probleem met ouders...

-

Wat een onzin! Het spijt me echt heel erg voor je, het klinkt echt niet fijn :frowning_face:
Ik zou in de eerste instantie je ouders het goed uitleggen, in een normaal gesprek zonder geschreeuw en gedoe, maar ik denk dat je dit vast wel eens heb geprobeerd. En verder zou ik denk ik de kindertelefoon bellen, naar de huisarts gaan, tegen een leraar/mentor zeggen, in ieder geval hulp zoeken, want dit is geen goed leven voor iemand van jouw leeftijd.
Heel veel sterkte en succes!

Wow…
ik vindt het echt erg voor je, en wat je moeder zegt kan niet

En wat als je bij je vriend gaat ''wonen"? (of heb je andere familieleden ect?)

Oei, dat is echt naar! Probeer een keer echt goed met ze te praten, vertel ze jou standpunt. Dat je over een jaar volwassen bent, dat het op je 17e echt wel normaal is om een vriend te hebben. Juist, want dan ben je in de pubertijd en word je nou eenmaal verliefd. Misschien zijn ze bang dat je opgroeid?
Probeer er echt achter te komen waárom ze een vriendje verbieden, want waarschijnlijk zit er nog wel meer achter.
En als je denkt dat praten niet lukt omdat ze je niet laten uitpraten, schrijf een brief!

-

-

Ga alleen gaan wonen… Jeugdzorg of weet ik wat

Dat zou ik niet doen, dan is ze wel enorm afhankelijk van hem en als het dan ooit eens zou uitraken heeft ze een groot probleem.

je bent niet goed dat je daar naar luisterd!
ik was naar m’n vriend ze ouders gegaan en had gevraagt of ik daar voor een tijdje terrecht kon?

-

Jeetje wat erg zeg. Anders kan je misschien aan een vriendin van je vragen of je bij haar een tijdje kan ‘wonen’?

Waarom zou je slecht zijn omdat je een vriend bent? Je zit in 6 VWO en je bent 17 jaar, je hebt al 3 jaar lang een vaste relatie en je was/bent daar gelukkig in, je doet echt niks slechts. De gene die hier slechte dingen doen zijn je ouders en met name je moeder.

Jesus wat achterlijk! Sorry hoor, ik wil je niet kwetsen maar met jou ouders is écht iets mis!
Over een jaartje ben je klaar met school, en kan je op jezelf gaan wonen. En het financieele plaatje ziet er nu misschien moeilijk uit, maar je krijgt dan uitwonende beurs (dus +/- 250E - dit kan nog meer worden wanneer je een rare gezinssituatie hebt, dus mogelijk kom je hiervoor in aanmerking) en zelfs met mijn miezerige baantje kan je er nog zo’n 150E bijsprokkelen, dus als ik jou was dan zou ik zo snel mogelijk uit het huis gaan.
En voor dit jaar - ik zou daar weg gaan als ze niet veranderen. Het klinkt heel moeilijk en dat is het ook, maar dat is volgens mij écht het beste voor jou. Zoek hulp!
Geld en dingen krijgen is niet alles, en het maakt zeker niet gelukkig en het praat niet het gedrag van jouw ouders goed. Geloof niet wat ze zeggen, je bent geen hoer. Je bent zo te lezen een lieve en “brave” meid, en je ouders praten je alleen maar klein, ze doen je onrecht aan. Luister er niet naar, je gedrag is normaal voor iemand van jouw leeftijd.

je bent 17, dus ga op jezelf wonen.
heeft iemand je ouders al aangesproken dat ze zo tegen je doen?
ik heb echt respect voor je,dat je het daar volhoud! :bowing_man:

-

ik weet precies wat je bedoeld al ben ik 15 , en had ik ook geen relatie van 3 jaar , ik voelde me echt al verrot en bij jou is het nog veeel erger !

Ik zou contact zoeken met de kindertelfoon(waar je je probleem kwijt kunt aan een volwassene) ofzo die verwijzen je denk ik wel door naar jeugdzorg.

Jeugdzorg?

Je ouders mogen dit niet doen want dit , lijkt mij, een vorm van psych.se vernedering. lijktme.

Je moet idd hulp gaan zoeken. Als praten met je ouders geen zin heeft, zal er toch wat moeten gebeuren als je je zo niet gelukkig voelt.
En je bent geen hoer hoor. Ik vind het juist knap van je dat je er zo over na denkt, en niet te impulsief bent en al veel geprobeerd hebt.
Dus bel de kindertelefoon, of neem contact op met Jeugdzorg. Als je dit namelijk niet doet zal je er later wel spijt van hebben denk ik…

je moet echt hulp zoeken! de stap lijkt misschien nu heel groot, om weg te gaan enzo, maar ik weet zeker dat je er echt goed aan doet. Echt heel veel sterke<3