Rare blaar op mijn vinger

Hee,
ik heb een probleem. Toen ik vannochtend opstond dacht ik dat ik een splinter in mijn vinger had, omdat ik er zo’n stekend gevoel in had. Nu ik terug ben uit school, zie ik dat het helemaal aan het opzwellen is. Het lijkt een beetje op wat ik al 2x eerder heb gehad. Toen had ik op precies dezelfde vinger een gigantische ontstekende blaar. Die hebben ze in het ziekenhuis moeten opensnijden en we zijn er niet achter gekomen hoe het is gebeurd. Het klinkt veel minder erg dan dat het is, maar het lijkt alsof ik dit ieder jaar krijg ofzo. Dit is al de 3e keer! Mijn moeder is niet thuis en ze neemt haar telefoon niet op. Wat moet ik nu doen??
XXXX

Ik zou eerst even rustig afwachten tot er iemand thuis is,
dan even met je ouders overleggen, en dan kan je altijd nog beslissen of je naar de huisarts/ziekenhuis gaat.

Wow, ik heb precies hetzelfde nu. Ik heb het ook al voor de 2e keer. Eerst was het op mijn linkerduim, nu rechtermiddelvinger. Op mijn duim werd het steeds erger, maar toen werd er een zalfje voorgeschreven. Ik zal zo wel even kijken wat de naam daarvan is :wink:

Ik denk dat het niet heel veel haast heeft. Gewoon morgenvroeg eventjes naar de dokter gaan?

Rustig even wachten tot je ouders thuis zijn, en dan even de huisarts bellen? Die kan je denk ik wel vertellen wat je moet doen.
Ik zou niet te veel stressen in ieder geval :slightly_smiling_face:

van herpes krijg je ook blaren, maar ik denk niet dat dat het is.
dus succes!

Oh gelukkig dan ben ik niet de enige! Volgensmij had ik vorige keer ook een zalfje ervoor gekregen. Ff kijken of ik die kan vinden!

Vorige keer ging ik ook naar de huisarts en had ik nog 3x terug kunnen komen en dat heeft geen zin gehad, want nadat ze mijn vinger had opengesneden, kwam de ontsteking weer terug en heeft mijn moeder het met een naald doorgeprikt.

Ik kan het tubetje niet meer vinden, maar Daktacort werkt bij mij ook. Hopelijk gaat het snel over!

Ok bedankt, maar waarschijnlijk zal het weer moeten worden opengesneden. :frowning_face:

Balen… Bij mij was het gewoon geduld hebben totdat het weg ging, omdat niemand wist wat het was haha