Radeloos...

Na lang twijfelen toch maar even een topic openen…ik zal het kort proberen te houden!

Ik heb al anderhalf jaar een vriend maar de laatste tijd gaat het minder. Daarom besloot ik, na de nodige voorvallen, dat we elkaar even niet moesten zien.
Ik trok het allemaal niet meer. Hij woont aan de andere kant van het land en ik ben bijna een jaar ieder weekend naar hem toe gegaan. Daarnaast had ik stage/school waar het ook allemaal niet lekker loopt. Ook heeft ie me wel teleurgesteld. Mijn ouders zagen ook dat ik steeds ongelukkiger werd door de stress van alle kanten dus zijn blij met m’n besluit hem nu een tijd niet te zien en hopen/denken dat het nu gewoon gedaan is.

Maar sinds dat besluit voel ik me nog rotter: enerzijds wil ik hem niet kwijt maar dan krijg ik weer ruzie thuis, anderzijds als ik hem laat gaan krijg ik misschien spijt. Ik mis hem nu al. Ook weet ik dat het geen “liefde voor het leven” is. Ik wéét gewoon dat als ik doorga er weer wat gaat gebeuren waardoor ik weer teleurgesteld word door hem. Daar ben ik ook wel bang voor en dat houdt me ook wel tegen.

Daarnaast ben ik er letterlijk ziek van, van dit getob: ik heb steeds migraine-aanvallen waarbij ik steeds moet spugen, buikpijn, voel me gewoon steeds niet lekker…

Dus: als ik ermee doorga word ik vast weer teleurgesteld (daar ben ik iig bang voor, ookal zegt hij dat ie er alles aan zal doen om dat te voorkomen) + ik heb het idee dat ik m’n ouders teleurstel en ik kan er echt geen ruzie thuis bijhebben. Als ik ermee stop: dan blijf ik me ook ongelukkig voelen omdat het eigenlijk toch echt een lieve jongen is en het voelt nú sowieso niet “af”.

Nu wil ik eigenlijk wel naar hem toe over een weekje ofzo, maar hoe zeg ik dat überhaupt tegen mn ouders? :S Ik ben echt bang voor ruzie/narigheid…

Praten is altijd het beste!

Vind het wel vervelend voor je, hoe het nu gaat.

Hoe heeft je vriend gereageerd op de tijdelijke break? Hoe gaat hij ermee om? Op welke punten heeft hij je teleurgesteld?

Vervelend dat je er zo heftig op reageert joh…

Als hij zelf er niet verdrietig op reageert denk ik dat je miss al je antwoord hebt, want uit je post lijkt het alsof jij degene bent die alle moeite doet voor de relatie en er het meest onder lijdt…

Nee hij wil heel graag dat ik weer langskom enzo, zoals vanouds…en hij wordt dan soms ook boos op me of gaat me verwijten maken dat we nu n break hebben :S

Hij doet wel erg zn best om iets met mn “kritiek” te doen…maar ik kán me gewoon niet voorstellen dat ie alles zomaar kan veranderen.

Mijn grootste probleem is en blijft een meisje dat hij van msn kent en hij wil haar per se ontmoeten. Vorige zomer voelde ik me er toch niet lekker bij (door hoe zij zich opstelde tegen over mij en al mijn voorstellen afwimpelde) en deze zomer komt ze weer naar NL en hij “eist” dat hij haar ziet.
Ik kán me gewoon niet voorstellen dat dat geen problemen gaat opleveren. Dat heeft ons toen ook al een klap opgeleverd.
Maarja, het laten rusten is voor hem duidelijk geen optie.

jeetje je vriend is wel een beetje egoïstisch bezig. Waarom wilt hij haar zo graag zien? Is het een hele goede vriendin? Als jij voorstellen hebt gedaan dat je er bijvoorbeeld bij bent bij die ontmoeting vind ik dat jij een goed compromis hebt voorgesteld.

Hij is boos op je vanwege de break? Hij zou eerder verdrietig moeten zijn en boos op zichzelf want hij heeft het aan zichzelf te danken. Hij moet zich maar wat aantrekken van je kritiek en er iets mee doen.

Ik zou er mee stoppen … dat zal in het begin heel zwaar zijn, maar later voel je je er waarschijnlijk alleen maar beter door!

Mijn eerste vraag is gelijk: Waarom komt hij niet naar jou toe? Vooral als hij weet dat je er lichamelijk ziek van wordt… Ik vind dat hij dat dan maar even voor jou over moet hebben, en anders zou ik er maar mee stoppen… Omdat jij het zelf niet trekt, krijg ik het idee.

Das een moeilijke situatie…
Ik denk dat het beste is dat je het met hem erover hebt. Hij kan natuurlijk ook naar jou toe komen toch? Als hij er meer moeite voor doet, weet je ook dat hij nogsteeds voor jou gaat…

Maar als ik lees dat hij per se dat ene meisje wil ontmoeten, dan weet ik niet of het wel goed tussen jullie gaat. Misschien is het maar beter dat je ermee stopt en gewoon verder gaat. Het wordt moeilijk, maar je kan je focussen op andere bezigheden en vrienden… Misschien vind je wel iemand die dichterbij woont en leuker is?

ik had een vriend, en dat is nu uit omdat ie claimde en jaloers was, hij deed er niets mee en het bleef maar zo doorgaan, is gister uitgegaan en ben er echt helemaal kapot van!

Maar als mensen zich niets van dingen die je zegt aantrekken dan werkt het ook niet. En dan gaat het ook niet werken. ik zou niet naar m toegaan eigenlijk, laat hem maar even zijn best voor jou doen!

Waarom komt ie niet naar jou?

Omdat ie ruzie heeft gekregen met mijn ouders, omdat zij 'm onbeschoft vonden… en nu wil hij dus nóóit meer naar mij toe :S

He ik vind het zo’n stomme situatie :S Ook inderdaad van dat meisje, hij msnt af en toe met haar (af en toe ja…) want vaak met haar praten is saai :S zegt ie…

dus hij chat maar af en toe met haar? Dan is het ook niet zo super belangrijk om haar te ontmoeten voor hem lijkt mij, wat een vaag gedoe joh. Maakt niet uit dat hij problemen heeft met je ouders hij heeft toch een relatie met jou? Ik denk dat je miss toch beter kan kappen met hem… Maar sowieso eerst een goed gesprek met hem aangaan!