Pro-Ana

tuurlijk is het ook enorm triggerend. Ja, het helpt je om meer af te vallen, om net even wat beter je best te doen omdat je denkt dat iedereen het wel kan en jij niet.
Mijn zelfbeeld werd erdoor nog lager, omdat ik me voelde alsof iedereen niks kon eten en ik mezelf maar volpropte. Maar voor mij was volproppen 200 kcal op een dag en dan nog avondeten. Dan voelde ik me echt heel schuldig…
Ja, het heeft me wel verder in mn eetstoornis getrokken.
Maar daarvoor kwam ik er niet, niet om inspiratie op te doen.
‘a disease needs no (th)inspiration’

Ik kwam er voor de steun.
En steun in de zin van, je hebt een enorm geheim. Het is iets wat je hele leven beheerst, je denkt elke seconde van de dag alleen maar aan eten/niet eten.
Om dat met niemand te kunnen delen, is zó moeilijk!!
Ik heb op een site 2 vriendinnen leren kennen. Ik hou echt enorm van ze, en zij hebben me ook allebei aangemoedigd om te stoppen, om het te vertellen.
En dat heb ik nu ook gedaan. Als ik hen niet had ontmoet, had ik mezelf nog veel vaker pijn gedaan, had ik mezelf nog veel meer gehaat en was ik er misschien niet meer geweest.

Ik snap trouwens wel dat het heel moeilijk te begrijpen is hoor, het is ook gewoon enorm complex om een eetstoornis te hebben. Ik begrijp mezelf soms niet eens