Problemen thuis

Oke respect voor de mensen die dit gaan lezen. Nouja… Ik weet niet echt wat ik hier mee aan moet. Ik heb geen idee hoe het is om zulke problemen te hebben. Ik heb het gevoel dat ik alleen maar kan luisteren naar hem.

Hij heeft dus problemen thuis. Zijn vader is overleden en dus heeft hij zijn vader nooit gekent. Aantal jaar later is zijn moeder hertrouwt met een andere man die te veel drinkt. Maar als hij dronken is krijgen zijn ouders ruzie en word zijn vader aggresief tegenover zijn moeder. Hij zit daar heel erg mee. Maar nu elke keer komt hij dus naar mij toe en verteld zijn hele verhaal. Dat doet hij niet één keer maar drie keer achter elkaar. Ik begrijp dat het heel erg voor hem is maar ik kan hem niet helpen. Ook wilt hij dus geen hulp zoeken terwijl ik zeker weet dat hij en zijn moeder dat heel goed kunnen gebruiken. Het frustreerd mij gewoon omdat het één van de weinige dingen is waar wij tegenwoordig nog over spreken. Al onze gesprekken gaan de laatste tijd over problemen en meestal die van hem. Dat kost mij dus gewoon te veel energie maar als ik dat tegen hem zeg ben ik bang dat ik hem kwets.

Ook vandaag dus weer. Sms ik heb s’ochtends en begint hij te zeuren dat ik hem snachts en s’ochtends wakker houd. Later begint hij moeilijk te doen omdat ik zeg dat het niet normaal is en hij hulp moet zoeken. Later ook nog een discussie over hoe hij later zijn kinderen wilt opvoeden (ja beetje vreemd onderwerp) en nu weer over zijn ouders. We zijn vandaag 3 maanden samen. Nou leuk al dit gezeik op deze dag dus…

Dankje :slightly_smiling_face:

Up

Hij moet inderdaad hulp zoeken. Zeg hem dat jullie relatie er anders ook aan gaat.
Je kan bijvoorbeeld naar de huisarts bellen of zelf naar maatschappelijk werk bellen.
Veel succes.

Pff wat een gedoe! Het is idd echt verstandig voor hem en zijn moeder, en stiefvader trouwens ook, om hulp te zoeken. Die man moet wat aan zijn alcoholprobleem doen…
Dus dat is iets wat hij en zijn moeder moeten regelen met die stiefvader, ik denk dat jij weinig kan doen! Ja met je vriend erover praten en hem steunen…
Wel een lastige situatie zeg, echt vervelend ook voor jou!

Hmm, lastig.

Ik kan je zeggen: ik heb dit ook meegemaakt en eerst wilde ik ook geen hulp, maar uiteindelijk ben ik bij een instelling terecht gekomen. Allemaal tieners van 16-23 jaar kwamen bij elkaar om te praten over wat ons thuis bezig hield. We kregen tips van elkaar en begeleiders hoe we de situatie voor onszelf konden verbeteren. Dit is echt een verbetering voor mij geweest, omdat ik weet hoe ik het mezelf minder kan aantrekken.

Voor jou zelf: ik zou luisteren naar hem, maar er niet te veel in meegaan. Begin de dag met een leuk verhaal of geef er een positieve draai aan. Probeer hem niet ‘te zielig’ te vinden, want dan vindt hij zichzelf ook steeds zieliger. Het kost energie om naar zijn verhalen te luisteren. Misschien kun je hem ook eerlijk en subtiel vertellen dat je het ook fijn vind als het gesprek over positieve dingen gaat?!

Hoop dat dit aan redelijk advies is.

Bedankt voor jullie reacties :slightly_smiling_face:

Het probleem is juist dat hij geen hulp wilt omdat hij vind dat hij zich wel red. Maar dat is gewoon niet zo. Ook voor de veiligheid van zijn moeder zal het beter zijn. Maar als ze weg gaan kunnen ze waarschijnlijk nergens heen. Ze hebben geen familie in Nederland omdat ze ergens uit Azie komen. Dus dat vormt ook al een probleem. Er is al meerdere keer politie geweest omdat die man met wapens loopt te zwaaien.

Ik luister natuurlijk ook naar hem. En ik denk inderdaad dat ik er niet te veel in mee moet gaan want dit is niet mijn verantwoordelijkheid. En ik moet hem ook niet te zielig gaan vinden inderdaad. Maar ik wil gewoon dat het beter gaat voor hem en zijn moeder. Ook hierdoor staat onze relatie steeds onder druk. Ik zal hem inderdaad moeten vertellen dat ik ook gesprekken over positieve dingen wil.

Het is gewoon zo lastig :frowning_face: Het is naar voor hem, maar het zet het allemaal voor mij ook onder druk.

Ik begrijp dat het voor jou ook heel moeilijk is. Je wilt je vriend graag gelukkig zien zonder die problemen. Maar ik denk dat je hem het beste kunt helpen om zijn mening te accepteren. Hij wil geen hulp… dan moet je dat respecteren. Zeg tegen hem dat je dat accepteerd, maar dat hij altijd bij jou terrecht kan en je zal steunen. Misschien dat hij later inziet dat hij wel hulp nodig heeft, of red hij het inderdaad zelf wel. Probeer hem vertrouwen te geven. Dat komt jullie relatie alleen maar ten goede.

Ik weet het! Makkelijk gezegt, en voor jou zal het heel moeilijk zijn omdat je het beste met hem voor hebt. Maar ik denk dat dit de juiste oplossing is,

^ Bedankt voor je reactie. Ik denk dat je gelijk hebt en ik het maar moet accepteren. Maar ik merk dat hij er ook gewoon steeds meer onder begint te lijden. Nouja misschien kijkt hij er over een tijdje anders naar. Ik moet denkik gewoon even afwachten.