Kies voor je eigen geluk. Dan maar erg vinden dat die 4 jaar niks heeft opgeleverd, alles is beter om er nog meer jaren van te maken die ook niks gaan opleveren.

Probeer even alineas te maken in je tekst! dat leest wat makkelijk… maar ik ga het lezen hoor :slightly_smiling_face:

Een relatie die al begint met leugens, je moet je afvragen of dat het waard is. In sommige situaties moet je je terug trekken, anders ga je er zelf aan kapot. Ik vind dat je in dit geval voor jezelf moet kiezen.

Wow…heftig verhaal en ik vind het super rot voor je, maar ga aub weg bij die gozer… hoe moeilijk het ook is… maar hij… hij… ja…je bent jezelf niet meer en dat is niet goed… Kies aub voor jezelf wat de anderen ook al zeggen!

Ik snap je verhaal heel goed. Heb zelf namelijk ook meer dan twee jaar een relatie gehad met een jongen die coke gebruikte.
Cocaine is gewoon zo ontzettend verslavend, dat het bijna niet te doen is om er mee op te houden. Ook al zijn de oud gebruikers jaren clean, er zijn gewoon perioden dat ze maar aan één ding kunnen denken.

Ik denk ook dat het het beste is om voor jezelf te kiezen, en voor je eigen toekomst en geluk te gaan. Dit is wat ik uiteindelijk ook heb gedaan, hoe moeilijk het ook is.

Heftig verhaal idd! Ook al is het moeilijk, ik zou gewoon voor jezelf kiezen. Want als hij al die tijd al tegen je gelogen heeft, dan kan hij daar nu niet ineens mee stoppen en zullen er dus meer leugens komen. Kies voor jezelf meid, dat is echt het beste.

Wow heftig… Ik zou bij hem weggaan. Klinkt waarschijnlijk makkelijker dan het is, maar echt, zo wil je toch niet leven…? Al die leugens enzo, zo kun je hem ook niet meer vertrouwen lijkt mij, en dat is toch echt wel de basis van een goede relatie.

Meisje alsjeblieft, geen zelfmoord!!
Als je er prive over wil praten, wil ik dat wel?

Lieve schat,

Dit is toch niks liever 4 jaar verspilt en het volgende jaar een fijn gelukkig jaar zonder gezeur zonder pijn zonder verdriet wat hij je allemaal heeft geflikt. Tuurlijk hij is een verslaafde dat is moeilijk natuurlijk hij had het moeilijk thuis. Als hij echt echt van je houd had hij je toch niet zo belazert ook niet vriendschappelijk smsjes sturen dat hij zijn ex mist.

Hij heeft geen verantwoordelijkheid het is toch van de zotte dat hij over een kind begint. Hij probeert je steeds bij zich te houden door dit soort gekkigheid (uit liefde volgens hem). Oo ik wil echt een kindje van je alleen maar voorliegen om jou te paaien.

Lieverd stop met hem, hij moet eerst helemaal afkicken. Ergens gaan wonen nooit meer met zijn “oude” vrienden omgaan, anders gaat het fout. Hij moet dit ook inzien. En dat heeft hij nog lange na niet ingezien zo te lezen…

Wat een heftig verhaal. Ik denk dat je voor jezelf moet kiezen en bij hem weg moet gaan, het zou zeker niet zo makkelijk zijn maar ik denk dat je er wel doorheen komt. Als je wilt praten kan je tegen me praten.

Wow, echt heel heftig! Maar ik snap je gevoelens wel. Heb zelf ook zo´n ´vriend´ niet dat hij verslaafd is aan drugs oid maar hij heeft wel meerdere keren tegen me gelogen/ dingen achter gehouden, waardoor ik heel erg aan hem en onze relatie twijfel. Een maand geleden heb ik voor mezelf gekozen en het eigenlijk uitgemaakt, maar nog steeds draaien we om elkaar heen en is alles nog ongeveer hetzelfde. hij blijft zeggen dat hij wil blijven vechten en zoveel van me houdt enz. Daardoor blijf ik twijfelen, ook aan mezelf en het vertrouwen is weg… Want ook ik snap niet hoe ik hem dingen telkens weer kan vergeven en nog steeds zo gek op hem ben. Deze jongens doen even hun best, daardoor krijg jij hoop, en als alles weer goed gaat vervallen ze in ´t oude patroon :frowning_face: Maar wat ik wil zeggen: Je bent niet de enige die in zo´n situatie zit en laat je niet kapot maken door hem hoor! Laat zien dat je sterk bent. Hij doet dingen fout, en niet jij!! Denk rustig over de sitatie na, ik weet hoe moeilijk het is, en zet vooral jezelf op de eerste plaats…

