Relatie&Defensie

Hallo,

Ik heb met nood advies nodig.

Mijn vriendin en ik zijn 2 en half jaar samen. Voordat ik haar ontmoet had, had ik al 1 jaar VeVa niveau 3 grondoptreden gedaan. Door persoonlijke omstandigheden/problemen hoe je het wilt noemen heb ik dit niet afgemaakt. Daarna was ik bijna 18 en wilde ik het opnieuw proberen maar toen ontmoette ik haar. Ze wilde het graag niet natuurlijk dus heb ik gewacht met het proberen kijken waar het naar toe ging. Heb daarna andere dingen uitgeprobeerd omdat ik de conclusie trok het is gewoon niet voor mij defensie. Nu ben ik bezig met iets anders en heb het wel naar m’n zin naar defensie blijft mij met alles gewoon aantrekken. Met filmpjes, games, films, series alles wat met het leger te maken heeft blijf ik intressant vinden. Ik moet nog anderhalf/ 2 jaar en dan ben ik klaar mn huidige opleiding. Maar begin nu te twijfelen of ik dit toch wel wil doen voor de komende 60 jaar of wil ik toch terug en eerst defensie ingaan nog en dan terug want ja nu kan het nog. Maar ben bang als ik dit doe dat ik nu misschien de meid van mn leven laat lopen. Ik wil haar gewoon niet kwijt maar ik moet natuurlijk ook gewoon doen wat mij gelukkig maakt. Ik heb nog nooit in mn leven ergens thuis gevoeld was altijd het buitenbeentje etc. maar daar niet dat voelde ik gewokn mezelf. Maar praten hierover vind ik enger dan de dood… dus zoals je leest een groot dillema.

Wie o wie heeft advies voor mij…

Excuses voor typefouten of slecht genederlandse :confused:

Groetjes en jongen met dilemma

Hi Lionboy,
Oef, ik snap je dilemma! Ik ben toevallig ook 2,5 jaar samen met mijn vriend en mis hem na een week al :laughing: Maar ik snap het ook als jij je droom achterna wil gaan. Vragen die bij mij oproepen zijn:

  • Wat trekt jou zo in defensie? Het mensen redden? Het stoere karakter? De actie? Kortom waarom ben je er enthousiast over? Misschien kan je dat wat jou zo trekt vinden in een andere leuke baan of hobby (Denk aan stadswacht of politie. Of misschien zelfs vrijwilligerswerk in de zorg als je mensen wil helpen).
  • Mag ik vragen wat je huidige opleiding is? Wat zijn je voors en tegens om dit beroep uit te oefenen?
  • Hoe serieus is je relatie? Zie je een toekomst met haar voor je? Wellicht met kinderen?
  • Wat voor functie zou je willen uitvoeren bij defensie? Zie je jezelf dit beroep wel voor de rest van je werkende leven uitvoeren of maar voor een bepaalde periode? Kan je deze functie ook elders uitvoeren?
  • Je geeft aan dat je eerder tot de conclusie was gekomen dat defensie toch niet iets voor jou is. Vanwaar die conclusie? Lijkt het werk je bijv. te heftig?
  • Denk jij dat je in staat bent om defensiewerk uit te voeren? Het lijkt me geen makkelijk werk.
  • Hoe oud ben je? 21? Je bent in ieder geval nog vrij jong.
  • Hoe lang duurt een opleiding bij defensie?
  • Waarom wil je vriendin niet dat je bij defensie gaat? Deze vraag lijkt een logisch antwoord te hebben maar heb je haar ook echt gevraagd wat haar redenen zijn?
  • Staat ze er wel voor open of is het een absolute no go?

Als ik je mag adviseren zou ik als ik jou was in ieder geval je huidige opleiding afmaken. Dan heb je in ieder geval een diploma op zak. Zelfs als je de opleiding niks vindt is een diploma toch altijd handig omdat je hiermee aantoont over een bepaald niveau te beschikken. Laten we zeggen dat je dan 23 bent? Wellicht denk je er dan ook weer anders over en wil je helemaal niet meer bij defensie. En anders heeft je vriendin in ieder geval de tijd om aan het idee te wennen. Voor haar is het ook niet niks. Als mijn vriend bij defensie zou willen zou ik dit uiteraard goed met hem overleggen. Maar als dit echt zijn roeping is zou ik zeggen dat hij zijn droom achterna moet gaan. Onze relatie is heel goed, dus zo lang hij maar weer veilig terugkomt en we de tijd nemen om regelmatig eens te bellen zou ik het prima vinden :P. Je vriendin wist ook waar ze aan begon toen ze met jou een relatie instapte, dus het zou niet onverwacht moeten zijn dat je nu toch weer wel bij defensie wil. Maar als je op missie wil is het misschien wel handig om te doen voordat jullie misschien aan kinderen beginnen. Je wil natuurlijk niet dat zij er alleen voor staat.

