Pesten

Dankje, ik zal het nu niet meer op kunnen lossen maar op mijn volgende opleiding zal ik zeker wat van me af proberen te bijten.

het gaat redelijk met haar. Ze heeft hersenschudding en kan niet alles herinneren maar op het moment gaat het wel weer wat beter met haar hoor.

Sterkte! Ik weet niet of het een optie is, maar je kan het misschien aan een leerlingenbegeleider toevertrouwen? Vroeger op middelbaar deden ze dat, en het kwam toch snel tot een einde op die manier. Hangt er natuurlijk van af hoe ze zijn ingesteld t.o.v. leraren etc.
Het zal nogal vreemd zijn om te lezen maar; je bent en leeft wat je hebt meegemaakt maar het zal de toekomst niet verbeteren. Ik ben zelf lang gepest geweest, niet in de zin van duwen etc, maar er waren altijd meisjes waar ik close mee hoorde te zijn (nooit mijn vriendinnen geweest ofzo, maar van dezelfde ‘community’ zeg maar) en zij keken slechts neer op mij en beledigden mij terwijl ik oprecht vriendelijk probeerde te zijn altijd. En daarbij ook nog dat ik al psychologisch gevoelig was voor elk miniem attack. Ik heb als psychologische reactie daarop (ik was niet echt bewust van wat ik deed, ik was nog vrij jong toen ook) 1 keer een meisje gekleineerd, oke wel door een ander meisje. Niet dat het een huge gebeurtenis was, dat ‘gepest’ meisje had zelf ook totaal geen problemen met zelfvertrouwen, ze stapte meteen naar de directeur…
Ach wat ik probeer te vertellen is: 1. pesten gebeurt vooral door groepsdruk,
2. gepest worden is niet jouw schuld,
3. je hoeft je niet schuldig te voelen om wie je bent, ik ben ook een stil meisje geweest heel mijn leven. Ik heb trouwens nooit echt een vertrouwelijke omgeving gehad, dus deal ik elke dag nog met het probleem dat ik apart ben t.o.v. andere vrienden. Life is a changing. Ik herinner me zelfs niet meer met wat ik gepest werd, maar op dat moment had het me erg geschaad. Maar onthoud dat niet alles zo blijft, ergens moet je een verandering maken in je leven, hetzij door je nieuwe opleiding binnenkort, hetzij door het ze er op attent te maken (via via…) op hun gedrag. Het is niet gemakkelijk maar iedereen komt de drempel van sadness over :slightly_smiling_face:
P.S.: je mag me noten als je eens je hartje wil luchten tegen iemand :wink: xx

Oh en mijn tips zijn misschien: als je bijvoorbeeld buiten wandelt: wat valt jou het eerste op? Kleding? Vogels? Bomen? Kleuren? Probeer te focussen en doe er iets mee als hobby! Heeft me ver gebracht eigenlijk :slightly_smiling_face:
Ik herinner me nog dat ik eens een slechte periode doormaakte en een 1000 stukjes puzzle had gemaakt met supermooie bloemetjes op, omdat ik van bloemen houd, schoof ik op een poster telkens onder mijn bed en zette ik mijn mp3 op, hihi, byebye realiteit welcome beautiful world…

wauw dit heeft me echt geholpen. Echt heel erg bedankt, ik zal dit ook laten lezen aan mijn vriendin. Dankje. Echt!!

dat is inderdaad echt vervelend en de mensen die lachen zijn waarschijnlijk zelf alleen maar onzeker.

@lovelovelove Ik begrijp je echt zo, jongens, zelfs mijn broer, hebben supersnel commentaar! Je moet zelf zien hoe je ze kan aanpakken… ofwel zoek je een goed moment en lach je sarcastisch hun grap weg ofwel kijk je naar het moment waarop de grappenmaker de opmerking maakt en zeg je die opmerking op een ander moment dat het van toepassing is op hem in zijn gezicht (ok dit is misschien erg)… ofwel negeer je het en doe je wat aan je zelfvertrouwen over hetgeen waarover je je slecht voelt na hun opmerking. Bv. als ze zeggen, je bent dik, moet je leuke kleding zoeken voor wat vollere meisjes, en nee ik ben niet gek, verzorg je op dat gebied een beetje meer zodat je het niet meer kàn kwetsen!! Laat ze je niet doen verwelken, ik ben er zeker van dat je een prachtig bloeiend bloem bent, als je het maar wil tonen aan jezelf!!

@Kimberley: Fijn om te lezen! :slightly_smiling_face: xx

Ik zal jullie nog wel op flde hoogte houden hoe het met haar is.

Wat vervelend voor je dat je gepest wordt. Ik snap echt nooit waarom mensen zoiets doen. Maar inderdaad, zoals hierboven al gezegd wordt, ligt het niet aan jou. Het gebeurt alleen maar omdat pesters zelf onzeker zijn, en zichzelf beter voelen door andere mensen af te kraken. Op mijn school wordt volgens mij bijna niet gepest, maar ze zijn er dan ook heel streng in. Als je iets voor de grap tegen je vriendin zegt krijg je al een waarschuwing. Eerst vond ik het irritant dat alles zo streng was, maar nu ben ik er wel blij mee. Hoop ook voor je dat je op je opleiding niet gepest gaat worden. Maar over het algemeen gebeurt pesten op middelbare scholen veel meer dan op opleidingen. Dan zijn mensen inderdaad al wat meer volwassen, en zijn er ook meer voor hun opleiding, en niet voor de mensen die hem ook doen. Want dat heeft er misschien ook wel mee te maken: dat mensen op de middelbare school hun reputatie heel belangrijk vinden, terwijl dat op opleidingen voor de meeste een stuk minder wordt.
Maarja, ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en hoop dat het snel beter gaat met je vriendin. :kissing:

dankje, ik hoop dat jullie gelijk hebben en het op de opleiding minder wordt. Het is bij mij gelukkig ook niet xo erg als bij mijn vriendin.

ik ben vannavond bij haar geweest. Ze kreeg haar geheugen weer terug een beetje. Ze wist in tegenstelling tot gisteren tenminste weer wie ik was. Het gaat dus de goede kant op. Haar puders vertelde me ook dat er een meisje die mede de oorzaak is van haar hersenschudding op bezoek is geweest. Ze heeft excuses aangeboden.

Hele basisschool periode gepest geweest. Nu niet meer, gelukkig, maar ik ben nog wel ‘bang’ dat het gaat gebeuren. Er zijn bijvoorbeeld bepaalde mensen bij wie ik gewoon écht niet graag in de buurt ben. Veel mensen zullen dit vast herkennen. En om het nu allemaal erger te maken komt diegene wie ik nou net echt niet mag en die wel een poging doet tot pesten (Praten over me, gemene opmerkingen en schijnheilig tegen me doen) om bij me op de opleiding en misschien wel zelfde klas. Ik ben heb mijn aanmelding waar ik tevens voor was aangenomen en super blij mee was meteen afgezegd. Dan maar havo doen eerst. Ik wil een nieuwe start zonder gedoe en die ga ik krijgen ook.

Nu ik dit zo type klinkt het best pathetic eigenlijk, een opleiding afzeggen waar ik blij mee ben omdat ik bang ben voor één specifiek persoon. Ach, als ik ooit nog moet meemaken wat er op de basisschool gebeurde loopt dat héél verkeerd af voor mij of desbetreffende persoon. Of beide.

Heftige verhalen allemaal hier joh. En @peggy wel knap dat je ondanks dat je erg blij was met je opleising het toch af hebt gezegd. Dan moet het toch echt erg zijn geweest. Respect daarboor.

Fijn dat er toch gereageerd word hier en bedankt voor alle mooie reacties van iedereen.

Herkenbaar… Ik wilde zó graag Verpleegkunde gaan studeren, maar iemand die ik totaal niet tegen wilde komen ging precies hetzelfde doen op dezelfde school. Ben maar een andere opleiding gaan doen. (Wat een hele grote fout was, want de opleiding was totaal niks voor mij). Na een halfjaar die opleiding te hebben gevolgd, ben ik toch Verpleegkunde gaan studeren. Overigens wel een andere school.

Ik ben ook heel erg gepest, 2 jaar lang… Klein stukje van de 2e klas en voorderest de 3e (2x, want ben blijven zitten).

Ik was altijd een heel vrolijk meisje, totdat ik in de 2e met mensen in de klas kwam, die zoveel anders waren dan mij. Ik werd stil, verlegen en terughoudend. Makkelijk doelwit dus voor die mensen. Eind de 2e begon het al een beetje. Maar in de 3e kwam ik bij allemaal oudere mensen, die een keer waren blijven zitten (en ik was al een vroege leerling), dus ik voelde me niet echt op m’n plek.

Na heel veel uitlachen, uitschelden, smoezen, achter m’n rug om praten etc. is het een keer helemaal uit te hand gelopen. Eerst kwam de hele klas om me heen staan in de les en ben ik de les uitgelopen, dezelfde dag ben ik opgewacht in de pauze (kon geen kant op) en de lessen waren een drama. Ik ben hierdoor zo bang geworden dat ik 3 maanden niet naar school ben geweest. Dan begint het échte drama.

School, Leerplicht en Jeugdzorg alle 3 op m’n dak… Bij alle 3 had ik gesprekken. School deed er niks aan en dacht dat het kwam door m’n slechte cijfers en dat ik er zo makkelijk af kon komen. Bij Leerplicht zijn afspraken gemaakt en bij Jeugdzorg heb ik heel veel gesprekken gehad. Ik had hier een hard hoofd in, omdat ik dacht, ‘ik ben niet psychisch ziek’, maar het heeft me heel erg geholpen (aangezien ik ook dacht dat het beter was als ik er niet meer zou zijn, dus toch zat er bovenin niet helemaal goed).

Na 3 maanden terug in de klas. Iedereen had flink op hun donder gehad. Iemand die nog iets gemeens zou doen/zeggen, zou geschorst worden. Ze waren nu aardig, maar of ik ze had vergeven en vrienden zouden worden? No way!

Daarna bleef ik zitten, omdat ik 3 maanden lang lessen en toetsen had gemist, en kwam ik in een klas met nieuwe mensen. Daar dachten ze misschien kunnen we hetzelfde doen, maar toen ben ik voor mezelf opgekomen en heb uiteindelijk toch nog wel een leuk jaar gehad!

Ik heb eigenlijk nooit een ‘sorry’ gehoord of een excuses. Toch best jammer, maar ik weet wel precies wat voor een schijnheilige mensen het zijn. Kom ze helaas nog vaak tegen, maar ik gun ze geen blik. Soms zit het nog hoog en wil ik ze echt wat aandoen, maar dan ga ik ze tot hun niveau verlagen en dat wil ik niet. Ik wil boven ze staan.

Ik ben er sterker uitgekomen. Ondanks alles heeft het me eigenlijk goed gedaan. Zit goed in m’n vel, studeer nu Verpleegkunde,heb het daar erg naar m’n zin, en geen gezeur meer. Geen Leerplicht, geen Jeugdzorg, niks:) . Binnenkort ga ik waarschijnlijk helpen bij kinderen die gepest worden, zodat ze bij iemand hun ei kwijt kunnen.

Één ding wil ik iedereen meegeven. Ga je nooit veranderen, omdat je bang bent voor wat ze over je denken en laat nooit over je heen lopen. Geef je grenzen aan. Een grapje kan, maar veder dan een grapje niet!