Ten eerste, GEEN kind met hem nemen.
Ik snap hoe moeilijk het is als je zoveel van iemand houd.
Ik zeg ook niet dat je bij hem weg moet gaan, maar hij moet wel gewillig zijn om te veranderen, en te stoppen met drugs. Je kan zijn vrienden niet uitkiezen, het zou wel beter voor hem zijn als hij minder/niet met mensen omging waarbij hij in de verleiding komt tot slechte dingen. Die ex … denk je dat zij nog iets van hem moet? Terwijl hij zo onverantwoordelijk met drugs omgaat?

ik zou eens goed met je vriend praten, wat hij nu ECHT wilt. En als jij dat bent, dat hij daar eens voor moet gaan vechten. En je zult hem dan ook moeten steunen, want drugs is echt een moeilijk moeilijk verhaal.

Ik dacht dat ik al problemen had met mijn verslaafd vriendje maar ik mag dus echt niet klagen. Ik ben letterlijk 10 minuten thuis van hem te gaan afzetten in een afkickkliniek. Ik ben mss maar 16 jaar en ik ben dus niet zo ‘wijs’ maar ik weet waarover ik praat over dat onderwerp hoor.

Dat hij liegt over zijn gebruik is typisch voor verslaafden want ze kunnen er zelf niet voor kiezen, dus als je een verslaafde accepteert moet je dat erbij nemen. Maar onbetrouwbaar zijn in de liefde, en agressief doen tegen jou? Dat valt niet goed te praten. Verslaafd of niet, hij is een klootzak en dat zit in zijn persoonlijkheid.
Hij zou je dankbaar moeten zijn voor alles wat je voor hem hebt gedaan maar hij behandelt je als vuil.
Ik zou hem geen kans meer geven, dat hij verslaafd is is het probleem niet bij mij maar wel wat hij doet. Mijn vriendje is heel verslaafd geweest (weed speed cocaine vooral, soms xtc en heroine) en hij heeft mij nooit bedrogen en nooit heeft hij mij fysiek iets aangedaan. Hij kon wel agressief zijn ja, maar nooit tegen mij.
Als je hem echt wil helpen doe het dan met professionele hulp. En hij moet het niet alleen voor jou doen maar ook voor zichzelf. Maar naar mijn mening heb je hem al genoeg geholpen en profiteert hij van je.
En zeker geen kind nemen met hem…

Hoe oud ben je trouwens?

Succes :slightly_smiling_face:

Ah je bent echt te lief voor hem. Ik snap dat je wil dat hij verandert, en dat je hoopt dat hj genoeg van je houdt dat jij de reden zal zijn voor die verandering. Maar zo te horen zit hij al te diep in zijn verslaving hiervoor. Hij is al lang niet meer de jongen voor wie je bent gevallen. Probeer deze nieuwe gedaante van je vriend los te laten en na 4 jaar weer voor jezelf te kiezen. Je kunt het!

wahjo dit komt me super bekend voor familie van mij zit in bijna de zelfde situatie
meisje kies voor je zelf nu het nog kan het zou super moeilijk worden omdat jij wel van hem houd maar je ben sterk!

Mijn moeder zat in dezelfde situatie met m’n vader (drank). Na 20 jaar hebben m’n ouders er beide een punt achter gezet. Er zijn mooie dingen geweest, maar het werkte gewoon niet. M’n moeder is blij dat ze ons “eraan over gehouden” heeft, maar ze heeft zoveel verdriet gehad en ze heeft alles voor ons gedaan, ze vond ons te jong om te scheiden van m’n vader, dus toen we een goede leeftijd hadden bereikt was het klaar. M’n pa is pas sinds 1 jaar helemaal clean. Hij heeft zeker 15 jaar met z’n verslaving gezeten. Hij heeft zoveel gelogen, gewoon om “ons” niet te kwetsen. Hij heeft ook zoveel beloftes gemaakt en gebroken. Maar nu… nu is hij gewoon echt de vader die hij zou meoten zijn. Hij is zo geweldig nu. Hij doet heel hard z’n best om “al die jaren” weer in te halen, ij heeft veel aandacht voor ons, als m’n vriendinnen vinden het geweldig om bij mij langs te komen omdat m’n pa gewoon leuk en aardig doet. De verslaving heeft hem, zijn leven en ook dat van ons overgenomen.
Het is fijn dat hij nu weer “goed” is, maar het was het allemaal niet “waard” zegmaar.

Sorry voor het onsamenhangende verhaal, maar wat ik bedoel is dat je vooral aan jezelf moet denken. Dat heeft mijn moeder ook gedaan toen ze ging scheiden en uiteindelijk is alles beter geworden. je leeft voor jezelf. Niet voor hem. Er zijn zoveel mannen/jongens out there, ookal leek hij de ware… Als hij je zo behandeld is hij dat neit.