psychose

Hai ,
Ik heb net een artikel over psychose gelezen, en ik wilde er wat meer over weten en toen ben ik de symptomen op gaan zoeken.
Maar nu blijkt dus dat ik vrijwel alle symptomen heb.
Wat moet ik nu doen?

Naar je huisarts? :slightly_smiling_face:

dan zou ik dat met (een van) mijn ouders moeten doen en ik heb geen idee hoe ik dat aan ze ga voorstellen

Hoe oud ben je dan?

14

Je ouders hoeven het helemaal niet te weten als je naar de huisarts gaat! Alhoewel het me wel fijn lijkt als je er met ze over kan praten, dus ik zal het gewoon vertellen. Maar ik weet natuurlijk helemaal niet wat voor band je met je ouders hebt, dus als je het echt niet wilt vertellen kan je ook gewoon alleen gaan.

ik heb een redelijke band met mijn ouders, maar het probleem is dat ze me nooit serieus nemen en alles altijd maar afwimpelen

Wat heb je dan precies? En waarom dacht je dat je een psychose had, dat je erop bent gaan googlen? Mensen die een psychose hebben zijn zich daar volgens mij vaak niet van bewust.

Ik zou er zeker mee naar de huisarts gaan, ik weet dat een psychose geen pretje is en je kunt er beter op tijd bij zijn :slightly_smiling_face: zoals ook al aangegeven kun je gewoon alleen een afspraak maken met je huisarts zonder dat je ouders er iets van weten.

Houd er wel rekening mee dat iedereen wel wat van de symptomen heeft, maar dat het er vooral om gaat in welke mate me ze hebt en in welke mate je er last van hebt in je dagelijks functioneren. Als je echt in midden in de psychose zit merkt je omgeving dat vaak ook aan je.

ik kwam toevallig op een artikel op ze.nl
Wanen - Denkbeelden die niet overeenkomen met algemeen geaccepteerde opvattingen en of ideeën waarvan de patiënt niet af te brengen is met logisch redeneren. Vaak, maar niet altijd, is er ook sprake van paranoia; overmatige achterdocht die bijvoorbeeld leidt tot de inbeelding dat overal camera’s of microfoons verstopt zijn, dat er complotten zijn, of dat de persoon in kwestie gezocht wordt door de politie of door internationale veiligheidsdiensten.
Hallucinaties - Het waarnemen van zaken die er niet zijn, zoals stemmen in het hoofd, beelden, geuren of aanrakingen.
Verward denken - Psychotici en hun omgeving hebben erg veel moeite elkaar te begrijpen doordat het denk- en uitdrukkingsproces veranderd is door de psychose. Het is chaotisch en of te langzaam of te snel. Het gedrag van de patiënt is door zijn omgeving vaak niet meer te plaatsen (en vice versa). De gedachtenstop, waarbij de patiënt het gevoel heeft dat zijn gedachten plotseling volledig stoppen wordt als een ernstige vorm van denkstoornis gezien.
Verward spreken en schrijven - Zelfs als de gedachten van de patiënt samenhangend zijn kan hij problemen hebben deze in taal te uiten. Soms uit zich dit in gehaast spreken, vreemde woordkeuzes of het gebruik van neologismen. Bij grotere verwarring kunnen ook verschijnselen als echolalie, palilalie of glossolalie optreden.
Verstoorde emoties - Een patiënt kan versterkte emoties ervaren of totaal niet bij een situatie passende, zoals lachen op een begrafenis. Ook kan iemand schijnbaar zonder reden plotseling emotioneel worden; hij of zij begint bijvoorbeeld ineens te huilen. Emoties kunnen ook afwezig lijken.
Negatieve symptomen kunnen zijn: Weinig spreken, gebrek aan initiatief tonen, een verstoord dag-nachtritme gedurende langere tijd, het hebben van weinig energie, geringe motorische expressie, een vlakke gezichtsuitdrukking en zich bovenmatig terugtrekken.

ik heb alles behalve neologismen en glossolalie

sommige dagen heb meer last van de symptomen dan andere, maar elke dag heb ik wel last van.

Wat vervelend voor je! Ik zou iig even naar de huisarts gaan met je klachten. Heb je onlangs iets stressvols meegemaakt of heb je een depressie of iets of lijkt het geen aanleiding te hebben?

depressie of stressvolle situatie lijkt mij de aanleiding

maar hebben je ouders of anderen uit je omgeving dit nog nooit bij je gemerkt…?

Wat vervelend! Ik zou het gewoon aan je ouders vertellen & vragen of ze een afspraak willen maken bij de huisarts of je kunt zelf een afspraak maken maar weet niet of je daar te jong voor bent?

Dan kan de huisarts je misschien doorsturen naar een hulp instelling voor testen.

Als je er zelf mee blijft zitten dan wordt je alleen maar meer ongerust lijkt me… & misschien is er wel niks aan de hand!

Als je er last van hebt is het verstandig om naar de huisarts te gaan. Ik weet niet zeker of je ouders hier van zouden moeten weten, volgens mij kan je ook zelfstandig een afspraak maken. Natuurlijk zullen je ouders het uiteindelijk toch wel moeten weten.

Maar echt, als je er last van hebt, doe er dan iets mee. Een vriendin van me heeft er jaren last van gehad en mee rondgelopen zonder iets aan iemand te vertellen en die is er echt aan onderdoor gegaan. Sterkte!

ik krijg weleens te horen dat ik praat, terwijl ik dat zelf niet door heb of dat ik ineens heel vaag ben, maar weet niet of dat er wat mee te maken heeft

ik zal het aan mijn ouders voorleggen en hopen dat ze met me naar de huisarts willen

Goed zo, dat is echt het beste! En ik neem aan dat ze dat wel willen, ze willen wel het beste voor hun kind lijkt me, maar stel dat ze niet willen zou ik als ik jou was alsnog gewoon alleen gaan. Komt goed, succes!

dankje :slightly_smiling_face: