Problemen thuis

Hoi!
Ik heb al jaren lang problemen thuis, en vooral met mijn vader. Ik wil er verder niet erg diep op in gaan, gewoon omdat het een lang verhaal is. Het komt er iig op neer dat hij mij van alles wilt verbieden, en mijn leven probeerd te verzieken.
En nee dit is geen puberaal gedoe van mij naar mijn ouders toe.
Ik mag bijvoorbeeld geen rijlessen (mijn broer heeft ze gekregen), moet álles zelf betalen (kleding etc., mijn broer hoeft niks zelf te betalen zelfs zijn benzine niet), ze verwachten dat ik alleen maar met mijn studie bezig ben, mijn hyves en msn werden/worden gecontroleerd, uitgaven worden gecheckt en ik mag om het weekend met mijn vriend bij mij thuis zijn (mijn broer en zijn vriendin worden altijd uitgenodigd om langer te blijven slapen enzo, en zijn ook door de weeks welkom).
Volgens mijn moeder wordt mijn broer al sinds dat ik klein was voorgetrokken.
Verder is er écht niet mijn vader te praten. Hij luisterd niet, schreeuwt, hij heeft altijd gelijk, dreigt je het huis uit te zetten ga zo maar door. Ook gesprekken met een arts heeft niks geholpen.

Ik weet gewoon niet meer wat ik hiermee moet. Ik ben 18, studeer en zou dus op kamers kunnen gaan wonen. Ik wil dit ook wel heel erg graag maar het probleem is dat mijn ouders mij absoluut financieel nergens meer mee steunen (dus ook collegegeld moet ik dan zelf gaan betalen). En dit zorgt er waarschijnlijk voor dat ik totaal breek met mijn ouders.

Heeft iemand misschien hetzelfde meegmaakt en kan tips geven o.i.d? Ik trek het gewoon echt niet meer.

Kun je niet zolang bij een vriendin of je vriend logeren ?
Heb verder geen idee wat je zou kunnen doen ofzo =(
Veel succes !

Dank je wel voor je reactie :slightly_smiling_face:
Alleen ik denk dat dat niet echt een oplossing is, want dit speelt dus al mijn hele leven eigenlijk. Eventjes logeren helpt niet ben ik bang.
Verder heb ik ook huisdieren op mijn kamer die ik moet verzorgen, dus als ik weg ga voor langere tijd moeten die ook meekunnen.

Zou je misschien tijdelijk bij je vriend kunnen logeren? ik heb [nu eigenlijk nog steeds] wel zoiets dergelijks meegemaakt. Ik ga er ook niet in detail op in, maar het komt erop neer dat mn ouders me ‘onofficieel dan’ eigenlijk liever kwijt dan rijk zijn omdat ik met een bepaalt christelijk geloof ben gestopt waardoor ik eigenlijk niet meer thuis kan wonen. Ik probeer zoveel mogelijk te verdienen en als ik mn opleiding af heb ga ik meteen een maand fulltime werken en ga ik weg. Ik weet niet wat voor studie je doet? Maar dit is gewoon een moeilijke situatie lijkt me, als je zo veel mogelijk werkt kun je denk ik iets van 350 per maand verdienen [school erbij, dan skip je gewoon 1 dag school… doe ik ook, snappen de leraren wel] doe dat een paar maand en ga dan gewoon. Je moet wel aan jezelf denken he? jij bent hier het belangrijks hoor, ik begrijp best dat het moeilijk is om afscheid te nemen van je ouders [ook al is het miss. tijdelijk] maar het moet maar even, gewoon zodat jij het beter hebt. Want daar draait het allemaal om.
Zoals ik het lees van je, is het echt tijd om een duidelijk plan voor jezelf op te stellen en daar 100% voor te gaan. Je hebt het al heel lang moeilijk dus dit kan je ook aan. ik hoop dat ik je een klein beetje geholpen heb.

ik heb echt hetzelfde… en nu woon ik samen met mijn vriend het is een hele opluchting. dat was mijn oplossing… Maar wat vind je broer hiervan? is wel raar en ja praten heeft geen zin zeg je praat anders is alleen met je moeder als jullie iets gaan doen.

je zou toch bij je familie kunnen logeren? dan nemen je zowiezo aan!
tante oom oma opa nicht… etc,

oke, deze situatie is echt kut. Misschien kun je een tijdje bij je vriend blijven? Probeer een goede baan te vinden waar je veel uren kunt werken. Dit wordt waarschijnlijk wel te zwaar met school, maar ik denk dat je door ook wel iets kunt regelen. Gesprekken met een huisarts werken vaak niet, meestal zijn die er alleen om later doorverwezen te worden naar een professional.
Is je moeder bang voor je vader? Omdat zij er verder niets van zegt, terwijl ze wel ziet dat de situatie niet klopt. En je broer? Die heeft gewoon zoiets van; “jij lekker pech” ?
Ik ga niet door hetzelfde heen als jij, dus kan me niet geheel in de situatie verplaatsen of duidelijke tips geven.
Ik wil je wel heel veel sterkte en succes wensen <3

respect.

thanks, maar het is [iig wel bij mij] bijna exact zoals jij het in je 1e comment beschreef… mijn broer maakt er dik misbruik van dat ik de 1e ben die het geloof uit ging en die zit nu dik in de drugs/criminaliteit enzo, en mn ouders hebben zoiets van; ja maar hij is 21! wat moeten we doen dan?.. en als ik ook maar 1 ding verkeert zeg over mn vriend; ja je hebt ons hele gezin uit elkaar gerukt en kijk dan wat je van je broer hebt gemaakt. waarom ga je niet gewoon weg etc :confused: en mn broer heeft zoiets van; lekker voor je ofzo :confused: op een hele… vage manier ik snap er zelf ook helemaal niks van… maar ot; werken en school is zwaaaaaaar! ik ben ook nog es bijna blijven zitten, ben door omdat ik heel heel graag wilde en mn mentor gewoon zo’n klojo was dattie mn cijfers niet had ingevult: Oh sabine, er staan hier hier 5x een 0,1: je bent niet over :slightly_smiling_face:’’ …niet dus he?. Dus nu moet ik me dubbel zo hard bewijzen tegenover iedereen. EN mn baas heeft net een hartaanval gehad: ik heb geen vast contract dus ik zit zonder baan nu EN ik krijg nog 300 van hem maar hij ligt nog in het ziekenhuis. EN ik moet nu 3 boetes betalen omdat ik mn ov kwijt was. Die ben ik nog steeds kwijt en nu moet ik dus elke dag kaartjes kopen. OFTEWEL: ik heb ong. een maand voor nix gewerkt.
Ik was pas 18 in augustus, dan gaat het OV-kaart ‘kwartaal’ nog niet in dus ik moest de hele maand september mn trein en bus zelf betalen. :wave: Daag loon!
AAARG! Dus mijn conclusie is eigenlijk; het komt je niet aanwaaien zonder ouders topicopenster.

sorry voor al het gezeik het moest er even uit xD

Allemaal heel erg bedankt voor de reacties =)
En ja ik zie het ook niet echt zitten om maar op een klein kamertje te gaan, veel werken en nog eens naar school gaan. Ik ben 18 en ben 1e jaars student aan de universiteit, en het is best wel zwaar. Ik werk nu ook zo’n 15 uur per week, en heb gelukkig ook wel veel gespaard, geef iig niet snel te veel geld uit.
Maar ik ben bang dat mijn school eronder gaat lijden als ik nog meer ga werken. Ben wel al lange tijd aan het zoeken geweest naar een studentenkamer, maar niemand accepteerd huisdieren -.-
En ben ook wel redelijk op mijn pricacy gesteld, dus zie het ook zowiezo niet zitten om een huisje met z’n 6en te delen.
En bij mijn vriend intrekken is ook (nog) niet echt een goed plan, hij woont zelf ook nog bij zijn ouders en is op dit moment ook nog eens inkomensloos…
Heel gedoe dus, ben beetje alles tegen elkaar aan het opwegen.

@Meisje93: Je zeikt niet hoor. Ik snap heel goed wat je bedoelt. Ik denk dat we idd nogal hetzelfde meemaken, en het is goed om af en toe je hart te luchten :slightly_smiling_face: Het is gewoon niet eerlijk, nee.

Je kunt heel heel heel goedkoop wonen in een Anti-kraak woning. Een vriend van mij woont ook anti-kraak, die heeft een heel huis voor zichzelf [nu samen met een vriend] voor 200 euro per maand… een heel huis, hij woont er al 2 jaar en hoeft er over een jaar pas uit. Het is misschien tijdelijk maar alles beter dan thuis toch? Maarja, 1e jaars uni, dat is wel heftig ja…misschien moet je een jaartje wachten ofzo.

Als je broer toch heel veel geld krijgt van je ouders, voor wat dan ook.
Dan kan hij toch ook zogenaamd duurdere kleding of wat dan ook kopen,
zodat hij meer geld heeft en het aan jou geeft?
Of kun je niet goed opschieten met je broer?

Valt er ook niet met je moeder over geld te praten?

en ik dacht dat het bij mij soms kut was thuis… maar zo te horen mag ik helemaal niet klagen. Ouders schijnen vaak gewoon hun woede op één kind te concentreren. En het andere kind komt overal gewoon mee weg…

Een vriendin van mij heeft dat ook. Zij moet keihard werken omdat ze alles zelf moet betalen, en haar moeder trapt haar continu de grond in en slaat haar (die moeder is sowieso psycho. die rent ook haar kamer in en roept; “ik ga zelfmoord plegen en het is allemaal JOUW schuld” en rent dan met pillen en al naar boven.) En ondertussen is haar tweelingzusje het oogappeltje, die hoeft niets zelf te betalen. Die is een betere dochter etc.
Ik weet nog steeds niet wat ik voor haar kan doen. Dat hele huis is een hel, maar niemand wil dat er ook maar iemand van buiten bij betrokken wordt… die moeder weigert ook naar een psycholoog ofzo te gaan. Zij wacht die 2 jaar nog af tot ze klaar is met school en ergens op kamers kan. Ondertussen probeer ik gewoon op dr te passen, en haar te troosten enzo wanneer ze is weggelopen.

idd, zo makkelijk is het ook gewoon :slightly_smiling_face:

Pff wat heftig!
Ik vind dit soort dingen altijd zó erg gemeen, dat één kind voorgetrokken wordt.
Ik bedoel dit niet vervelend voor jou hoor, maar waarom zou je als ouders nog een kind nemen als je je kind zo gaat behandelen?
Ik kan daar echt niet tegen!
Hierin hulp zoeken is wat moeilijker, het enigste wat ik zou kunnen bedenken is iemand die met jou en de rest van je familie gaat praten over hoe dit te verbeteren is.
Maarja, als ik jouw verhaal zo lees zal je vader daar zeker niet mee instemmen.

Haar vader heeft er [wettelijk gezien] helemaal niets mee te maken. Ze is 18.

Weet ik , maar ze woont nog wel bij hem in huis.
Ook al is het dus niet wettelijk meer, hij heeft er toch mee te maken

En het lijkt me trouwens wel zo fijn om uit huis te gaan terwijl je een goede relatie hebt met je ouders, niet in haat

een vriend van mij heeft een heel huis voor zichzelf, anti kraak, voor 40 euro per maand!

gewoon dus even anti kraak gaan zoeken!

Ik zou idd maken dat je zo snel mogelijk thuis weg bent.
Als je snel geld wil verdienen, zou ik zeggen: ga fulltime werken voor een jaar, (als je middelbare school al afgemaakt is, want dat vind ik niet echt duidelijk?) en ga met dat geld gaan studeren.
Als je dicht bij de grens woont, kan je in België gaan werken, want als jobstudent verdien je daar echt 3x meer.