Pak ik dit goed aan?

Waarschuwing: Dit word een heel lang verhaal!!! Alvast mijn excuses hiervoor.

Hoi allemaal, ik moet mijn verhaal echt even kwijt om te horen of ik dit goed aanpak… het word een lang bericht dus sorry, en graag ook alleen reageren als je alles (rustig) hebt gelezen… ik wil horen wat andere meiden zouden doen in mijn situatie, en eventueel kritiek of tips! Bedankt.

In de eerste week van Juni maakte mijn vriend het uit, na acht maanden, door mij te blokkeren op WhatsApp, Facebook & 06.
Drie weken later, ging hij mijn beste vriendin appen om te vragen hoe het met mij ging, hij zei dat hij het niet aan mij zelf durfde te vragen. Mijn vriendin ‘S’ reageerde dat hij zich moest vermannen en contact met mij moest opzoeken zodat we het op een normale manier konden afsluiten.

Drie dagen daarna, had ik zes gemiste oproepen en een berichtje op WhatsApp van hem ‘J’. Vanaf toen hadden we contact, hij vertelde me dat hij mij niet kwijt wou uit zijn leven en dat hij nog steeds van mij houd. Hij zei dat hij de dingen had gedaan doordat hij veel problemen had/heeft met werk, financiëel gebied, en ook dat de ruzie’s die wij hadden teveel waren. En het hem dus daardoor allemaal teveel werd. Natuurlijk kon ik hem daarin begrijpen, en wou/wil ik hem helpen hiermee.

Afgelopen weekend, 4 Juli, belde hij mij om te vragen of ik zin had om met hem naar het IJsselmeer te gaan, voor hij moest werken. Daar heeft hij mij gezoend, en heeft hij goed en duidelijk verteld wat hij wel wil en wat hij niet (meer) wilt, en ik ook, dus uiteindelijk waren we sinds die dag weer samen.
Hij ging later naar zijn werk en ik ging naar huis. 's avonds was ik in de stad met mijn vriendin ‘S’ en zij was ook hartstikke blij voor me dat het goed was. Mijn vriend kwam toen 's nachts uit zijn werk ook naar het café toe en daarna ben ik met hem mee gegaan en blijven slapen.

Daarna heb ik het best druk gehad, maandag had ik een verjaardag en dinsdag tot donderdag was ik een paar dagen met ‘S’ weg. Donderdag zouden we terug komen en zouden we 's avonds naar mijn vriend gaan, S zei even later af dus vroeg ik aan mijn vriend of het dan nog door zou gaan en hij zei dat hij er niet veel zin in had en dat hij in een dip zat. Hij vroeg aan mij of ik anders de volgende dag wou komen, dus afgelopen vrijdagavond.

Vrijdagavond ging ik dus na een housewarming naar hem toe, daar zaten we nog buiten met een huisgenootje van hem en even later waren we met z’n tweeën. Van het praten, want hij zou me uitleggen waarom hij zich die dag ervoor zo down voelde, was niks gekomen. Ik ben daar tot half vier gebleven, en uiteraard vroeg hij of ik bleef slapen maar dat kon niet.

Zaterdag middag gingen we hardlopen, en toen gingen we op een gegeven moment ergens onder een brug even uitrusten. Kregen we een beetje irritaties. Ik vertelde hem dat iedereen vroeg of ik die avond mee uit ging maar dat ik niet ging. Waarop hij reageerde met ‘Ga gewoon, leef je leven geniet van je vakantie, ga niet niet uit omdat je nu weer met mij bent.’ En dat kwam niet geheel goed aan bij mij en toen kregen we korte discussie
(Voorheen in de relatie wou ik alleen maar alles met hem doen en daarom vond ik het niet leuk dat hij er zo over begon want het leek net alsof ik dat weer deed terwijl dat totaal niet zo is.’)
Uiteindelijk besloten we allebei te zwijgen en tot mijn verbazing is hij niet weggelopen, is hij niet doorgegaan met de discussie, maar zei hij even later of ik nog een stukje wou rennen.

Daarna ben ik naar huis gerend en heb ik me gedoucht en ben ik daarna weer naar hem toe gegaan en later met hem meegelopen naar het station.

Gisteren vierde ik me verjaardag en vroeg ik op WhatsApp hoe laat hij moest beginnen op zijn werk.
Drie uur zei hij, en ik vroeg kom je naar mijn huis ik vier me verjaardag, m’n familie vraagt naar je.
Hij zei alleen maar, ik ben net wakker dus lig nog in bed, en moet over een uur weg.

En oké ik wéét dat alles op app anders overkomt maar het kwam gewoon niet cool over.

En sinds toen, ging ik twijfelen over hoe serieus hij is. Ik heb de keren dat ik hem heb gezien het heel leuk gehad, maar (toevallig?) hadden we ook elke keer wel seks.
Niet dat ik daar een probleem mee heb, maar wel als er alarmbellen gaan rinkelen in mijn gedachte met de vraag is hij nou wel serieus met me??? Of wilt hij alleen dat…

Dus uit mijn boosheid stuurde ik hem dus op zijn: ‘ik ben net wakker dus lig nog in bed, en moet over een uur weg.’ Je doet echt dom.
Waarna ik hem blokkeerde, want ik wist dat hij er op in zou gaan en ik was op dat moment met alle familie…

En vandaag deblokkeerde ik hem en appte ik hem met ‘wanneer zie ik je??’
Hij zei : Weet ik niet. Ben best boos op je vind het niet leuk hoe je reageerde op mij en onterecht.
Ik zei : Dat kan maar ik heb er wel zo mijn reden bij waarom
Daarom vraag ik wanneer ik je zie, zodat ik het kan vertellen.

Hij negeerde mijn bericht compleet en even later belde ik hem, hij toonde 0 initiatief om ook maar te vragen wáárom ik eigenlijk boos ben…

Ik heb hem daarna gebeld, en hij zei uiteindelijk dat hij zaterdagmiddag tijd had. Ik zei oke ik zie wel. Hij zei ‘Je ziet wel??’ Ja zei ik, weet nog niet of ik dan kan.

Daarna heb ik hem dus dit gestuurd op app:

Had wel meer moeite verwacht zaterdag heb ik genoeg tijd maar ga niet afspreken met je puur omdat het niet van jou afkomt maar alweer van mij. Dus blijf vooral boos.
Trek jij jou conclusies en blijf koppig doen maar dit is mijn tijd niet waard.
En als je friends with benefits wou had je het ook gewoon kunnen zeggen tegen mij.

Werd op gereageerd met een duimpje…

Nou heb ik hem nog een lang bericht gestuurd en verteld waar mee ik zit. Geen boos bericht, gewoon normaal…

Oke… hopelijk is alles zo duidelijk mogelijk uitgelegd. Dussss??? Doe ik dit goed? Of moet ik kappen

Begrijp mij niet verkeerd, maar als jullie 8 maanden een relatie hebben gehad vind ik dat jullie nu vrij kinderachtig met elkaar om gaan. En om je vraag dus te beantwoorden: nee ik vind niet dat je dit goed aanpakt. Sowieso snap ik niet dat je er zo luchtig over hebt gedaan nadat hij je drie weken genegeerd had en het zomaar ineens ‘uit’ was. Ik zou dan niet zomaar na het eerste de beste excuus alles weer bijleggen. Maar goed, dat heb je wel gedaan en dan vind ik ook dat je beiden volledig voor je relatie moet gaan, wat jullie beiden niet doen. Jullie zijn allebei heel koppig en daar schiet je niets mee op. Kap met die vervelende berichtjes naar elkaar en dat blokkeren, zoek elkaar op en heb een fatsoenlijk gesprek over jullie relatie en hoe jullie verder willen. Succes!

Helemaal mee eens! Met dit los je helemaal niets op en kom je niet verder. Je gedraagt je kinderachtig en verwacht ook nog dat hij dan aan jou gaat vragen waarom je boos bent. Ik zou er ook even klaar mee zijn. Daarmee wil ik niet zeggen dat zijn hndelen de goede manier is.

Ik vind dat je het heel verkeerd hebt aangepakt en snap zijn reacties wel. Hij was dan eerst niet oké met hoe hij het uitmaakte en ik denk ergens dat je daarom nu zo reageert, dus het is duidelijk niet goed uitgepraat. Zijn reactie op de vraag of hij langs kwam was toch volkomen normaal? Hij kon niet langskomen omdat hij nog moest douchen en daarna weg moest om te werken. Waarom reageer je er dan op zo’n kinderachtige manier op? Dus zijn reactie snap ik wel. En dan geeft hij aan wanneer hij kan praten en dan ‘zie jij het wel’. Pardon? Je wilt toch praten? Beiden moeten even volwassen worden en goed gaan praten met elkaar

Goed hoef niet te horen dat ik alles perfect aanpak maar jullie reacties zijn ook niet geheel eerlijk…

Waarom denken jullie dat hij mij blokkeerde vorige maand?! Omdat hij niet práát over dingen met mij, en zoals hij nu doet, boos worden op mij omdat ik boos ben op hem, is pas kinderachtig. Alles uit de weg gaan, geen moeite tonen. Dus nee inderdaad ga ik zaterdag niet met hem afspreken om te praten, laat het nu maar eens van zijn kant af komen, want dat maakt me ook heel boos.
En heb hem een lang bericht erna gestuurd, over hoe het zit en sus en zo. Dus ik wacht het af.

^ Ik vind jullie allebei kinderachtig. Jullie accepteren beide elkaars antwoorden niet. Het gaat er niet om wie het kinderachtigst is, want uit deze reactie lijkt het daar nu wel om te draaien. Als dat zo is, dan kun je beter een flinke pauze inlassen tot dat jullie beiden weer bij bedaren zijn gekomen. Want anders krijg je gedoe over gedoe over gedoe.

Wees volwassen en praat normaal met elkaar over jullie problemen. Niet boos worden om kleine dingetjes, en niet elkaar blokken om de kleinste dingetjes. Als iets je niet zint, dan moet je dat op een normale, niet boze en neutrale manier zeggen.

Dit. Je pakt het gewoon niet goed aan, sorry. Probeer er eens op een normale, volwassen manier over te praten en zet je frustraties even aan de kant.

om heel eerlijk te zijn, zoals het nu klinkt gaan jullie het echt niet volhouden. Hij wilt misschien niet communiceren met jou, maar jij communiceert verkeerd. zolang dat blijft, is er geen toekomst.

Je kunt je nu wel verdedigen maar jij vroeg om een mening en die heb je gekregen. Volgens mij was het vrij duidelijk. Wat je nu doet is weer de schuld afschuiven op je vriend.