Pony hapt

Hoi allemaal!

Ik weet niet waar dit topic thuis hoort. Het spijt mij als ik hem verkeerd heb geplaatst.

Wij hebben anderhalf jaar geleden twee shetlanders gered van de dood. Zij stonden bij een oude boer en waren zwaar verwaarloosd. Een shetlander heeft het helaas niet overleefd, maar met de andere gaat het super goed.

Zijn naam is Winnethou. Het is een hengst van ongeveer een meter groot. Wij weten niet hoe oud hij is. Wij schatten tussen de 6 en 8 jaar.
Toen wij hem in het begin kregen was het een ontzettend lief beestje, deed geen vlieg kwaad. Mijn broertje kon er op zitten (toen hij opgeknapt was) en mijn jongste neefje ook. Hij vond alles prima.

Afgelopen voorjaar kwam ik in het ziekenhuis terecht. Het ging erg slecht met mij. Ik moest opnieuw leren lopen en zelfstandig ademen. Kortom: ik kon vrij weinig meer. Toen ik echter terug kwam was hij een totaal andere pony geworden. Hoe hij in twee weken heeft kunnen veranderen… Hij werd happerig, opstandig en luisterde niet meer. Omdat er thuis geen gras meer was in ons weiland, hebben we hem verhuisd naar het weiland van mijn oma. Samen met de geitjes. Ik weet dat hier veel ophef over is geweest dat hij niet met een andere pony staat, maar ik wil er op wijzen dat hij zeker weer een vriendje krijgt wanneer hij gecastreerd is, binnenkort.

Toen mijn conditie wat beter was, ging ik kleine stukjes met hem wandelen. Hoe vaak ik niet jankend op de stoep ben gaan zitten en hem maar weer het weiland in hem geflikkerd: het lukte niet. Hij was levens gevaarlijk. Hij steigerde alleen maar. Hij trok mij alle kanten op. Mijn vader is alleen thuis in de weekenden en heeft toen telkens met hem gelopen. Ik was er helemaal klaar mee en ik wou niet meer met hem gaan lopen. Longeren begreep hij in het begin nog niet en het was mij te zwaar om het hem te leren. Op dat moment poetste ik hem alleen nog.

Maar zelfs wanneer ik met hem wilde knuffelen bleef hij maar happen. Een tik geven werkt niet, hoe hard je het ook doet. Hoe consequent je het ook blijft doen. Een goede harde trap geven net zo weinig. In zijn oor terug bijten werkt maar voor een paar minuten. Dit allemaal doet hij nog steeds.

Ik had hem voordat ik in het ziekenhuis kwam, aangeleerd om netjes te wachten. Stil te blijven staan. Achteruit te lopen. Opzij te lopen. Dat allemaal op (stem)commando. Met het halster omdoen ging het prima. Hij had nergens meer last van, is nagekeken door de dierenarts en hoefsmid.

Maar tot op de dag van vandaag blijft hij die hengstenstreken houden. Hij flipt hem bij het zien van een merrie. Ik kan hem dan bijna niet houden. Ik loop bijna nooit meer met hem en als ik het doe dan voel ik mij zo ellendig. Ik wil hem namelijk echt niet trappen of slaan. Negeren werkt al helemaal niet, want dan word hij gevaarlijk. Om deze redenen wil ik hem ook laten castreren. Wij hebben dit afgelopen zomer niet gedaan omdat ik had gehoopt dat het wel zou over gaan. Ik weet dat dit nogal dom is geweest en daar wil ik gelieve ook geen reacties over hebben. Binnenkort laten wij hem castreren.

Maar tot die tijd wil ik natuurlijk niet dat hij maar blijft bijten. Want dat gehap is nog wel het grootste probleem. Dat steigeren is wel minder geworden, maar hij blijft wel heel dominant mij alle kanten op proberen te trekken als ik loop. Steigeren of bokken doet hij niet in het weiland. Ik weet ook dat het een stukje opvoeding is geweest, wat hij daar bij die oude boer nooit heeft gehad. Maar wat ik mij dus afvraag is, waarom hij ineens nadat ik in het ziekenhuis lag ermee begon. Is het dat hij mij wil terug pakken, omdat hij zich daar rot over voelde? Het happen is meer telkens uitlokken, plagen. Maar wel heel vervelend. Het is niet vals bijten. Maar als ik niet op let bijt hij mij wel. Ik heb voortdurend mijn ogen in mijn achterhoofd. Heel vervelend.

Wat ik dus graag zou willen weten, is welke dingen ik kan doen om het bijten te verhelpen.
Ik heb vrij weinig verstand van het gebit, maar zou het ook kunnen zijn dat paarden happerig worden als zij pijn hebben bij hun tanden? Net als bij baby’s?

Ik wil hem absoluut niet weg doen. Als ik aan kom lopen dan hinnikt hij naar mij. Hij vindt het knuffelen ook heerlijk. Hij kán wel lief zijn, maar zijn andere kant overheerst dat…

Hm ja lastig. Ik heb zelf geen verstand van pony’s maar veel dieren kunnen wel anders gaan reageren als jij ‘verandert’ wat bij jou dan natuurlijk is gebeurt. Dit hoor je ten minste weleens bij honden. Castratie verandert de houding en temperament van dieren vaak wel ten goede, dus hopelijk helpt dat ook voor jouw dier.

En je zou hem inderdaad wel een keer nog voor de castratie kunnen laten nakijken door de dierenarts, want pijn kan er inderdaad ook voor zorgen dat ze zich helemaal niet lekker voelen.

Ja precies… Hij kauwt de laatste tijd ook niet meer zo goed, dus wij laten de tandarts sowieso komen. Maar hierdoor kan het happen niet zijn, want hij hapte al voor deze verschijnselen.

Het kan natuurlijk zijn dat je zo lang weg bent geweest, maar dan zou het moeten stoppen als het goed is op het moment dat jij terugkwam van het ziekenhuis. Het kan ook aan iets anders liggen, zit het halster goed? Zit het zadel goed? Als dat vervelend zit als jij met hem gaat lopen is het logisch dat hij zo reageert. Heeft het paard genoeg ruimte, genoeg eten? Is hij dikker, dunner geworden sinds je weg was. Krijgt hij minder, meer aandacht. Het kan van alles zijn, ik ben ook geen paarden expert maar anders kan je raad vragen bij iemand op een manege in de buurt? Je moet op alle veranderingen letten. Voor de rest weet ik het ook niet goed.

Zijn halster zit goed en hij heeft geen zadel. Ik rij niet op hem. Ook heeft hij genoeg eten en ruimte. Hij is ook niet dikker of dunner geworden. De verandering die er is, is zijn gedrag.

-

Hij zal bij een ruin in komen te staan.

Misschien is die in de tijd wel verwaarloost of juist de stuctuur kwijt geraakt.
Ik denk het eerst persoonlijk niet want jouw familie zou er wel voor gezorgd hebben. zelf rij ik verwaarloosde paarden dit is vaak heel apart. Tip begin weer helemaal bij het begin als die bijt negeren help vaak ook nog niet al te boos worden. Juist niet aanraken als die hapt naar jouw juist weg lopen of uit zijn zicht.

Hij is gewoon gestrest en dat uit ie op deze manier. Als hij alleen hapt, dus niet bijt, niet op reageren. Anders moet ie z’n stress op een andere manier kwijt en kan t alleen maar erger gaan worden. Alleen als hij jou wel bijt, moet je een tik geven, want dat mag natuurlijk niet haha. Verder zelf rustig blijven niet te veel aandacht aan besteden en proberen gewoon op dezelfde manier verder te gaan als je deed voor je in het ziekenhuis lag. Dan zal het vanzelf minder moeten worden, maar geef zo’n beestje ook de tijd!

Lijkt me eigenlijk gewoon typisch gedrag voor een hengst. Alsnog kan het inderdaad geen kwaad om hem eens te laten controleren door een tandarts. Castreren heeft misschien ook niet zoveel zin meer door zijn leeftijd, normaal gebeurt dat namelijk al binnen een paar jaar na de geboorte en dan pas zal een hengst echt een ruin worden.

Moet er wel bij zeggen dat ik ook een ruin heb (die vrij snel gecastreerd is) die ook nog steeds wel eens hapt, maar bij hem is het gelukkig niet storend. Hij bijt eigenlijk vooral in teugels en halsters en hij doet mensen ook geen pijn, maar het is bij hem ook niet helemaal af te leren. Dus ik vraag me af, of je het hem wel helemaal af kan leren.

Ik heb toen ik jonger was ook voor paarden gezorgd. Ik weet uiteraard niet hoe hard je pony bijt, maar het beste is als je totaal niet reageert op zijn foute gedrag. Hij is aan het uitlokken. Ik weet dat het makkelijker gezegd is dan gedaan (aangezien het bijten is) maar als je gewoon bezig bent met hem te poetsen (ofzo) en hij bijt, ga je gewoon door. Niet reageren en doen alsof je het niet merkt. Je moet dit uiteraard wel een tijdje volhouden, maar bij mijn pony (die altijd met zijn hoofd duwde) was het na een aantal weken beu en heeft het daarna nooit meer gedaan. Alleen af en toe, maar dat doen alle paarden :wink:

Hij neemt meestal het halstertouw ook in zijn mond, alsof hij per se een bit in wil haha.

Als ik jou was zou ik het in het paardrijden topic vragen. Daar zitten veel meisjes die er wel verstand van hebben

Wat Canis Lupus zegt. Ik zou ook paardenfora proberen zoals bokt en hetpaardenspel. Verder denk ik dat de al genoemde tips zoals negeren en tandarts goede manieren zijn. Ook op letten, als hij zich wel goed gedraagt beloon hem dan ook. Misschien is een liksteen of iets anders waar hij in kan bijten een oplossing?

Als eerst, je gaat je pony niet trappen of bijten. Een tik kan best, maar in zn oor bijten en trappen vind ik echt triest.
Is hij goed nagekeken door een dierenarts? Ik kan niet zien hoe erg het is maar het blijft een hengst he vergeet dat niet.
En als je met hem loopt, loop je dan met gewoon halstertouw of een hengstenketting? Dat laatste kan namelijk best verschil maken, daarmee heb je een stuk meer controle over je paard

Controle bij de dierenarts?

Ik heb het al op paardenforums nagevraagd, zoals bokt. Die weten ook niets.

Waarom zou ik mijn pony niet kort in zijn oor mogen bijten of een trap mogen geven? Ik mishandel hem niet, ik doe het niet ten onrechte. Het is niét zielig. Paarden onder elkaar laten zo de rang zien en doen het daarbij vele malen harder.

Het is inderdaad niet zielig om terug te bijten of te trappen, hij is echt wel sterk genoeg.
heb je al een oplossing?

ik weet natuurlijk niet wat er met hem is maar ik zou een liksteen en negeren ook proberen, hoe moeilijk het ook is.

heel veel succes, het komt vast wel goed met hem(:

Ik heb eindelijk een manier gevonden waarop het happen is verminderd!
Elke keer als hij hapt dan knijp ik in zijn neus, op een manier waarop mijn hand zijn neusgaten bedekt.
In het begin heb ik zeker wel een minuut lang moeten volhouden. Maar nu doet hij het bijna niet meer en als hij het doet houdt hij na een paar seconden alweer zijn hoofd stil en laat ik hem los.