Als je denkt dat het echt je roeping is moet je het misschien gewoon doen. Zo lang je maar weer veilig terugkomt en je zeker weet dat de relatie tussen jou en je vriendin goed zit komt het wel goed tussen jullie. Het is beide een beetje water bij de wijn doen. In een relatie is het nou eenmaal geven en nemen. En mocht het toch niet zo zijn, dan zijn er nog genoeg andere leuke meiden. Bedoel je bent nog zo jong. Mijn vriend is mijn eerste vriend en ik geloof ook echt dat hij mijn “ware liefde” is. Maar er kan altijd iets gebeuren waardoor je toch niet samen oud wordt. Ik zal er alles aan doen wat nodig is om onze relatie te onderhouden en daar hoort ook vertrouwen en soms een stukje loslaten bij. Maar het is geen garantie. En als jouw vriendin en mijn vriend echt de enige ware liefdes waren voor ons, hoe toevallig is het dan dat ze bij ons in de buurt wonen, Nederlands spreken, etc. terwijl er zo veel mensen op aarde zijn? Communicatie en het respecteren van elkaars normen en waarden is hierin de sleutel tot een goede relatie (cliché, I know). Blijf met je vriendin in gesprek gaan zonder geschreeuw of gescheld. Probeer beide om je in elkaars schoenen te verplaatsen. Hiermee bereik je veel meer en kom je uiteindelijk tot een goed besluit/ compromis. Ik weet het zeker :wink:

En hey, misschien kom je er wel tijdens je defensieopleiding achter dat het toch echt niks voor jou is. Dan heb je het in ieder geval geprobeerd en dat is ook iets om trots op te zijn. Zie dat dan ook niet als ‘falen’ maar als een leermomentje. En hey, je bent nooit te oud om te leren. Als je je huidige opleiding toch niet leuk vindt kan je altijd nog een carrièreswitch doen. It’s up to you!

Hey Dani,

Ik ga mn best doen om al je vragen/argumenten te beantwoorden so here we go,

Defensie trek mij aan door de avonturen, de vrienden/familie die je maakt. Een zin die mij heel erg aanspreek waarom ik bij defensie wil door captain america is : “I don’t wanna kill anyone. I don’t like bullies. I don’t care where they’re from.”. Zoals al eerder zei in het verhaal was ik altijd “het pispaaltje” viek er altijd buiten zeg maar. En om dan naar het buitenland te gaan en mensen te helpen/beschermen spreekt mij gewoon aan.

Momenteel ben ik bezig met een opleiding binnen de transport. De voordelen ervan zijn het verdient prima, veel verschillende mensen en werk garantie. Het nadeel is dat de werkzaamheden zelf kunnen eentonig worden en ik hou van elke dag een redelijk nieuw avontuur veel variatie dus.

Onze relatie is al best serieus link en rechts zijn we begonnen al met spullen kopen voor als we gaan samen wonen zodat het allemaal geld bespaard straks.

Mijn plan 3 jaar geleden was om bij het korps mariniers te gaan daar ervaring op te doen en daarna naar MARSOF de special forces van het korps. Maar twijfelde ook om eerst naar luchtmobiel te gaan en daarna korps commando troepen te gaan. Dit was zeg maar “fase 1” van mn plan daarna wilde ik nog graag door gaan binnen defensie als militaire instructeur met sport en nieuwe mensen die bij defensie opleiden. Dan ben ik al meer thuis en daarna les geven bij VeVa om nog meer thuis te zijn.

De conclusie heb ik meer getrokken omdat ik in een donkere tijd van mn leven zat. Voelde gewoon alles shitty wat er toen gebeurde dat ik dat verdiende. Door mijn vriendin en fitness heb ik mezelf weer helemaal terug gevonden. Heb er heel veel spijt van. Die tijd voelde gewoon alsof ik ervoor geboren was.

Ik weet zeker dat ik het werk kan uitvoeren ik heb toen al een beetje gedaan en aan alles komt een eind hoe kut het ook is en dat zal daar ook zijn vooral in de begin van de opleiding dan is alles het kutst maar er komt een einde aan.

Ik ben nu 20.

Beide opleidingen die ik ga doen zal rond de 6-7 maanden duren. Maar zoals bij mariniers ben je het jaar daarna veel opleiding in het buitenland zoals leren in de kou te vechten maar ook in de jungle en in de grote bergen.

De reden dat mn vriendin niet wil dat ik bij defensie gaat is omdat ze denkt dat ik mensen dood wil maken en dat dat alles is wat daar gebeurd maar dat is het verre van het verst wat je allemaal kan doen. Natuurlijk wilt ze zoveel mogelijk bij mij zijn en ik ook bij haar dus ze weet niet of ze het aankan dat ik zoveel weg bent en heel weinig bij elkaar vooral in het begin met mariniers. En ze is natuurlijk bang dat er wat met mij gaat gebeuren.

Ze heeft een paar keer gezegd dat ze het echt niet wilt en dat we dan uit elkaar gaan maar ook een paar keer gezegd van dat ze nu bij mij blijft omdat we elkaar al veel langer kennen toen in het begin natuurlijk.

Mijn opleiding afmaken ga ik zeker doen want dat is nog maar een jaartje en daarna moet ik nog met mn contract uitwerken maar om die tijd vol te houden met werk moet wel lukken.

De relatie tussen mij en haar is sterk we hebben natuurlijk veel up and downs gehad en nog steeds samen. Ze gaat binnekort ook door haar opleiding 6 weken op stage in buitenland zal haar missen maar weet zeker dat het gewoon goed gaat.

Hoop dat alles duidelijk is en je maar informatie hebt voor advies en anders hoor ik het wel weer :slight_smile:

Zoals ik het nu hoor ben je zeer gepassioneerd en is het echt jouw ding. Ik zou zeggen ga ervoor! Maak je vriendin duidelijk dat het niet draait om het doden van mensen, maar juist om het helpen van mensen. Trainen in de jungle en in de bergen klinkt heel gaaf! Echt een avontuur. Ik hoop dat je vriendin jou dat avontuur gunt en je haar zegen krijgt.

Ik snap wel heel goed dat je vriendin bang is dat jou iets overkomt. Maak hier duidelijke afspraken over met elkaar. Vertel haar wat je bezig houdt, spreek momenten af om samen even te bellen, vertel wat je plannen zijn, geef haar het woord om te uiten welke plannen zij niet zo prettig vindt, etc. Dat maakt het voor haar ook een stuk makkelijker. Misschien kunnen jullie elkaar wat foto’s of vlogs sturen om elkaar nog meer bij elkaars leven te betrekken. Of een kaartje, of pakketje met allerlei lekkere lokale etenswaren van het land waar je op dat moment bent (als je daar dan de tijd voor hebt). Zo laat je ook zien dat je haar zeker niet vergeet en maak je het misschien zelfs leuk voor haar.

Dat ze binnenkort 6 weken op stage gaat in het buitenland is alleen maar goed. Zo kunnen jullie alvast een beetje “oefenen” met elkaar missen. Fijn ook dat ze bij je wil blijven als je defensie in gaat. Heel sterk van haar! Het is een echte uitdaging, voor jullie allebei. Niet alleen jij kan je hierdoor ontwikkelen, maar ook je vriendin. Laten zien dat jullie van elkaar houden, maar ook zelfstandig genoeg zijn om een eigen leven te kunnen leiden. Petje af als je dat kan! Als dat je lukt, heb je een van de stabielste relaties die je maar kan hebben.

Als ze het nog steeds moeilijk vindt kan je misschien eens voorstellen om iemand die bij defensie heeft gewerkt met haar te laten praten om ervaringen uit te wisselen? Misschien stelt haar dat wat meer gerust.

Ik weet ook niet of het mogelijk is om in de tussentijd misschien een paar dagen terug te keren en daarna weer terug te gaan of dat je vriendin misschien een paar dagen naar jou toe kan gaan. Als dat gaat zou ik dat zeker met je vriendin overleggen.

Ik heb verder niet echt meer advies voor je, behalve je droom achterna gaan en alles wat je met mij hebt besproken met je vriendin bespreken. En misschien ook nog wel met je ouders of schoonouders, die hebben vaak ook wel goede raad. Ik duim voor je en wens jou en je vriendin het allerbeste! Ik hoop dat je hier iets aan hebt gehad.

Ps: Het lijkt me leuk om tegen die tijd een update te horen op dit topic (als je het je dan nog kan herinneren haha)

Heyy, tis al weer een tijdje verder en zijn weer wat dingen gebeurd dus gaf je even een update.

De 6 weken stage is ondertussen geweest. Ging niet helemaal geweldig we hadden afspraken gemaakt over contact houden maar dat ging niet helemaal vlekkenloos.

Heb vaker subtiel proberen te praten over defensie dus als in “wat nou als ik het zou doen opeens” “wat vind je van dit of dat”. En ik proefde gewoon steeds meer dat ze het niet wilde een relatie als ik het zou doen. Dus ik heb het weer een beetje los gelaten maar het is gewoon weer aan het jeuken de laatste tijd. Het voelt gewoon dat ik ervoor geboren was en het nu tegenwerk om niet te doen waarvoor ik geboren ben. Ik ben gewoon als de dood bang dat als ik de stap maak van het is ik&defensie en daar kan je deel van zijn of niet, dat ik daarna enorme spijt ga krijgen. Dat ik gewoon niet iemand meer kan vinden die mij begrijpt enzo. Inmiddels zijn we ook al 3 jaar samen dus het is niet zomaar iemand.

Ben dus zoals je kan lezen weer een beetje raadloos dus hoor graag jou 2de mening weer omdat het de vorige keren toch wel rust gevend was. :slight_smile:

^^Ik denk dat @Daniii niet meer online is hier, maar ik hoop dat iemand anders je nog kan helpen!

Ik zou denken als ze jou echt leuk vindt, zou ze je jouw droom niet tegenhouden, maar ik zou het zelf ook niet chill vinden als mijn vriend voor langere tijd naar het buitenland gaat. Maar ik zou hem ook niet willen tegen houden.
Je hebt jouw droom al langer dan je vriendin, dus ik denk dat je dan voor je droom moet gaan, anders ga je spijt krijgen.
Misschien helpt een gesprek met je vriendin waarin je uitlegt waarom je graag wilt en het al een lange droom is?

Zo’n gesprek ben ik al een aangegaan en meerdere keren waarom ik bij defensie toen wilde, en het enige wat in haar ogen was dat ik wil leren om mensen dood te maken en dat ik dat leuk vind. Dus het geeft meer frustratie dan begrip.

Iemand anders die misschien kan helpen/ advies geven?

Ha @Lionboy21,

Ik was idd offline en ik ben het eens met de vorige reactie. Ga bij defensie. Leg haar uit dat het niks met haar te maken heeft en dat jullie paden gewoon te breed uit elkaar liggen op dit moment in jullie leven.

Dit heeft niks te maken met of jullie elkaar leuk genoeg vinden maar met andere dromen. Als die niet bij elkaar passen is het misschien beter om er een punt achter te zetten of tijdelijk even een pauze in te lassen. Als jullie echt bij elkaar horen komen jullie wel weer bij elkaar terecht. Je bent nog jong.

Bedenk wel bij jezelf of je überhaupt bij haar wil blijven “omdat jullie al 3 jaar samen zijn” of omdat je dat zelf echt wil. Als zij koppig is en nog steeds het idee heeft dat jij anderen wil leren doden mist ze een stukje vertrouwen. En vertrouwen is juist cruciaal in een relatie. Helaas kan jij haar mindset niet veranderen, dat moet ze zelf doen. Jij kan wel uitleggen wat jij van haar wenst om jullie relatie tot slagen te brengen zonder haar aan te vallen, maar door haar gedrag te omschrijven. Als zij jou niet kan geven wat jij wenst kan je of je verwachtingen aanpassen of er een einde aan breien. Maar die keuze blijft aan jou en haar.

Ik ben helaas geen psycholoog, dus mijn advies is om misschien naar relatietherapeut te gaan. Die kan je zeker verder helpen in jullie keuzes en in jullie relatievalkuilen die jullie patronen kan doorbreken. Het kan echt geen kwaad om met een professional te praten, eventueel samen met je vriendin. Dat toont alleen maar aan dat jullie in elkaar willen investeren. Ik ben er van overtuigd dat praten met een professional helemaal niet raar is en juist goed kan zijn voor iedereen want iedereen maakt helaas dit soort dingen mee in het leven. Zelfs prinses Amalia praat met een professional over haar leven dus als je behoefte hebt om te praten moet je dat zeker doen zou ik zeggen! Misschien dat de huisarts je daarin verder kan helpen zodat je niet bij een kwakzalver terecht komt :slight_smile:

Sterkte, hopelijk durft je vriendin zich meer open te stellen. Maar bovenal heel veel plezier bij defensie!!!