Problemen met vriend..

Hee, ik zal het even zo duidelijk mogelijk proberen uit te leggen, want het zit ook gewoon nogal ingewikkeld.
Voor hemelvaart hadden we dé perfecte relatie we hadden al iets van 5 en een halve maand(volgende week vrijdag half jaar…), echt iedereen die ik ken was jaloers op wat wij hadden. In de hemelvaartsvakantie ging hij naar Frankrijk, zaterdag kreeg ik nog een smsje over hoeveel hij me wel niet mistte. Maar toen hij zondagavond om 10 uur net weer terug was in Nederland had hij even 3 minuten gebeld en zei toen dat hij ophing en dat we morgen op school wel verder zouden praten(we zitten bij elkaar in de klas). Dat vond ik al een beetje vreemd, aangezien we normaal echt uren bellen.
Die maandag op school deed hij echt super afstandelijk, ik snapte gewoon niet wat er aan de hand was. Ik dacht van ik vraag vanmiddag wel, want ik was ervan uitgegaan dat we wel even samen zouden zijn, aangezien ik hem dus wel gemist had en ik dacht hij mij ook wel. Maar nee hoor hij zegt: ‘Ik ga naar M. (vriend van hem), doei.’
Ik wist gewoon echt niet wat te doen, maar ik dacht ik laat hem maar even, die middag had ik hem nog een smsje gestuurd waarop ik pas om 12 uur 's nachts een antwoord kreeg. Hij dacht dat het wel goed was als we even zouden praten. Ik snapte gewoon niet wat er aan de hand was en die nacht moest ik ook een beetje huilen, wat kon er nou zijn, dacht ik.
De volgende ochtend op school weer afstandelijk, en die middag had hij ruzie met zo’n jongen uit onze klas enzo, allemaal gedoe. En we liepen samen naar de fietsenstalling, toen er een andere jongen aan kwam: Hee L. (mijn vriend dus) zin om zo te gaan chillen? Hij meteen: Ja is goed!
En ik dacht echt, huuuuh wij zouden toch praten? Dus ik dat ook tegen hem zeggen en toen hij helemaal onzeker van ja… euh kan nu wel even.
Dus wij gingen even alleen naar een plekje toe, verteld hij dat zijn gevoel voor mij wat minder is geworden sinds hij terug was. Ik begreep er niks van en moest een beetje huilen, ik bedoel we hadden elkaar ondertussen nog niet eens normaal gesproken, hoe kon het nou ineens minder zijn dan.
Die middag bracht hij me nog even thuis, maar hij had natuurlijk ook met die vrienden afgesproken, dus daar ging die toen heen. Ik heb toen nog de hele middag/avond/nacht alles gehuild, en toen hadden we 's avonds nog even gebeld hij wist ook niet wat hij moest zeggen enzo. Maar dat hij wel gewoon door wou gaan en dan hopen dat het gevoel terug kwam, ik nog steeds huilen want ik was zo bang dat het niet goed zou komen en het uit zou gaan.
De volgende dag, woensdag dus, zei die gewoon op school dat we het gewoon blijven proberen als ik dat ook wil en dat we dan donderdag of vrijdag wel weer zouden afspreken, maar die middag zou hij eerst nog weer met een vriend de stad in… Daarom was ik wel weer een beetje boos, want ik had hem nog steeds niet normaal met zn tweeen gezien sinds hij terug uit Frankrijk was. Maar ik voelde me nu al wel weer wat beter en zag het al wat positiever in.
Donderdag kwam hij niet op school, maar dat wist ik al, hij had een toets niet geleerd. Die middag kwam hij naar me toe eerst hadden we een beetje een grafstemming, hij was er namelijk ook achter gekomen dat ik mezelf sneed… (liever geen commentaar daarop, heb een moeilijke periode gehad in de 1e waarin ik dat heel veel deed, nu als ik het moeilijk heb doe ik het weer…) Hij vond dat ook wel hard aankomen enzo, nouja toen waren we maar even de stad ingegaan als afleiding. Veel stiltes enzo en toen we even een ijsje gingen eten waren we ook aan het praatten en moest ik weer huilen en was wel moeilijk enzo, toen zijn we maar weer naar mijn huis gegaan.
Bij mijn huis voelde het gewoon weer ineens zoals altijd, hij zei ook dat zijn gevoel nu al weer beter werd enzo, nouja toen gingen we dus zoenen en steeds verder nouja jeweetwel en toen hadden we hét dus ook weer gedaan… Hij was toen gewoon tot 's nachts gebleven en toen die wegging zei die dat we dan niet vrijdag maar zaterdag ofzo wel weer wat zouden gaan doen, vrijdag gewoon nog wel gesmst enzo, alleen viel het me wel op dat hij nooit meer Iloveyou of Ik hou van je. of iets in die buurt onder een smsje zette, terwijl hij dat áltijd deed, voordat dit kwam. Nu is het aldoor kus. Nu dacht ik van ik sms hem vandaag even of we iets gaan doen enzo, ik smste hem om 2 uur ofzo en hij heeft nu nog niet gereageerd. Maar ik had met die vriend van hem M. wel op msn gepraat en daar is hij nu dus bij, net als gisteren trouwens… (Terwijl mijn vriend had gezegd dat wij dan niks zouden doen en ik weet zeker dat ze toen nog niks hadden afgesproken…) En ik weet dat hij ook wel moet gezien hebben dat ik hem heb gesmst aangezien hij met zn mobiel M. heeft gebeld…
Nu vraag ik mij wat dingen af, wat vinden jullie, moet ik hem vragen of hij nog wel van mij houd, wel aldoor met M. afspreekt maar niet met mij of valt het wel mee en reageer ik gewoon overdreven omdat ik nu gewoon onzeker ben? Of hebben jullie andere tips ofzo, wat ik nu kan doen… En oja ik wil het trouwens niet uitmaken ofzo, dat is echt het laatste wat ik wil, ik wil echt altijd bij hem blijven (ookal is dat waarschijnlijk onrealistisch… we zijn nu allebei nog maar 14)

p.s. respect als je het helemaal hebt gelezenXD
p.p.s als je iets niet helemaal snapt, zeg het even, dan zal ik het proberen beter uit te leggen!

Hm, dit is wel heel erg kut voor je…
Maar ik zou hem nog niet gelijk vragen of die nog van je houdt, want hij heeft het er waarschijnlijk ook moeilijk mee met dat het gevoel iets minder is.
Wacht nog even op een smsje en kijk even hoe die reageert.
Ik hoop dat alles goed komt!

haha, mijn eerste reactie was. wow pas 14?

Ik snap wel dat je je onzeker voelt. Hij ging naar frankrijk, hij komt terug en verteld je dat zijn gevoel minder is geworden voor jou. Dan heb je toch best wel zoiets van “heh. heb je daar iemand ontmoet?” ofzo.
Ik neem aan dat “M” een hele goede vriend van hem is waar hij veel mee opschiet? Opzich is daar toch niets ergs mee, hij hoeft toch niet alleen maar met jou af te spreken. Natuurlijk moet hij z’n afspraken met jou na te komen en toch jou te zien, je bent z’n vriendinnetje. maar ik bedoel dat jehem niet moet dwingen enzoo. :x
Als hij je sms’jes en alles bewust negeert, zou ik hem vragen waarom.

Hij vindt je de moeite waard om nog verder te gaan en het te proberen, dus ga niet aan jezelf twijfelen. :]

Ok, ik kan me inleven in je verhaal en je moet je vast heel erg kut voelen nu. Maar volgens mij is er meer aan de hand met hem? Het eerste wat ik zou denken in zo’n situatie is dat hij een ander had ofzo :expressionless: Ik wil je niet bang maken, maar je bent best op alles voorbereid. Als ik jou was zou ik zeggen van: Nu gaan we eens fatsoenlijk praten en ga jij zeggen wat er scheelt. Of anders… En je mag wel een beetje dreigen denk ik. Mischien wil hij gewoon wat meer vrijheid ofzo? Ofzo zien jullie elkaar te vaak mss (en dat is ECHTT niet goed, geloof mij)? Of heeft hij iemand leren kennen in Frankrijk ofzo? Ik weet niet. Maar het is wel stom van hem dat hij nog met jou naar bed is geweest terwijl hij voor de rest zo kut doet, het lijkt een beetje of hij profiteerde vind ik, maar jij kan dat beter weten denk ik. Gewoon praten met hem is het beste, en alles zal wel in zijn plooien vallen dan. En zeg hem ook goed wat JIJ voelt, wat JIJ denkt, enz. Maar niet overdrijven natuurlijk, dat hebben jongens niet graag :slightly_smiling_face: Maar veel succes iig meisje! :slightly_smiling_face:

Heel erg bedankt voor jullie reacties!
Ik zal hem inderdaad niet moeten dwingen en hem gewoon de tijd geven die hij nodig heeft, maar ik ben zo bang dat als ik dat doe dat hij dan denkt dat ik niet meer wil ofzo… Maar misschien valt dat ook wel mee, ik zal het gewoon proberen.=]

‘‘Hij vindt je de moeite waard om nog verder te gaan en het te proberen, dus ga niet aan jezelf twijfelen. :]’’
Ja daar heb je opzich wel een punt, ik had er nog niet eens zo over na gedacht, dankje!=]

haha, asjeblieft :flushed:

Ja, in eerste instantie heb ik ook gedacht dat hij een ander had, maar hij heeft tegen mij gezegd dat dat gewoon écht niet zo is, dat hij dat echt nooit zou doen, dus ik kan daar verder niks mee dan op hem vertrouwen dat het niet zo is…
Ja ik voel me nu idd ook een beetje gebruikt enzo nu hij zo doet…
Maar ik zal idd gewoon ook moeten zeggen hoe ik me voel, en dat ‘dreigen’ aah ik ben dan echt zo bang als ik dan zo zeg van en anders wil ik je gewoon een tijdje niet zien enzo dat hij dan zegt oke is goed enzo en dat wil ik nieeet=’[ Of is het wel beter dat ik dat gewoon doe?

meee eens, succes :slightly_smiling_face:

Pff, lastige situatie, begrijp echt hoe je je voelt als ik dit lees ;( Maar goed, misschien zagen jullie elkaar heeeel vaak (omdat jullie ook bij elkaar in de klas zitten enzo) en kwam hij er in Frankrijk achter dat hij minder met z’n vrienden afspreekt? En als je elkaar zo vaak ziet, is het natuurlijk ook zo dat je minder tijd hebt om elkaar te missen en dan kan het misschien lijken alsof ‘het gevoel’ weg is. Dus misschien is dat het.
Dan is er verder helaas niet zo heel veel aan te doen, want zoals al gezegd is, je kunt 'm niet dwingen. Maar wat jij zegt, dat je niet wil dat hij het er mee eens is dat jullie elkaar een tijdje niet zien, dat heeft ook een andere kant. Misschien is het namelijk juist wel goed als je hem even een tijdje wat minder ziet, zodat hij (en jij) alles op een rijtje kan zetten zeg maar. En ik begrijp dat dat onwiiijs moeilijk is, omdat je dan in onzekerheid zit over hoe het nu verder moet, maar de situatie nu is ook niet fijn, kan ik opmaken uit je verhaal. En indd, niet aan jezelf gaan twijfelen, hij wil je duidelijk niet kwijt, als hij nog met je verder wil gaan. Hou ons op de hoogte! &succes! (:

Ik zou het even zien hoe het verder loopt, misschien wordt zijn gevoel wel weer minder, maar hij vindt je zeker de moeite waard om het nog eens te ‘‘proberen’’, anders had hij het denk ik al uitgemaakt!
En wat betreft dat ikhouvanjou enzo, misschien zegt hij dat niet, omdat hij dus niet weet wat hij met zijn gevoel aan moet :wink:

Veel sterkte!