Passieve vriend..

Hallo,

Ik heb al bijna anderhalf jaar een vriend… Daarvoor waren we al 2 jaar beste vrienden en we hebben wat problemen gehad, maar ik was altijd super gelukkig met hem, ik hield echt van hem. Hij is bijna 19 en ik ben 17.

Laatste tijd voel ik me niet meer aangetrokken tot hem.
Dit door het feit dat hij heel passief is. Over 2 jaartjes willen we graag samen gaan wonen, Ik heb 5000 euro gespaard en begin al steeds meer spullen voor de uitzet te sparen. Ik ben super blij dat het me gelukt is dat bedrag bij elkaar te sparen, maar mijn rijbewijs gaat er nog wel vanaf…

Zelf heeft hij niks. Ja, hij heeft geld van zijn ouders gekregen voor de helft van zijn rijbewijs lessen. Het was de bedoeling dat hij de rest bij zou sparen. Maar hij heeft geen werk. Nu heb ik heb ongeveer een half jaar geleden gevraagd of hij niet eens werk moest zoeken, zodat hij kon sparen. Voor ons, en voor zijn rijbewijs. Dit wou hij wel doen en hij zei dat hij optijd zou beginnen met solliciteren voor de zomervakantie. Een maand voor de zomervakantie had hij nog niks gedaan. Ik vroeg het hem nog een keer, en zei dat ik me zorgen maakte. Omdat ik straks met geld het huis verlaat, en hij niks heeft. En ik wil niet alles voor hem gaan betalen, ik verwacht wel dat hij dan ook mee betaald… Hij zei dat hij me begreep en beloofde de week erop werk te zoeken.

Week later, weer niks gebeurd. Ik boos en vroeg waarom hij het niet gedaan had. Hij zei dat hij niet durfde te solliciteren! Dus ik aanbieden om mee te gaan (vond het wel wat soft van hem… maargoed) Dus wij samen naar de supermarkten om te solliciteren. We stonden voor de supermarkt en plotseling werd hij boos en krabbelde terug. Hij vond dat ik hem dit niet mocht opleggen en zei dat supermarkten niks voor hem waren, hij wou niet in een supermarkt werken.
ik probeerde hem nog uit te leggen dat hij niet veel keuze had wat baantjes betreft, maar we spraken af dat hij dan ergens anders mocht solliciteren.
Nu is het zomervakantie, en hij heeft nog steeds geen werk.

Hij heeft zelfs niet eens gesolliciteerd.
Nergens. Gewoon omdat hij te bang is.
Zo gaat het met wel meer dingen, hij neemt totaal geen verantwoordelijkheid. Hij leeft in het hier en nu, en denkt niet verder. Hij beweert dat hij nu op dit moment (met geen cent op zak) op kamers kan. En dat dat helemaal niet moeilijk is.

Ik baal enorm, ik maar sparen, en hij doet niks.
Ik walg er van, klinkt hard, maar dit is niet bepaald een mannelijke houding vind ik. Hij heeft zelfs gezegd dat hij geen moeite had om zonder rijbewijs te leveren, want ik kon hem wel rijden.

Ik ben het nu helemaal zat.
Is het raar dat ik dit van hem vraag?
Is het terecht dat ik me zo gedraag?

Eerlijk gezegd sta ik op t punt t uit te maken…
omdat ik niet t gevoel heb dat ik een goede toekomst met hem tegemoet ga…
ik heb niet veel nodig, maar ik wil geen bankhanger…

Ik heb precies hetzelfde gehad!
Het is echt 100 % terecht dat je dit van hem vraagt en dat je boos bent! Jullie willen samenwonen, t is niet de bedoeling dat jij alles betaald…
Ik heb het gelukkig voor elkaar dat hij nu wel werkt, en ook echt fulltime…
Maar dat heeft zo lang geduurt voordat ik het voor elkaar kreeg!
Je moet blijven zeuren hoe vaak die ook boos word, jij zit niet fout!
( En sorry, maar bang om te solliciteren? Dat smoesje heb ik ook vaak gehoord haha geloof daar aub niet te veel van )

Misschien wil hij nog niet met je samenwonen. In principe zijn jullie nog ontzettend jong en vind hij het wel prima om thuis door z’n ouders op z’n wenken bediend te worden.
Heb je hem gezegd dat je genoeg hebt van zijn houding en dat je daardoor twijfels hebt over jullie relatie? Misschien krijgt hij daardoor wel een reality-bitch-slap.

Wat doet hij dan in z’n vrije tijd? Zit hij veel thuis? Heeft hij veel vrienden?
Want het niet ‘durven’ werken komt mij echt heel bekend voor, en ikzelf stelde ook steeds dat soort dingen uit. Misschien zit hier meer achter, een soort fobie ofzo? Want het is niet echt een normale houding…

Ik wil je echt niet bang praten ofzo, maar hier zou echt best meer achter kunnen zitten dan ‘niet willen werken’. Er moet toch een echte reden voor zijn? Heeft hij wel bijbaantjes of een vriendengroep gehad?

wow ik zou dit idd ook niet pikken. Ik zou op een andere manier chanteren; we gaan pas samenwonen als jij ook je deel bij elkaar hebt en een inkomen dat niet van je ouders afkomt.

Grr ik word er zelf een beetje boos van haha

omg, dit is gewoon echt een kopie van hoe mijn vriend was:| hij heeft ook add enz

Mmm. Ik zou heel lang nadenken maar het misschien toch tijdelijk uitmaken. Of hem alleen laten wonen en hem zelf laten inzien hoe hem dat vergaat. Hij moet maar leren te werken want zo zien de komende 50 jaar van zijn leven er wel uit.

Hmmm dan zou het misschien toch eens goed zijn om hem te laten voelen wat hij met dit gedrag bereikt. Wacht het weekend af, en kijk of hij ook echt gaat solliciteren. En anders een goed gesprek met hem voeren; hoe zit hij de toekomst nou echt voor zich? Is hij van plan altijd deze instelling te blijven houden? Want in dat gevoel zou jij beter af zijn zonder hem, ook al klinkt dat heel hard…

Ik note je wel even:)

Ik had ook zo’n passieve vriend. Bij mij stak het dan wel wat anders in elkaar. Hij had nergens zin in, behalve dan bankhangen. Met mij wilde die niks doen, behalve filmpje kijken ofzo. Ik ben een paar keer ongelovelijk kwaad geworden, maar na een tijdje kwam ik erachter dat ik hem niet kon veranderen… Nu is’t uit.
Nu bedoel ik niet dat je het uit moet maken, maar als je merkt dat hij gewoon niet z’n best doet voor je en het houdt aan, kies dan voor jezelf. Zorg dat je zelf nóóit ongelukkig wordt en eraan onder door gaat. Dat is hij niet waard. Dus. Ehm.
Sterkte!

Ik zou voor dat laatste gaan. Laat hem merken dat je het echt uit wilt maken als hij niet onmiddelijk gaat werken aan z’n houding… Wie weet wordt hij dan eindelijk wakker geschud

Ja, maar jij zit hiermee, jij weet dat je niet overdrijft, en jij weet dat het aan zijn ADD ligt, en jij mag hier niet aan kapot gaan!
Dat hij het niet begrijpt is jammer, omdat dat waarschijnlijk dan door die ADD komt, maar op deze manier komt het ook niet goed met jullie

met 5000 euro voor samenwonen en er moet nog een rijbewijs van af?
Dan hou je amper wat over na je rijlessen. Maar het is een begin.

Wat betreft je vriend… lastig!
Anders op jezelf gaan wonen. En zodra hij erbij in wil komen wonen zeggen dat hij betalen moet. Dat lukt hem niet en misschien valt het balletje dan wel.
Ik denk dat hij dat uitmaken niet zo serieus neemt, en dat hij het pas echt merkt als zijn toekomstplannen niet door gaan.

Althans, met uitmaken gaan die plannen ook niet door

Als je zelfs voor hem gehuild hebt en gezegt dat je twijfelt over dit alles én hij alsnog niets onderneemt, kan je het schuld niet op ADD schuiven.

ADD? Ik denk dat je mijn ex hebt overgenomen :stuck_out_tongue:. Maar dat kan hij (en jij) natuurlijk niet als smoes blijven gebruiken. Daarmee kun je achteraf denken van… Ach, daar lag het natuurlijk aan. Je kunt er rekening mee houden, maar je moet jezelf niet voorbij lopen. Moeilijke keus, ik zou hem een weekend geven. Hou ons op de hoogte, ik ben heus niet nieuwschierig…

Maar uit eindelijk komt het allemaal weer goed trouwens. Met of zonder hem.

Misschien kan je hem er mee confronteren: Lieverd, ik hou veel van je maar zo kan het niet langer, als jij geen moeite wilt doen en niet verder dan vandaag wilt denken, maak ik het uit. Ik zie geen toekomst als jij geen werk hebt/zoekt.

Klinkt hard maar misschien dringt het dan wel tot hem door.

ik bedoelde het niet negatief hoor :stuck_out_tongue: dat je dat weet haha :stuck_out_tongue: