Probleem.

Ik heb dus nogal een probleem met m’n moeder. Ik zal het even uitleggen en ik wil jullie vragen wat ik het beste kan doen.

Nou ik had gister ruzie met m’n ‘stiefvader’ het was om een heel klein onbenullig dingentje. Toen waren we nogal op elkaar aan het katten, en opeens zei hij; ‘Ja Sanne, ik kan wel 4 A4’tjes vol schrijven met wat JIJ allemaal wel niet fout doet!’
Dat pikte ik niet, en ik rende naar boven. Hij had me erg gekwetst dus ik moest huilen. M’n moeder hoorde dat en vroeg waarom ik huilde. Dus ik alles uitleggen. En ik was nogal aangebrand, dus ik maakte m’n stiefvader uit voor arrogante kwal. Dat pikte zei weer niet omdat ze het ALTIJD voor m’n stiefvader opneemt. Toen kwam hij dus ook boven, en vertelde leuk dat hij alles wat hij tegen me had gezegt als een grapje bedoelde. Dus ik werd nog bozer want hij meende het wel.

Maar nu komt het andere probleem:
Ik zou heel misschien met een vriendin naar het optreden van Justin Nozuka gaan. Daar was mijn moeder nog niet helemaal over uit of ik daarheen mocht. Maar toen ik dus ruzie had met mn stiefvader, vroeg mijn moeder of ik nog iets te zeggen had. Dus ik vroeg heel stom of ik nog naar dat concert mocht. En dat mocht natuurlijk niet. Dus had ik gezegd dat mijn vader de kaartjes al had besteld! En dat vond ze belachelijk enzo.

Maar ik kan het nu echt even niet meer uithouden bij mn moeder thuis dus ben van plan om iniedergeval 1 nachtje bij mijn vader te slapen. Wat zouden jullie doen? Want ik hoorde vannacht mn moeder echt heel hard huilen en van wat doe ik nou allemaal verkeerd dat het hier steeds mis gaat enzo. Want er is nogal vaak ruzie hier.

Nu wil ik even jullie mening over dit verhaal horen. Ik hoop dat het een beetje duidelijk is. En alvast bedankt voor het lezen.

Dat je meteen zo gekwetst was door die opmerking van je stiefvader vind ik een beetje vreemd. Verder was het ook niet echt een geschikt moment om over dat concert te beginnen toen je moeder boos was.
Als ik jou was zou ik bij je moeder en stiefvader je excuses aanbieden,
maar wel tegen je moeder zeggen dat je het niet leuk vindt dat ze automatisch meteen aan de kant van je stiefvader staat (denk eerst goed na of dit ook écht zo is, misschien overdrijf je het een beetje?) en zeg tegen je stiefvader dat je de opmerking kwetsend vond, of het nou een grapje was of niet.

Bah meid :frowning_face:
Eum, misschien moet je toch eens gaan overwegen om bij je vader te gaan wonen? Is dat een optie?
Nieuw samengestelde gezinnen zijn echt geen pretje. Jouw stiefvader en moeder denken dan wel van: ja het lukt wel, we houden van elkaar etc.
Maar jij hebt daar niet echt een zeg in he, met wie je moet samenleven?

Niet echt een goed moment om dat te zeggen inderdaad… maar ik weet niet of je die keuze hebt, en of dat wel goed is, bij je vader wonen, (of logeren voor een week ofzo). Misschien dat jullie weer wat zijn afgekoelt dan?

Misschien kun je wat vaker naar je vader gaan, als je je daar prettiger voelt. Dan kun je deze situatie rustig op je in laten werken, en proberen het op te lossen!

Sanne, je mag altijd naar mij toe komen als je je kut voelt! Of je gaat gewoon bij je paps slapen! (L)

Sanne, je mag altijd naar mij toe komen als je je kut voelt! Of je gaat gewoon bij je paps slapen! (L)

wat vervelend!
wat de meeste inderdaad zeggen , je zou naar je vader kunnen gaan
maar misschien kan je vader je ook helpen?
als je misschien dit verhaal aan hem verteld , kan hij je natuurlijk ook helpen
( denk ik??)
maar in iedergeval veel sterkte,!

klinkt heel erg bekend in mn oren… mijn moeder neemt het ook altijd op voor haar vriend & hun zoon (mijn halfbroer) … wat ik ook zeg of doe, het is altijd wel mijn schuld… dus die 2 kunnen me gewoon constant zitten uitmaken, als ik dan gewoon trugzeg dat ik het niet leuk vind dat ze me uitmaken is het ineens allemaal al mijn schuld… valt gewoon niet mee te praten…

dan ging ik gewoon op men kamer, maar voelde ik me constant ellendig.
Gelukkig woon ik nu in een studentenhuis, en ga ik dus alleen in de weekends naar huis, en als het me dan weer effe te veel wordt neem ik gewoon te trein terug. Moet wel zeggen dat het nu een heel pak geminderd is sinds ik niet meer veel thuis woon.
Ook men grote broer (echte broer, dus niet halfbroer) kon er na een tijd niet meer tegen, hij komt nu 1x om het half jaar een keertje thuis… best wel erg vind ik, want ik mis hem eigenlijk wel…
Telkens ik in het weekend thuis ben krijg ik van men stiefpa te horen “ben je hier nu weer” of “en wanneer vertrek je terug?” … hij zegt dan ook dat het om te lachen is… maar ik krijg dat echt élk weekend 5x te horen, dus na een tijdje begon het tot me door te dringen dat het niet om te lachen was…
spijtig genoeg dringt dat niet door bij men moeder

tja, wat doe je eraan… niets… valt ook niets aan te veranderen, hoe vaak je ook moeite doet om op een rustige manier uit te leggen dat je het niet fijn vind…

enorm erg als je met zo’n mensen moet samenleven, dus ik ben heel blij dat ik nu gewoon kan vertrekken naar men eigen stekje wanneer ik maar wil.

Inderdaad even een paar nachtjes bij je vader blijven denk ik! Totdat alles weer een beetje ‘gezakt’ is?

wow, waarom zou ze gelijk bij der vader moeten gaan wonen?
alleen omdat ze ruzie heeft met der stiefvader?
ik heb dagelijks ruzie met mijn stiefvader, maar dat betekent echt niet dat ik daarom bij mijn moeder weg ga, lopen jullie ook allemaal gelijk weg als jullie ruzie hebben met je eigen ‘echte’ ouders?

In tegenstelling tot bijna iedereen hier, denk ik niet dat je naar je vader moet gaan.
Hierdoor ontloop je de problemen alleen maar, en speel je je ouders tegen elkaar uit. Dit is een fout die veel kinderen/tieners maken. Gaat het bij de een niet naar je zin, vertrek je maar naar de ander. Dit kun je ook niet als je ouders nog bij elkaar wonen. Praat er over met je moeder en je stiefvader.
Vertrekken naar je vader voor een paar dagen lost echt niets op.

Hm. Weet jij hoe het is om te moeten leven met iemand die een totale vreemde is? Iemand waarmee je niets van band hebt behalve dan het feit dat je moeder of vader hem of haar graag ziet?
En als die persoon dan blijkbaar nog moeite heeft met weten hoe hij/zij die vader/moederrol moeten invullen?

Het is mij niet gelukt. Ik heb er heel veel spijt van dat ik ben vertrokken, maar de situatie was onhoudbaar. Had ik het niet gedaan, dan had mijn vader wellicht moeten kiezen tussen mij en haar. Dus liet ik de eer liever aan mezelf. Wist je dat kindermishandeling 90x meer voorkomt door stiefouders dan door biologische ouders? Heeft iets te maken met DNA etc.

Ze heeft het, dacht ik trouwens niet over een paar dagen bij haar vader logeren maar definitief van haar moeder weg te gaan.