Problems..Problems..Problems...Help!

Hello girls!

Net vijf minuten geleden heb ik mijn account aangemaakt op girlscene dus het is allemaal nog een beetje nieuw voor me! :flushed:

De reden waarom ik eigenlijk een account heb aangemaakt en dit bericht plaats is omdat dit “probleem” nogal mijn leven beïnvloed, ik niet zo goed meer weet wat ik er mee aan moet en graag jullie mening/hulp zou willen! Het is een lang verhaal…

Toen ik 3 jaar was ben ik geadopteerd. Mijn moeder kon niet meer voor mij zorgen en mijn vader is nooit in beeld geweest. Omdat mijn moeder het beste voor mij wilde en me een kans wilde geven in het leven heeft ze me naar een weeshuis gebracht en hierna ben ik geadopteerd

Nu komt het heel vaak voor dat geadopteerde kinderen hechtingsproblemen krijgen. Voor diegene die niet weten wat hechtingsproblemen precies zijn: voor een kind is het heel belangrijk dat het in zijn eerste levensjaren een goede relatie met zijn ouders heeft en dat het veilig gehecht raakt. Wanneer dit niet gebeurd kan er later bij dit kind (ernstige) problemen oplopen. Dit zijn heel veel verschillende dingen dus om het verhaal niet nog langer te maken, zal ik dit jullie besparen…

Ik weet dat ik hechtingsproblemen. Ik houd het heel veel van mijn ouders (en derest van mijn gezin) maar toch houd ik ze zelf op een bepaalde afstand… Ik uit mijn gevoelens bijna nooit… Ook vind ik het lastig om vriendschappen met personen aan te gaan.

Waar ik echter de meeste problemen ondervind is in de liefde… Het “grappige” is dat ik mijn familie en vrienden op een bepaalde afstand houd terwijl ik wel heel erg affectie zoek (en nodig heb) van jongens… Ik ben nu 19 jaar en heb nog nooit een vriend gehad.

Het probleem is niet dat ik geen aandacht krijg van jongens, maar zodra ik een jongen leuk begin te vinden en hij mij ook klamp ik mij meteen aan hem vast. Ik doe dit omdat ik bang bent dat hij me “verlaat” en dat wil ik niet, ik wil dat hij van me houd en voor me zorgt. Wanneer hij laat weten dat hij eigenlijk niets meer van hoeft laat ik het hier niet bij, ik blijft maar tegen hem praten, ik blijf hem bellen, stalk al zijn social media accounts (zucht) en wanneer ik heel wanhopig ben stuur ik hem zelfs foto’s van mezelf die ik hem niet zou moeten sturen… :confused:\

Nu klinkt dit natuurlijk hartstikke raar… En het is het eigenlijk ook. Doordat ik mij zo aanhankelijk, en soms bijna stalkerig gedraag, schrik ik hier de jongens uiteindelijk mee af! Wanneer dit gebeurd duurt het ook een hele tijd voordat ik over die jongen heen ben, ondanks het feit dat we nooit écht iets hebben gehad!

Het is is nu al zo vaak gebeurt… en het ligt ook allemaal aan mezelf! Ik weet niet zo goed wat ik moet doen en ben echt wanhopig! :frowning_face:

Ik weet dat er genoeg instanties en personen zijn waar ik naar toe zou kunnen gaan om te praten over mijn problemen maar dat doe ik liever niet…

Hebben jullie misschien tips voor mij?

PS sorry voor het lange verhaal maar moest het echt kwijt!

Xx

Ik zou zeggen ‘ga naar een therapeut’ maar toen las ik: Ik weet dat er genoeg instanties en personen zijn waar ik naar toe zou kunnen gaan om te praten over mijn problemen maar dat doe ik liever niet…

Dus, ik weet het dan eigenlijk verder ook niet zo goed wat je hier mee moet. Ik denk alleen wel dat naar een psycholoog o.i.d. wel goed voor je zou zijn! Het is misschien eerst een grote stap, maar als je er eenmaal geweest bent enzo zul je merken dat je blij bent dat je het toch hebt gedaan. Het is nu even lastig, maar als je er de rest van je leven profijt van zou kunnen hebben zou dat toch geweldig zijn?!

Gooodluck! (:

Klinkt wel heel heftig eigenlijk… :sob::muscle:

Toch zou ik je willen aanraden er met een professioneel iemand over te praten. En dat kan echt al via de mail, dus geheel anoniem.