Problemen met schoonmoeder

Hey allemaal,

ik ben nieuw, dus dan ga ik maar gelijk om hulp vragen.
Ik heb sinds 3 maanden een vriendje, en het loopt heel goed en we hebben gewoon heel veel lol samen.
Ik ben al redelijk vaak bij hem thuis geweest en hij bij mij.
Mijn ouders zijn net zo verliefd op hem als ik haha, helaas is dit niet wederzijds.
Zijn vader mag me, en z’n broertjes en zusjes ook.
Maar het probleem zit tussen zijn moeder en ikzelf. Ze mag me echt niet. Je merkt het aan hoe ze naar me kijkt, en hoe ze tegen me praat. Ik kan amper contact met haar leggen. M’n vriendje mag heel vaak niet komen omdat zijn moeder dat niet goed vindt.
Dus ik ging kijken waar het probleem in zat, en de grootste boosdoener die mijn vriendje en ik kunnen bedenken is het geloof!
Het klinkt misschien raar, maar ze mag me niet aangezien ik niet Christelijk ben. Ik heb ook geen andere geloven. Maar ik kan moeilijk veranderen in een wél Christelijk meisje, niet waar? Ik heb wel op een Christelijke basisschool gezeten, maar niet omdat het Christelijk was, maar gewoon goeie school. Maar ik ken dus wel veel verhalen en weet aardig wat over hun geloof en God.
Kunnen jullie helpen, met wat ik nu moet doen? Ik voel me er totaal niet prettig bij en niet geaccepteerd…

Liefs Brytt x

Tja ik vind het raar dat ze je niet mag omdat je christelijk bent. Ze moet er misschien nog even aan wennen of begin een gesprek met der over dit alles en dat je je er niet zo goed bij voelt

Ze is juist niet christelijk, dat is het probleem.

Ja, rare situatie. Ik denk dat het gewoon even tijd heeft. Als zijn vader en broertje (?) jouw wel aardig vinden, zullen zij haar vast wel proberen te overtuigen dat jij zo slecht nog niet bent. En dat zal ze na een tijdje sowieso wel zien.

Ik kan het enigszins wel begrijpen.
Al vind ik het wel ouderwets zeg.
Jij kan niks en hoeft niks te veranderen, zij moet jou gewoon maar accepteren

Ouders vinden zulke dingen lastig, waarschijnlijk is het niet persoonlijk maar ziet ze een relatie tussen een wel en niet gelovige (als je vriend wel geloofd) niet goed gaan en is het meer beschermend naar haar zoon. Tenminste, zo was het bij mijn ouders en ze hadden gelijk.

Dat neemt niet weg dat ze je zouden moeten accepteren. Maar ga het gesprek aan op een goed moment, dan weet je waar je staat en of je het wel of niet kunt veranderen.

Veel meiden/vrouwen zijn nu eenmaal niet beste vriendinnen met hun schoonmoeder. Als je wel christelijk was dan had ze vast wel weer wat anders op je aan te merken. De meeste moeders vinden het namelijk maar niks als hun zoon een vriendin krijgt. Ik denk dat je het gewoon maar een beetje moet negeren. Misschien komt het vanzelf goed.

Misschien is het een idee om met je vriend zijn moeder te praten. Als je het eng vindt, gewoon met je vriend erbij. Vraag aan haar wat de reden precies is waarom zij jou niet zo leuk vindt. Dan pas weet je wat er speelt.
Waar ik ook aan denk wat misschien de reden is: dat ze haar zoon als het ware weg moet geven aan jou, en dat idee niet zo prettig vindt. Ze wilt hem misschien niet graag delen. Mijn ‘schoonmoeder’ heeft/had daar ook last van, waardoor ik ook altijd het gevoel een beetje had dat ik niet welkom was ofzo.

Ik geloof niet dat het geloof n probleem is(;P)
ik denk dat er meer aan de hand is. Ben jij zijn eerste ‘echte’ vriendinnetje?
Hoe is de band tussen hem en zijn moedeR? Is die close? Vaak is het namelijk zo dat moeders een soort onbewuste band hebben met hun zoon, een soort aantrekkingskracht van zowel moeder naar zoon als van zoon naar moeder om de ander te bezitten. Vaak vinden moeders het heel erg moeilijk om hun geliefde mannetje te moeten delen met een meisje dat hem pijn kan doen en hem kan kwetsen. Kijk een moeder zal haar zoon nooit dumpen of pijn doen op die manier. tenminste, een goede moeder.

Ik denk dat dat haar niet lekker zit, en dat heeft tijd nodig zodat ze dat kan accepteren.

http://www.youtube.com/watch?v=DKAD1KglJyk Doet me vooral hier aan denken x"D

Oeps ja dat bedoelde ik

Dankjulliewel voor de hulp hahah,
ja, waarschijnlijk zal het wel meer zijn dan alleen het geloof,
maar alsnog blijft het een rot situatie, want ik kan moeilijk mezelf gaan veranderen.
Misschien vindt ze me te modern en te spontaan? Want ik kom uit een best wel open en vlot gezin, en zij zijn allemaal iets ouderwetser.
Maar het zijn vooroordelen, omdat ik een vlot ongelovig meisje ben wilt nog niet zeggen dat ik alles toelaat en niet voorzichtig ben… Jammer dat sommigen dat soms zo zien…

Hahah ik kijk wel, als jullie nog meer tips hebben hoor ik 't graag ^^

Ik begrijp zijn moeder wel.soms ligt geloof gewoon heel diep bij mensen. Maar je kan er niks aan doen, jij bent gewoon anders opgevoed en dat heeft ze maar te respecteren. Probeer eens wat tijd door te brengen met zijn moeder alleen en eventueel hét gesprek aan gaan. Wie weet komen jullie er alleen maar beter uit. Want wees nou eerlijk, ze mag je nu toch niet dus wat heb je te verliezen.