Random

Verboden regels. Eigenlijk dubbelop. Dingen die niet zwart wit staan maar waarvan je weet dat ze bestaan in de samenleving. Bijvoorbeeld dat een vrouw niet hoort te spugen, maar een man wel. Het slaat nergens op maar er tegen in gaan doet bijna niemand. Durven, het lef hebben. Daar draait het leven eigenlijk om. Stel je voor dat je de man van je dromen tegen komt maar geen actie onderneemt. Wat is het ergste wat je kan overkomen? Afgewezen worden. Dat doet even pijn, hooguit een paar maanden. Maar daarna gaat het verder. Eigenlijk blijf ik hangen bij het laatste onderdeel, maar dat komt omdat ik mezelf tegenhoud. Ik? Hij. Het komt omdat het hoofdstuk niet is afgesloten, nog niet. Ik wacht op het einde. Snijdende tijd denk ik achteraf, dat weet ik wel bijna zeker. Ergens snap ik mezelf niet dat ik niet durf te vragen naar hoe het in elkaar zit, terwijl ik al die tijd toch letterlijk de naakte waarheid heb gezien. Verboden regels, je weet dat ze bestaan maar het staat niet zwart op wit. Je kunt ze niet uitleggen aan mensen die het niet snappen of niet willen snappen. Ze bestaan, of je het wil of niet. Ik wil je in je ogen kijken en jouw kant van het verhaal lezen, of nog beter: horen. Verder leven met je alsof ik de rest nooit heb gedaan en het nooit anders is geweest. Misschien is het wel goed dat het zo is gegaan, omdat het me aan het denken heeft gezet dat het leven niet altijd zo gaat zoals je wil. Eigenlijk is het leven net een voetbalveld. De gebeurtenissen en mensen zijn je voetbal en jij bent de speler. Het overleven is je doel. Gebeurtenissen heb je zelf in de hand. Net als een speler op het voetbalveld de voetbal in de hand heeft heb jij als persoon de gebeurtenissen voor een groot deel zelf in je hand. Maar aan de andere kant zijn er ook andere spelers op het veld, sommigen die eerst op de bank zaten maar later hun plek vullen op het veld, in het leven, in jouw leven. De speler van de tegenpartij schiet de bal in je doel: er gebeurt iets dat indruk op je heeft gemaakt, iets wat door een ander is veroorzaakt. Voor iedereen is het anders. De ene ervaart dat het rustig is op zijn veld, maar de andere speler kan het enorm druk hebben.

is het de bedoeling dat we hier op reageren?

Anders plaatst ze het toch niet…

OT: Ik vind het mooi geschreven :slightly_smiling_face:

Maar wat moeten we er op reageren dan?
Het is wel mooi geschreven ja, dat wel.

Doe niet zo lullig zeg …
Het is toch het subforum ‘schrijfsels?’ Nou, dan plaatst ze dit neer he.

mooi geschreven

Dankjulliewel!

kan je nog meer van die mooie teksten schrijven?

Ik heb stukjes op mijn blog staan, maar ik geloof dat je hier geen blog mag posten?

Je kunt hier ook alle stukjes posten en er een verhaal maken :slightly_smiling_face:

Als je er een verhaal van maakt ga ik sws volgen, je schrijft heel mooi

of je houd ze apart, dat is ook leuk. Ik zal zeker eens op je blog kijken. Hoe noemt hij?

en waar kan ik hem vinden?

dat weet ik ook wel hoor, maar dan kan ze er beter bij schrijven: Wat vinden jullie er van?

Je mag wel een linkje posten als iemand erom vraagt, maar niet een topic openen met het doel reclame te maken (:

Nee, je begrijpt het toch? Gewoon niet zo zitten zeuren op 'n klein dingetje.

http://ikbeneline.wordpress.com/

Het zijn kleine persoonlijke stukjes. Ik heb een poos niet meer geschreven, maar ik heb het idee dat ik vanaf vandaag er weer mee begin. Het is meer een blog waarop ik alles van me afschrijf.
Dus een verhaal kan ik er niet echt van maken haha.

Bedankt voor alle lieve reacties!

ik heb er nog maar 1 gelezen, maar ik ben nu al fan