Psycholoog?

Nou heb ik al twee keer eerder een topic geopend over mn problemen met vriend en ik voel me eigenlijk een beetje opdringerig haast, haha.

Mijn vriend (15) zit inmiddels in een internaat, voor kinderen die niet thuis (kunnen) wonen voor scholing. Ze letten daar op zijn huiswerk, en verder heeft hij maar beperkte vrijheid. Hij mag bijvoorbeeld amper contact met mij. Niet via het internet (dat hebben ze daar niet eens…) en niet via de telefoon. Nu krijg ik weleens een smsje van hem, maar ik kan hier maar niet genoegen mee nemen.

Het lijkt misschien overdreven, omdat het probleem eigenlijk wel meevalt in vergelijking met mensen die daadwerkelijk iemand hebben verloren, maar ik kan niets anders dan mezelf iedere avond opnieuw weer in slaap huilen. Ik heb zelf al last van een depressie, en zoiets helpt natuurlijk niet.

Lijkt het jullie handig voor mij om naar mijn huisarts te stappen en te vragen naar een psycholoog om over dingen als dit te kunnen praten, of zal dit niet veel uitmaken?
Ik ben zelf bijna 17 jaar, trouwens. Als dat er toe doet.

als jij dat zo voelt moet je dat doen?
als jij het idee heb dat praten helpt?
maar heb je al met een vriendin hierover gepraat want i.p.c is dat natuurlijk het zelfde.daar zou je mee kunnen beginnen dan kan je in ieder geval je verhaal kwijt!
wie weet lucht dat op als er iemand naar je luisterd!

misschien moet je er eerst met iemand anders over gaan praten niet meteen een specialist ofzo maar gewoon een vriendin of familie. misschien dat zij je verder kunnen helpen

Ehm het lijkt me inderdaad handiger om eerst eens met iemand anders er over te praten, mocht dit nu echt niet helpen kun je altijd alsnog naar de huisarts gaan. Maar mag ik vragen hoe je erbij komt dat je een depressie hebt? Want je een tijdje kut voelen met een duidelijke aanleiding wil niet meteen betekenen dat je een depressie hebt hoor. Iedereen voelt zit wel eens klote.

Ik heb eigenlijk totaal geen vriendinnen ofzo, ook niet op school, omdat ik altijd al moeite gehad heb met contact maken met mensen. Hierdoor valt het misschien nog wel zwaarder dat mn vriend er nu niet is, want hij was afgelopen schooljaar de enige voor me die altijd voor me klaarstond.

Mijn huisarts heeft zelf onderzocht of ik depressief was, en er is ook uitgekomen dat ik dat ben. Drie jaar geleden heeft mijn enige vriendin zelfmoord gepleegd. En sindsdien ben ik niet meer het vrolijke meisje wat ik voorheen altijd wel was. Ik slik er ook medicijnen voor, maar soms lijken deze gewoon niet te werken.

Ik ben zelf ook in therapie geweest en heb daar heel veel aan gehad. Dus als jij denkt dat je dat nodig hebt zou ik het gewoon doen :wink:.

als je denkt dat het bij jou helpt, moet je het vooral doen.

Weet iemand dan ook wat een psycholoog kan doen, behalve dan met je praten? Alles blijft tussen mij en die psycholoog, toch?

Niemand? Of slaapt iedereen al? (A)

Nou ik studeer psychologie (heb net mijn bachelor afgerond) dus daar kan ik wel antwoord op geven.
Overigens als je echt depressief bent is het denk ik inderdaad verstandig om met een psycholoog te gaan praten.

