Radeloos, help!!!

Oké ik heb hier al heel vaak een topic over gepost maar ik krijg niet echt genoeg reacties en ik ben echt radeloos dus vandaar nog eenn topic. Ik heb dus sinds vorig jaar geen aansluiting in de klas en nu zit ik in de derde en het probleem is nog steeds niet opgelost. Ik snap er echt niks van eerlijk gezegd. Ik werd 2 maanden geleden geaccepteerd in een vriendinnengroep. Ze ragden me helemaal in foto’s en zo en dat was echt leuk maar nu is het al wat minder. Ik heb nog wel contact met hun maar nu is een iemand tijdelijk weg en de andere 2 zijn nu alleen maar met zijn tweeen Ik loop in ieder nog steeds alleen naar de lokalen en sta soms alleen in pauze omdat die meisjes altijd bij mensen staan die ik niet mag of die mij niet mogen. Ik snapte ook altijd met 1 van die meiden maar de laatste tijd stuurt ze me ook geen snaps meer. Ik had haar maandag gevraagd if ze deze vrijdag mee wilde naar de stad en ze zei ja maar her is nog niet echt officieel afgesproken en ik wilde morgen of vrijdag nog vragen of ze nog kon maar ik denk dat ik een beetje te stalkerig overkom. De mentor weet hier ook van en we krijgen vaste plekken en ik word naast dat meisje gezet maar dat duurt nog wel even. Ik wil ook heel graag gaan carnavallen enzo en wilde ook een verjaardagsfeestje houden dat had ik mezelf voorgenomen na die drama van vorig jaar maar ik heb helemaal niemand om mee te carnavallen en mijn verjaardag was in december en ik heb dan maar 3 mensen om uit te nodigen en dat is ook niet leuk en het is nu een beetje laat daarvoor. Het is nu al januari en mijn probleem had eigenlijk al opgelost moeten zijn. En ik weet echt niet wat ik nu moet doen.

Denk je dat die meiden je niet mogen? en wat zijn de redenen dat je hun niet mag? Denk even na over de situatie, want niet mogen is wel iets grootst? Misschien zijn ze hartstikke aardig! :flushed: en kan je met hen vriendinnen worden.

Ik was in die jaren van mijn middelbare school ook altijd alleen. Maar ik heb altijd gedacht “Ik kom hier voor mezelf en voor me school” Natuurlijk is het leuk om vriendinnen te hebben, maar school is echt voor jezelf.

De volgende keer als je iets afspreekt het gewoon officieel afspreken. Ze zegt niks voor niks Ja :wink: omdat ze het ook wilt.

Heel veel succes! Ik hoop je een beetje te kunnen helpen.

Ik weet ook wel dat school voor jezelf is maar vriendinnen hebben en een leuke tijd hebben op de middelbare is ook belangrijk! Weet je wel niet hoe kut het is als je iedereen in de klas met vriendengroepen ziet terwijl jij niemand hebt? Het is echt zwaar kut en dit heb ik nu al meer dan een half jaar. Ik ben het gewoon zat!!! Ik wil nu ook zooo graag gaan carnavallen maar ik heb godverdomme nog steeds niemand om daarmee te carnavallen en mijn feestje kwam ook niet terwijl ik dat ook zo graag wilde met nieuwe vriendinnen mijn middelbare schooltijd is niet zoals ik het had gewild en het is gewoon zwaar kut

Gebruik wat meer leestekens/alinea’s. Het is is nu een grote woordenbrei en niet fijn om te lezen.

Verder moet je niet zo boos doen op degene die reageert, ze probeert alleen maar mee te denken. En ja, ik weet ook hoe rot dat is, maar dan nog zit je er voor jezelf en kun je mensen niet pushen om je vriendin te worden. Doe je ook nog dingen naast school? Ik had bijvoorbeeld een heel leuk sportteam toen ik op de middelbare zat en hield daar ook goede vriendinnen aan over. Misschien kan je dat doen?

En verder idd zoals eerder gezegd, zet dingen echt vast. Dus niet alleen ‘zullen we eens naar de stad gaan’ en dan bij een ja afwachten. Ik denk dat je haar trouwens best kan appen van: “Hey, we zouden naar de stad gaan toch! Om 14.00 bij die en die winkel? Of zullen we uit school samen gaan?” oid.
Vraag eens rond in je klas bij die meisjes wat ze doen met carnaval en of je misschien een dagje met hen mee mag, omdat het je ook gezellig lijkt. :slightly_smiling_face:

Waarom de sociale druk om uitgebreid je verjaardag te vieren? Met 3 meiden en jezelf high tea-en thuis is ook fijn.
Vraag in je omgeving of er carnaval wordt gevierd of bij een vereniging in de buurt. Contacten komen niet aanwaaien.

Het komt van twee kanten. Nu zeg ik niet dat je iets fout doet, maar misschien kom je wel op een bepaalde manier waardoor men je als minder toegankelijk ervaart. Het kan zijn dat men niet doorheeft waar jij mee zit of wat jij verwacht.

Ik denk eerlijk gezegd dat jij je veel te veel in je hoofd haalt en veel te veel achter simpele dingen zoekt. Hierdoor zie je allerlei dingen op een totaal andere manier dan dat ze bedoeld zijn. Als jij overal wat achter blijft zoeken, zal de situatie ook niet veranderen. Ook gaat de situatie niet veranderen als je er niks van zegt.

Je hoeft niet altijd heel veel reacties te krijgen. Het gaat om de kwaliteit van de reacties. Als mensen al vaker hebben gezegd dat je er iets van moet zeggen en jij besluit dit niet te doen, dan houd het op een gegeven moment op. Je gaat geen compleet andere reacties krijgen dan dat je eerst hebt gekregen, gok ik zo

Hoi allemaal,
Ik en m’n vriend zijn ondertussen al 5mnd samen, maar de laatste tijd voelt het niet meer goed aan… het is allemaal begonnen toen hij meer en meer liet inzien dat hij echt wel van plan is om voor altijd samen te blijven. Ik dacht toen van ‘hallo ik ben 16 en je bent m’n eerste echte vriendje!’ ik heb er echt schrik van gekregen van dat idee. Op feestjes kan ik me helemaal niet zo hard amuseren als dat ik zonder doe en als we op date in een restaurantje zitten hebben we elkaar sinds het begin eigenlijk al weinig te zegen. Thuis lossen we dat op door gewoon elkaar heel de tijd te zitten kussen enzo :wink: maar dit is volgens mij niet hoe dat het hoort. Ik mis het single leven constant! en er zijn nog zoveel meer van die dingen die me nu pas opvallen maar het meest choquerende is dat hij helemaal mn type niet is en ik zeker niet het zijne. Hij is wat aan de stille kant en laat me altijd doen als ik hem plaag maar soms kan ik zo overdrijven en dan denk ik achteraf dat kon eigenlijk echt niet maar hij zegt niets. Hij is een echte gentlemen maar mist een ruw of hoe zeg je dat kantje, hij is TE lief!! Nu ben ik ook echt constant aan het crushen op iedere leuke jongen die ik zie en ik heb ook geen zin meer om te smse met mijn vriend, voel geen vlinders meer en ben emotioneel een wrak,… ondanks dit alles kan ik hem echt niet loslaten want iets in mij zegt dat dat niet gaat omdat de eerste maand super was en ik was toen zo gelukkig. maar nu… ik weet niet zo goed wat ik moet doen. help me!! X-jes

Hoi allemaal,
Ik en m’n vriend zijn ondertussen al 5mnd samen, maar de laatste tijd voelt het niet meer goed aan… het is allemaal begonnen toen hij meer en meer liet inzien dat hij echt wel van plan is om voor altijd samen te blijven. Ik dacht toen van ‘hallo ik ben 16 en je bent m’n eerste echte vriendje!’ ik heb er echt schrik van gekregen van dat idee. Op feestjes kan ik me helemaal niet zo hard amuseren als dat ik zonder doe en als we op date in een restaurantje zitten hebben we elkaar sinds het begin eigenlijk al weinig te zegen. Thuis lossen we dat op door gewoon elkaar heel de tijd te zitten kussen enzo :wink: maar dit is volgens mij niet hoe dat het hoort. Ik mis het single leven constant! en er zijn nog zoveel meer van die dingen die me nu pas opvallen maar het meest choquerende is dat hij helemaal mn type niet is en ik zeker niet het zijne. Hij is wat aan de stille kant en laat me altijd doen als ik hem plaag maar soms kan ik zo overdrijven en dan denk ik achteraf dat kon eigenlijk echt niet maar hij zegt niets. Hij is een echte gentlemen maar mist een ruw of hoe zeg je dat kantje, hij is TE lief!! Nu ben ik ook echt constant aan het crushen op iedere leuke jongen die ik zie en ik heb ook geen zin meer om te smse met mijn vriend, voel geen vlinders meer en ben emotioneel een wrak,… ondanks dit alles kan ik hem echt niet loslaten want iets in mij zegt dat dat niet gaat omdat de eerste maand super was en ik was toen zo gelukkig. maar nu… ik weet niet zo goed wat ik moet doen. help me!! X-jes

Je hoeft geen 2x hetzelfde bericht hier neer te zetten. Dit is trouwens een topic van een ander persoon. Het lijkt mij handiger als je een eigen topic opent of dit in een algemeen topic doet

Oh excuses.

Maar je blijft nu op 1 ding hangen, want dit is niet het enige wat ik heb gezegd of gevraagd?

& ik weet hoe “kut” het is, alleen ik heb mezelf er nooit echt druk over gemaakt. Daarom vroeg ik ook aan jou heb je ook enig idee waarom je die meiden niet mag? :slightly_smiling_face:

Alleereerst zou het best helpen als je een beetje AARDIG doet tegen mensen.
Je komt nogal onsympathiek over met hoe je reageert op advies.
Het is erg makkelijk om alles te schuiven op : Zij betrekken me niet meer en ze doen dit en dat en zus en zo.

Dit soort dingen komen van twee kanten. Jij kan een beetje meer initiatief proberen te nemen. Ook kan je gewoon je arrogante “Ik mag een deel van de groep niet” gedrag even parkeren. Vervelend dat je mensen niet mag maar je bent nu net zo hard anderen aan het buitensluiten als de rest.
Probeer dat even opzij te zetten en gewoon mee te doen met de groep. Als je dit niet wil wens ik je veel succes alleen op de wereld.

Daarnaast hoef je niet perse grote feestjes te geven. Je hoeft ook niet iedereen in een vriendengroep te mogen en minder snaps is ook wel het laatste wereldprobleem hier.
Probeer wat aan je eigen houding te doen en anderen ook een kans te geven. Jij mag mensen niet, probeer ze beter te leren kennen. Anderen mogen jou niet, probeer hen te laten zien dat je ook hardstikke lief en gezellig kan zijn.

Wat ik nu ga zeggen klinkt misschien hard maar:

Heb je er ooit aan gedacht om naar jezelf te kijken? Ik heb meer topics van je gelezen en het is altijd ‘niemand mag mij’ ‘de anderen dit dat’. Ik vind het hartstikke kut voor je, maar je moet ook naar jezelf kijken en proberen zelf de situatie beter te maken. Ik zou persoonlijk ook niet vrienden met iemand willen zijn die alleen maar zit te zwelgen in zelfmedelijden.
Ik heb zelf ook een periode gehad zonder vrienden, en ik probeerde me zo open mogelijk op te stellen, praatjes maken met iedereen, zelfs mensen die me in de 1e instantie niks leken. Soms bloeide daar vriendschappen uit!
En als dat ook niet lukt moet je misschien een andere school overwegen, of op een sport gaan.

Wat Klaasje zegt en ook kun je misschien iets minder ‘hard’ reageren. Een verjaardagsfeest met 3 meiden is hartstikke leuk, beter als met 20 mensen die je amper kent.

Ik snap je probleem heel goed. Alleen denk ik dat je een beetje onzeker bent over de omgang met die meiden waardoor je het jezelf heel erg lastig maakt. Je moet er niet zoveel over nadenken. Bijvoorbeeld over het naar de stad gaan: vraag haar gewoon hoe laat ze had willen afspreken om naar de stad te gaan. Ze heeft toch al ja gezegd?

en ik denk dat een verjaardagsfeestje met drie meiden hartstikke leuk kan zijn. Ik vind dat soort kleinere feestjes juist veel leuker. Ga lekker eten koken met elkaar, filmavond houden. Is toch ook leuk? En vraag ze mee naar carnaval, leg ze uit dat je heel graag carnaval wil vieren en dat je het leuk zou vinden om dat met hun te doen.

Als laatste wil ik toch even kwijt dat het best wel lullig is dat je zegt dat niemand reageert en dat niemand verder weet hoe het is om geen vrienden te hebben op school. Want ik denk dat een heleboel meiden hier juist wel weten hoe dat was. Ik ook. Ik ging wel met mensen om, maar ik hing overal tussenin. Dat was ook echt geen pretje.
Het is een stuk makkelijker om vrienden te maken als je je daarvoor openstelt en niet in de modus ‘ik ben zielig, niemand mag mij’ blijft hangen. Want dat straal je dan ook echt uit.

Sorry voor die reactie ik bedoelde het echt niet zo gemeen maar ik was gewoon boos en verdrietig Ik snap echt wel wat jullie zeggen en ik heb er al heel vaak over na gedacht. En ik probeer ook gewoon minder te piekeren en me gewoon open te stellen enzo maar dat is soms nog best lastig voor mij. Zeker omdat ik ook best onzeker ben. Het is ook zo dat het de ene keer heel goed gaat en de andere keer gewoon niet zo goed maar dat kan dan ook aan mij liggen dat weet ik. Ik weet ergens ook wel dat het wel goed komt en dat het ook tijd nodig heeft en bij mij zeker.maar ik ben ook gewoon zo bang dat ik ook maar 1 ding verkeerd doe waardoor alles net zo erg of nog erger dan vorig jaar wordt. (Als je mijn andere topics hebt gelezen dan weet je waar ik het over heb)Maar vandaag ging het best wel goed ik ben toch naar de stad gegaan met dat meisje en het was erg gezellig. Volgende week gaan we met school naar Antwerpen en mogen we 2 uur winkelen dat meisje vroeg of ik bij haar in het groepje ging. Dus ik weet dat ik kan overdrijven maar soms voelt het wel echt zo omdat ik de ene dag wat meer contact heb met die meisjes uit de klas dan de andere keer. Maar sinds vandaag gaat het wel weer wat beter. En ik hoop dat het volgende week zo blijft.

Ik hoop ook oprecht voor je dat je snel goede vriendinnen vindt. Ik ben blij dat je afspraak door ging.

Maar meid ik wil je op het hart drukken: je hebt zò veel meer aan 1 of 2 goede vriendinnen dan 6 lossere contacten. Het komt uiteindelijk echt wel allemaal goed.

Ik ga denk ik naar een andere klas want in deze klas komt het niet meer goedt. kijk het meisje waar ik dus contact mee heb (a)is altijd dus alleen maar bij haar eigen vriendinnen en soms komt ze alleen naar mij als ze iemand nodig heeft om naar het station te brengen. Zij heeft 2 beste vriendinnen( b& c) en zijn dus met zijn 3en een groepje. als a en b er niet zijn want ze spijbelen vaak Dan gaat c naar andere meiden uit de klas. Mij ziet ze niet eens staan. En ook een keer bij bijvoorbeeld tekenen heb je van die grote tafels waar je met zo’n zes/zeven personen kan zitten en ook wat kleinere. En bijna alle tafels waren bezet. En hun gingen ergens zitten waar ze alleen met zijn drieën konden zitten waardoor ik dus weer alleen zat. En zo gaat dat steeds Ik had ze alledrie ook bij mij thuis uitgenodigd. En alleen a en b reageerden enthousiast en c niet echt. Maar ze konden alle drie niet. A zei dat ze huisarrest had maar een paar dagen later zag ik op haar snap een vriendin of iemand waar ze mee had afgesproken dus ik denk dat ze dan had gelogen. b had iets met haar vriend en reageerde verder niet. En c reageerde verder ook niet. Zaterdag zag ik c weer op dansen en ze praatte niet eens tegen me. Dat zal morgen dus ook niet anders zijn. Ik probeer nu al het hele jaar bij hun groepje te horen en ik val er gewoon buiten. En ik ben het gewoon zat. Ik weet dat het ook aan mij ligt maar het ligt ook aan de kinderen in de klas.