Problemen thuis.. (broertje,adhd,kotsen)

Hayhay (a)
Ik heb nogal een probleem thuis, iets waar ik met niemand over durf te praten, ofja wel met wat mensen maar zelfs die mensen weten niet wat ik moet doen… dus hoop ik dat jullie me kunnen helpen :blush:
( sorry voor het lange verhaal maar het kan nu eenmaal niet korter)

Ik heb altijd al met mijn gewicht gezeten, maar sinds een paar jaar zit ik er echt verschrikkelijk mee.
Mijn broertje is altijd al een druk kind geweest, niet dat ik er ooit veel last van had maar 3 jaar geleden werd het me echt teveel. Als hij boos word ben ik vaak het mikpunt de dingen die hij dan doet zijn niet normaal hij kan niet stoppen met slaan schoppen enz. Omdat het me toen teveel werd heb ik mijn ouders gesmeekt iets eraan tedoen omdat ik anders wel bij Oma ging wonen, ik was boos en verdrietig tegelijk. Nadat ik dit gevraagt heb hebben ze onderzoek gedaan en er kwam uiy dat hij ADHD had, mijn moeder wilde geen medicijnen gebruiken omdat ze bang is dat hij er ooit aan verslaafd raakt(wat ik ook wel begrijp) maarja, het is nu nog steeds erg, ik ben 14, en hij is 12 je zou denken dat ik hem aankan maar niemand kan hem nog aan thuis…
nu is het probleem als k ruzie heb gehad met hem thuis of iemand heeft ruzie met hem ga ik kotsen niet omdat ik er zin in heb ofzo maar als ik het doe lucht het op, dan heb k toch het idee dat ik even nergens aan hoef te denken niet aan mijn gewicht, en niet aan mijn broertje.
Maar ik weet werkelijk echt niet wat ik moet doen… met mijn ouders erover praten is geen optie want ze weten het zelf niet eens meer.

Ik hoop dat jullie me kunnen helpen, of advies geven :blush:

Wat klote zeg… wat je broertje betreft, ik snap wel dat hij beter
geen medicijnen neemt maar dan moet er wel een andere optie zijn.
Zoals therapie, dit zit jou leven en die van je ouders dwars dat kan toch
niet zo langer.

En wat betreft het kotsen, kots je automatisch… van verdriet of kots jezelf… dus ga je dan naar de badkamer en je het dan al weet dat je het gaat doen…
Want jij hebt problemen thuis en met jezelf, maar jezelf verwaarloost vanwege de problemen…
Je klinkt (voor zover ik dat via internet kan opmaken) niet echt als
iemand die anorexia ofz heeft.

Ik vind het echt rot voor je, je bent 14 dan moet je juist over andere
zorgen maken.

Hij is in een korte therapie geweest van 8 weken, met wat andere kinderen die onder hetzelfde leden, maar ik steek mijn vinger gewoon in mijn keel :$…
this niet dat het vanzelf gebeurd ofzo,
Maarja, die therapie voor hem hielp niet

Ik ben psycholoog, maar een individuele therapie of juist gezinstherapie.
Hij moet leren hoe hij er mee moet omgaan tegerlijktijd met het gezin.

Ik weet de meeste mensen willen zoiets niet, maar problemen moet je aan
werken niet laten zitten dan worden ze alleen maar erger en brengt de gevolgen met zich mee. En als je het samen doet, lucht dat enorm op.

Why girl, waarom doe je dat…? als dat je manier om je verdriet weg te werken, dan moet je der echt met iemand over praten close friend, mentor ofz.
Misschien denk je thja jij weet toch niet wat ik voel… Maar dat weet ik wel.
Ik heb dat ook een tijdje gedaan ( kotsen ), ik was zo onzeker over mijn gewicht.
Ja het hielp maar eerlijk ik voelde me der nog meer ongelukkiger mee.
Het is sowieso niet de oplossing voor afvallen.
Denk er heel goed over na, het lijkt mij dat je wel begrijpt dat onderweg naar anorexia niet de oplossing is…

Schreeuw het uit, scheld iemand helemaal verrot ( gewoon in je kamer), ga helemaal uit je dak!! Gooi je frustratie en verdriet er uit! i.p.v. ermee zitten en je nog kutter voelen.

Dankje voor je hulp,
Maar ik ben bang dat als k er met iemand over ga praten, het uit komt en hij misschien uit huis word geplaatst? of toch nog aan de medicijnen moet…
en mijn vader weet hoe erg k ermee zit want k heb het hem wel verteld alleen van dat kotsen… dat durf ik niet :blush:
en ik weet dat het niet goed is, daarom moet ik mezelf soms zo erg inhouden want ik wil het echt niet

jij bent 17 en al een psycholoog?

hahah I am so sorry ik bedoelde ik ben juist geen psycholoog

Ik snap het wel,ik durfde het ook niet.
Ik vertelde het aan mijn zus, het ging niet hup 1 2 3.
Maar aangezien je pa hoe erg je ermee zit, kan je beter met hem gaan
zitten en tijdens het praten het een beetje uitleggen.
Good luck with it girl!

Dankje voor je advies :wink:

aaai heel veel sterkte girl <3
maar ja, je moet misschien maar eens tegen je ouders zeggen dat ze toch écht beter met je broertje naar een psycholoog/in langere therapie kunnen gaan… dit kan zo toch ook niet langer?

en van dat overgeven… tja… je kan beter een goede vriendin bellen en er met haar over praten wat je op zo’n moment dwars zit,

Ik heb er met een goede vriendin over gepraat, maar als k de aanleiding van hte kotsen vertel, dan weten ze vaak ook niet wat ze moeten zeggen of doen.
dus die keuze heb k eigenlijk allang opgegeven :blush:

Je moet zo veel mogelijk uit je broertjes buurt blijven en iemand kan hem toch wel aan? Ik bedoel hij is pas 12…
Kots je gewoon uit het niets of doe je iets waardoor je moet kotsen?

Ben je echt te dik of vind je dat gewoon? Als je BMI gewoon goed is hoef je je nergens druk om te maken. Bekijk jezelf gewoon eens van de goeie kanten!
Maar met die medicijnen, ik denk dat je beter wel pillen kunt gebruiken. Iedereen die ik ken met ADHD heeft ook pillen. En het word er echt veel minder om. En kan hij niet in een speciaal huis wonen ofzo? Het klinkt misschien een beetje te ver, maar zo kan het natuurlijk ook niet…
En kotsen om van je gevoelens af te komen is geen goed idee! Schrijf gewoon ál je frustaties op, in een schriftje ofzo. Echt geloof me dat helpt zo…
Heel veel sterkte ermee he!