Maare als eerst kom je op intake bij de psycholoog. Deze gaat dat inderdaad met je praten om vast te stellen waarvoor je komt, wat jij van de psycholoog verwacht etc. Er zal inderdaad veel gepraat worden, dit is meestal al een hele opluchting bij veel mensen en kun je dan eigenlijk ook als een vorm van behandeling zien. Maar een psycholoog kan ook behandelingen geven in de vormen van allerlei therapieen. Bijv. psychotherapie (wat het meest wordt toegepast) maar ook allerlei andere therapieen. Dit wordt natuurlijk allemaal in overleg met jou gedaan!
En mag ik even je leeftijd weten? Want tot je 16de moeten je ouders er wel ‘betrokken’ bij zijn. Tot op zekere hoogte natuurlijk, het is niet zo dat alles verteld wordt etc. Want wat je verteld blijft vertrouwelijk. Maar dan moeten ze bijv. wel toestemming geven e.d.

Als je depressief door de dokter verklaart bent, zou ik misschien toch wel contact met een psycholoog opnemen! Een psycholoog zal je waarschijnlijk veel helpen.
Ze hebben zwijgplicht en alles blijft idd tussen jullie twee.

Met een psycholoog praat je en helpt je wel voor oplossingen, dingen verwerken, hoe je situaties aan moet pakken enz.
kijk anders even op internet rond als je nieuwschierig bent!

oh degene die hierboven me staat weet het wel. :blush:

Ik woon bij mijn moeder, en ben op het moment 16. Ik word wel binnen 2 maanden 17, dus op zich zou ik daar dan op kunnen wachten, als mn moeder teveel te horen krijgt.
Maar in ieder geval bedankt, ik ga me er zeker nog wel in verdiepen en waarschijnlijk binnenkort naar de huisarts.
Weet je ook wat andere therapieen zijn? En wat dit psychotherapie dan precies inhoudt?

De psycholoog kan naast luisteren je ook helpen met je problemen, samen een oplossing bedenken etc. Maar ze kan bijvoorbeeld er niet voor zorgen dat je vriend uit het internaat komt. Wat veel mensen denken is dat een psycholoog er alleen is voor heftige problemen, maar mijn moeder is het van beroep en zij heeft vaak genoeg meisjes die zich lastig voelen in hun puberteit bijvoorbeeld.

Ja dat weet ik wel, maar misschien is handiger als je het even opzoekt op google ofzo ?
Nou het volgende staat in de etische code voor psychologen:
“als de client minderjarig is en nog niet de jaren des onderscheids heeft bereikt, worden de in de code* aan hem toegekende rechten uitgeoefend door zijn wettelijk vertegenwoordiger(s), tenzij de psycholoog redenen heeft om aan te nemen, dat de belangen van de client zouden worden geschaad door de betrokkenheid van de wettelijk vertegenwoordiger(s) bij de professionele relatie. De client wordt geacht in ieder geval de jaren des onderscheids te hebben bereikt als hij de leeftijd van 16 jaar heeft bereikt, tenzij hij niet in staat kan worden geacht tot een redelijke waarneming van zijn belangen. Vanaf de leeftijd van 12 jaar wordt de client, ongeacht de aanspraken van zijn wettelijke vertegenwoordig(s), zoveel mogelijk bij de uitoefening van zijn rechten betrokken”.

Haha beetje moeilijke taal, maar ik hoop dat je het begrijpt?

  • code: verwijst naar de etische codes waar alle psychologen zich in Nederland aan moeten houden.

Ga maar gewoon. Je zal er nooit slechter uitkomen, enkel beter :wink:

Ik had dat eigenlijk ook moeten doen op mijn 17e. Spijt dat ik het niet deed.

@ purepassion
Bedankt, zal het opzoeken :slightly_smiling_face:

& als ik nu naar de psycholoog ga. wordt dit dan vergoed? of moet ik alles zelf gaan betalen?

Ehm dat ligt een beetje aan welke zorgverzekering je hebt. Maar meestal worden er een aantal gesprekken wel vergoed, maar als je er dan nog meer nodig hebt dan komt het voor je eigen rekening. Ook kan het zijn dat je vanaf het begin een eigen bijdrage moet betalen.

Welke zorgverzekering hebt je ?

Ik geloof dat mn moeder is verzekerd bij Agis.
Maar dat veranderd ook om de paar jaar, dus zeker weten doe ik het niet. :slightly_smiling_face: