Paranormale Lotgenoten Topic

Hey meiden!
Geen idee of hier al een topic over is, maar zo ver ik weet heb ik hier nog geen topic over gezien. Als dit wel het geval is, zou ik het graag willen lezen in een reactie!

Maar in iedergeval, de titel verklaart het topic al. Zelf weet ik haast wel zeker van mezelf dat ik gevoelig ben voor geesten. Hier is mijn verhaal:
Vorig jaar ging ik een keer bij mijn oma slapen, die alleen woont. In de nacht werd ik wakker omdat mijn kamer deur de hele tijd dicht klapte. Ik maakte me niet heel erg druk omdat ik toch wel zeker wist dat het de wind was. Ongeveer drie keer ging ik uit bed om mijn deur weer open te doen. Opgegeven moment had ik er maar wat tussen gelegd. Ik dacht dat ik eindelijk van het geklapper af was, maar dat was dus niet zo. Opnieuw viel de deur keihard dicht, terwijl ik er toch echt iets tussen had gelegd.
Ik stapte dus weer uit bed en deed de deur open. Toen ik de deur opende keek ik dus recht in de spiegel die op de overloop van mijn oma’s huis hangt. Achter me zag ik toen een man zitten die naar mijn bed keek. Uit paniek was ik naar mijn oma gerend.
De volgende dag was ik alleen thuis bij haar. Ik voelde me niet echt prettig aangezien ik de hele tijd het gevoel had dat er iemand iets in mijn oor fluisterde wat onverstaanbaar was.

Ik heb altijd gedacht dat er dus nog ‘iets’ was in het huis van mijn oma, totdat ik het ook bij mij thuis en bij vriendinnen thuis ging merken.
In mijn eigen huis zie ik regelmatig zwarte of witte dingen in mijn ooghoeken bewegen en als ik dan naar die plek kijk, zie ik niets. Ook heb ik als ik alleen thuis ben vaak dat ik iemand hoor kuchen of lachen. Dit kan niet van buiten afkomstig zijn aangezien wij erg afgelegen wonen.
Soms heb ik ook dat ik 's Nachts het gevoel heb dat er iemand bij me is aangezien ik dan een koude windvlaag over mij heen voel en het gevoel heb dat er iemand naar me kijkt.
Laatst lag ik op bed en voelde ik mijn bed helemaal heen en weer gaan. Dit heeft mij heel angstig gemaakt waardoor ik nu elke avond mijn hele kamer controleer en vaak onder mijn bed kijk.

Bij een vriendin van me merkte ik laatst ook dat we niet helemaal alleen waren. Haar vader is twee jaar geleden vermoord en er hangen dus overal foto’s van hem in haar huis. Toen we tv aan het kijken waren zag ik een schaduw voor het glazen raam-deur die naar de gang lijdt, staan en weer weglopen. We waren toen alleen thuis dus dat vond ik wel heel apart. Mijn vriendin zei dat ze niks zag.
Maar ook toen ik iets van haar kamer moest halen en het lichtknopje op de gang aan deed hoorde ik iemand van de trap aflopen. Uit paniek ben ik toen naar beneden gerend en heb het verhaal aan haar verteld.

Ik moet er wel bij zeggen dat ik een stoornis heb dus extra gevoelig ben voor bepaalde dingen.

Heb jij ook iets ‘Paranormaals’ meegemaakt en wil je dat delen? Vertel hier je verhaal! Het is ook fijn voor meerdere meiden om te horen dat je niet de enige bent die dit heeft en dat je NIET raar bent!

Succes! Kuss,

Ik heb het niet hoor maar ik wil gewoon even vragen aan je hoe het is om paranormaal te zijn? Vind je het leuk of stom of eng of wat?

aan de ene kant geloof ik wel aan geesten aan de andere kant zijn er ook heel veel verklaringen voor 99% van de gebeurtenissen.

hier heb je niks aan. up.

p.s. paranormaal wil je echt niet zijn trouwens, het is verschrikkelijk…

@Noa

Aan de ene kant stoor ik me er niet heel erg aan. Maar het heeft me op sommige momenten wel beangstigend gemaakt. Ik slaap nu bijvoorbeeld altijd wel met een lampje aan op de gang omdat ik bang ben dat er iemand in mijn kamer staat :flushed:
Gelukkig heb ik dat nog nooit mee gemaakt hihi.

mag ik vragen hoe oud je bent?

ik ben 14 @frenchfry

Ik heb wel heel erg vaak dat ik voel dat ik niet alleen ben oid als ik alleen thuis ben/dingen in mijn ooghoek zie bewegen die er niet zijn. Maar daar zal wel een verklaring voor zijn.
Wat wel een keer echt eng was, ik heb twee redelijk grote spiegels in mijn kamer die naast elkaar hangen. Het was een keer windstil, maar de deur kraakte en bewoog. Ik hechtte er niet zoveel waarde aan, misschien was mijn broertje gewoon aan het klooien. Tot er opeens een handafdruk op een van de spiegels zat en het kraken stopte. Ik weet zeker dat die handafdruk er eerst niet zat, hij zat ook in een veel te rare hoek om erop gekomen te zijn doordat ik iets zocht om me aan vast te houden of wat dan ook en hij was sowieso te groot om van mij te zijn en ik ben eigenlijk de enige die in de buurt van die spiegels komt. Dat was wel even schrikken maar er zal wel een verklaring voor zijn.

Als je het trouwens niet fijn vindt kan je je er voor afsluiten, vertelde mijn moeder. Oke, wat ik nu ga vertellen klinkt echt debiel maar het helpt wel!

Je moet gaan staan en dan je armen spreiden. Dan fantaseer je in je hoofd dat je ‘alles’ oppakt en naar jezelf toe schuift. Dus je moet met je armen een halve cirkel maken om jezelf heen. (Ik kan het echt niet uitleggen, sorry) Dan duw je het langzaam naar je zelf toe.

Misschien, als je er mee zit, kan je dit proberen. :slightly_smiling_face:

Ik heb al van kleins af aan dat ik energie voel van iets, maar wat heb ik nooit geweten tot dat mijn neefje begon over een jongen die moterreed en dat hij daar mee op zolder praatte. Ik voelde altijd als dat er op hun zolder en boven aan de trap op de 1e verdieping een energie was. Die op de 1e verdieping duwde me als het ware naar beneden, ik was dan wel 14/15 maar wilde eigenlijk niet naar boven om mijn andere neefje te halen (baby).

Omdat mijn oudere neefje over die jongen bleef praten, ook op zijn kinderdagverblijf. Een van zijn juffen had een zoon verloren aan een moter ongeluk en dat gebeurt was op nog geen 300m van het huis. Toen linkte mijn tante de zaken en kwam er iemand langs die eens ging kijken op zolder.
Zij begon toen gelijk over de kwade energie die ik voelde op de 1e verdieping zonder dat mijn tante hier iets over gezegd had. Dat was een boze man, mee gekomen met een schilderij van mijn tantes baas. Mijn tante deed het schilderij weg en weg was mijn gevoel van die energie. Ook bevestigde de vrouw het verhaal met de moterrijder.

Ook toen onze onderbuurman pas overleden was, voelde ik iets naar mij kijken op mijn kamer (hij overleed in de kamer er onder). Toen ik beseft dat het waarschijnlijk de buurman was, ging het weg zeg maar.

Zo heb ik nog 2 verhalen die voor mij bevestigen dat ik de energie van overleden personen aan voel.

Nu heb ik het vaak nog op mijn nieuwe kamer en zet dan vaak een kaarsje aan en dan verminderd het vaak of gaat de energie helemaal weg.

Ook heb ik een droomvanger trouwens, en die moet je eens in de zoveel tijd legen (uit het raam hangen en even heen en weer bewegen of schudden).

Zelf heb ik er minder last van maar de kwaade of slechte energie kunnen me wel bang maken, vooral als ik alleen ben.

hey, mijn verhaal staat al in mijn “enge verhalen, geen gifs” topic maar ik deel het hier ook eens. Alvast sorry voor de lange tekst :s

Mijn gave begon zo’n 5 jaar geleden. Het begon met kleine dingetjes bv. op voorhand weten wat een persoon ging zeggen, spelletjes winnen waarbij je cijfers moest raden omdat het cijfer in mijn hoofd “verscheen” zegmaar.

Maar na een tijdje werd het serieuzer. Zo hoorde ik vaak gefluister in mijn oor, soms mijn naam, soms dingen die ik niet begreep. Ik voelde me altijd bekeken. Als ik ergens liep voelde ik echt in mijn rug dat er iemand achter mij liep ook al was er niemand. Ik begon lichtflitsen en lichtbollen (orbs) te zien. Ik zag ooit eens twee bollen rondvliegen in de tuin toen het donker was en ze waren echt groot (zo’n 30 cm gok ik).

Ik begon ook over mensen hun dood te dromen en een paar dagen daarna of dezelfde dag stierven die mensen ook. Ik zat ook ooit eens in de zetel en ik hoorde iets achter me en zag een arm langs het hoofdeinde van de zetel passeren en me aanraken. Ik keek achter de zetel omdat ik dacht dat het mijn broer was maar er was niemand.

Ik ben ook een keer uit mijn lichaam getreden 's nachts maar ben na een beetje in mijn huis rond te lopen teruggegaan naar mijn lichaam omdat ik bang was en wist dat ik op tijd terugmoest want anders zou het verkeerd aflopen.

Ik was zo bang van het bekeken gevoel 's nachts, de stemmen, de aanrakingen dat ik hulp heb gezocht. Ik ben naar een medium gegaan en die heeft het kunnen doen stoppen. [/size][/font]
Nu, 2 jaar later, begin ik weer af en toe iets te voelen achter mij en af en toe hoor ik eens iets. Ik denk dat mijn gave terugkomt maar op een heel traag tempo zoals vorige keer, echt over jaren verspreid. Nu ben ik er wel klaar voor om er mee om te gaan dus ik laat het toe en als het zou terugkomen dan ben ik voorbereid. Ik durf zelfs zeggen dat ik het mis en dat ik stiekem hoop dat het ooit terugkomt. Voor de mensen die last hebben van opdringerige entiteiten :stuck_out_tongue:

  • kruis je armen voor je borstkas als je in bed ligt en zeg op een autoritaire manier dat ze weg moeten uit je kamer en dat je wil slapen
  • leg kruidnagel op je nachtkastje
  • als je bang bent en je bent gelovig, bid dan tot God, dat helpt mij nu nog om wat te kalmeren

Ik hoor erg graag wat de rest allemaal meemaakt :slightly_smiling_face:

Bah klinkt echt eng wat jullie vertellen!
Ik heb trouwens ook vaak het gevoel dat er iemand achter me loopt of rent.
Laatst op school waren een vriendin en ik pas om half 5 vrij dus het was compleet uitgestorven in school. Ik zat bij mijn kluis en voelde iemand voorbij rennen die langs mijn jas ging, want hij ging heen en weer. Ik zei tegen mijn vriendin: ‘zo die rende hard’ waarop ze mij raar aankeek. Ze zei dat er niemand voorbij rende.
En toen ik laatst op de fiets zat wist ik gewoon zeker dat er iemand langs me fietste. Maar toen ik keek was de hele weg verlaten.

@bloemetje het maakt niks uit hoor van die lange tekst hihi.

Hoe heb jij gemerkt dat je iets kunt? Ik heb namelijk ook heel sterk het gevoel dat ik hooggevoelig voor zulke dingen ben. Mijn oma legde ook kaarten en mijn moeder kan het ook.

En toen was ik bang.

heheheheheh

haha :stuck_out_tongue: wel ja het is wel raar, zo droomde ik ooit dat ik een vrouw hielp afscheid nemen en ik hielp haar sterven, dat was op een zaterdagnacht. Toen ik die maandag naar school ging hoorde ik dat een leerkracht zelfmoord had gepleegd dat weekend en er stond een foto met een kaarsje en ja het was die vrouw echt. Ik heb gewoon de hele dag bijna niets gezegd tegen niemand, ik wist niet wat ik moest doen :s

Vroeger zag ik altijd al een meisje. Het was een soort van onzichtbaar vriendinnetje van me, ik was de enige die haar zag, maar voor mij was het gewoon een goede vriendin. Mijn moeder zei altijd dat dat raar dat ik een vriendinnetje had die niet bestond en dat ik normaal moest doen.
Nou, heb toen jaren geen geesten ofzo meer gezien. Tot ik naar de middelbare school ging, maar dit vond ik echt eng en totaal niet leuk. Ik hoorde de hele tijd mijn stoel heen en weer gaan en dat tikte dan tegen mijn bureau aan. Ook werd ik s nachts altijd wakker en dan zat er een meisje voor me te hijgen alsof ze hulp nodig had ofzo. Ik was zo bang. Uiteindelijk heb ik het toen aan mijn beste vriendin vertelt en die zei toen dat ze wel eens gehoord had dat je in je hoofd tegen de geest moest zeggen dat ze naar het licht moesten gaan. Ik had toen geen idee wat het betekende, maar heb dit maar gedaan. Dat heeft toen heel erg geholpen en ik heb haar daarna nooit meer gezien. Ik kende haar trouwens ook echt niet. Ik heb nog wel heel last gehad van andere geesten, maar tegenwoordig is het allemaal over. Ik denk dan dat ik me onbewust ergens voor heb afgesloten ofzo, idk. Maar ik had ook heel vaak dat ik dingen weet en aanvoel van te voren, of dat ik iemands gedachten hoor. Ik ik kon aura’s zien. Maar dat laatste heb ik mezelf aangeleerd, ik heb nu trouwens helemaal niks meer (gelukkig) want ik vond het totaal niet fijn.

upje :slightly_smiling_face: