Reactie van je ouders: Homo, lesbi, bi.

Ik ben geen lesbi of bi, maar als ik dat was zouden mijn ouders daar geen 1 seconde moeilijk over doen. Dat hebben ze me al vaak verteld, dat dat totaal welkom hier is in huis. Hoe zit dat eigenlijk bij jullie thuis? Zouden jou ouders er moeilijk over doen?

Nee. Een situatie van zo’n drie jaar geleden heeft me dat doen inzien. We waren toen op vakantie, ik was 12 denk ik, en we zagen een stelletje zitten van zo’n 17 jaar, met zijn tweeën. En toen zei mijn moeder: ‘Zou je dat later ook doen, op vakantie, als je een vriendje of vriendinnetje hebt?’

Fijn dat jou ouders er ook goed op reageren! :slightly_smiling_face: Liefde is liefde, en ik ben blij dat mijn ouders dat ook zo inzien.

Bij mij zouden ze er ook niet moeilijk over doen. Maar ik zou toch behoorlijk moeite hebben denk ik om het zelf te vertellen, aangezien wij niet echt veel praten thuis.

Nee mijn ouders zouden daar ook niet moeilijk over doen.

Mijn moeder zegt altijd wel dat ze even zou moeten slikken maar voor de rest zouden ze er geen probleem van maken hoor.

Ja, eigenlijk wel ja, geeft wel wat rust. Voorlopig ben ik alleen nog maar verliefd geweest op jongens, maar who knows, misschien veranderd dat wel! Ons gezin is sowieso heel erg van ‘laat iedereen zijn leven leven zoals hij/zij dat wil’, als je wil geloven moet je dat doen, als je wil emigreren naar de noordpool moet je het vooral doen, enz. Dus met wie ik ook thuiskom, ze zullen alleen maar blij voor ons zijn.

Inderdaad, zou me vreselijk lijken als je steeds in de stress bent omdat je bang bent voor wat je ouders wel weer niet afkeuren… :cold_sweat: Mijn ouders zijn in dit punt eigenlijk vrijwel hetzelfde als jouw ouders als ik het zo hoor.

Jep, dit (:

Gelukkig zijn mijn ouders hier ook relaxt in, mijn moeder zegt " als dat zo is dan is dat zo" en gelijk heeft ze, veranderen kun je het toch niet. Ik val dan wel op jongens, maar was dat anders was het ook goed.

Hiervoor hebben we het Lesbisch/Biseksueel-topic.

Nou, dit is iets wat me best wel bezig heeft gehouden de afgelopen tijd. Ik val op mannen, dat weet ik zeker. Ik ben nu 19 bijna 20 en heb al (om heel eerlijk te zijn) redelijk veel scharrels gehad waar het iedere keer mee mislukte, en dus nooit echt een vriendje. Mijn oudste zus is sinds ik me kan heugen al bezet en ook mijn andere broertje heeft al lang een vriendinnetje. De afgelopen maanden als het daar over ging dan zei mijn moeder vrij weinig, maar ik hoorde haar zowat denken. Sinds kort heb ik een vreselijk leuke jongen leren kennen die bijna mijn vriendje is, maar ik denk serieus dat mijn moeder een tijd gedacht heeft dat ik niet 100% hetero zou zijn omdat ik nooit echt een vriendje had, terwijl 19 eigenlijk helemaal niet abnormaal laat is voor een eerste echte vriend toch? Het heeft me al die tijd wel echt een vervelend en benauwd gevoel gegeven.

Dat is waar. ^