overlijden vriend

Een drietal maanden geleden is een van mijn beste vrienden (net als ik 20jaar) overleden aan een ernstige ziekte. Hij leed er al een 2tal jaren aan, het ging met ups en downs. Maar op dat moment ging het redelijk goed met zijn gezondheid, het was dus erg onverwachts. Ik ging bijna dagelijks langs ook als het minder goed ging.

Hij overleed op een zondag. Ik was de dag ervoor (zaterdag dus) op vakantie vertrokken. Ik wilde vrijdag na school nog langs gaan, maar ik was eigenlijk te moe en moest mijn koffer nog maken. Ik dacht dus dat ik wel na mijn vakantie kon gaan, waarna ik hem even sms’te dat ik pas een week later zou langsgaan. Hij belde me terug en zei dat hij het prima vond en wenste me een fijne vakantie.

Ergens voel ik me schuldig en heb ik spijt… Schuldig omdat ik op vakantie vertrokken ben en spijt omdat ik hem eigenlijk nog had kunnen zien, maar het niet gedaan heb.

‘s Nachts droom ik over hem. Het gebeurt vaak dat ik mezelf wakker schreeuw… Nadien durf ik niet meer in slaap vallen en ben dus elke dag erg moe. Ik studeer aan de universiteit en binnenkort beginnen de examens, maar bij het leren dwalen mijn gedachten telkens af, naar hem.

Mijn ouders weten ervan en zeggen dat het tijd nodig heeft. Dat zal wel, maar toch… Het is ook zo dat ik me telkens als ik een beetje lol heb me schuldig voel, omdat ik plezier heb en hij er niet meer is. Ik had hem nog zo veel willen zeggen en ik ben al zo veel van hem vergeten. Ik kan me bijvoorbeeld al niet meer herinneren hoe zijn stem klonk. Ik vind het zo vreselijk… Ik mis hem, hij was echt iemand die heel positief in het leven stond en iedereen aan het lachen kreeg, ondanks zijn ernstige ziekte. Telkens als ik toevallig op straat of zo zijn naam hoor (iemand anders die zo heet en geroepen wordt of zo) voel ik tranen opkomen.

Dit wilde ik even kwijt. Bedankt om het te lezen. Als je raad hebt voor mij, lees ik die graag!

Sterkte ermee !!

Jij kan er niks aan doen , hoe erg het ook is het hoort bij het leven jammer genoeg :frowning_face:
Veel stertke trouwens , verder zal ik meer leuke dingen gaan doen zodat je er minder aan denkt ?

Heel veel sterkte !

Een drietal maanden geleden is een van mijn beste vrienden (net als ik 20jaar) overleden aan een ernstige ziekte.

Je bent niet dood?

Jezus wat erg. Het heeft ook echt tijd nodig natuurlijk, maar je schuldig voelen hoeft echt niet. Dat weet je waarschijnlijk zelf ook wel, maar er zijn maar weinig vrienden die zo lang zo vaak bij iemand langs zouden gaan.
Het is cliché maar; hij zou ook willen dat je verder ging, en gewoon nog lol had.
Heel veel sterkte…

Ik snap het al, na zo’n 4 x over lezen. Hij was ook 20 jaar?

Veel sterkte!

Ze bedoelt dat die vriend net als haar 20 jaar was.
Ik vind dat trouwens wel een beetje ongepast om dat hier neer te zetten terwijl je vast wel weet wat ze bedoelt…

Weer on topic: heel veel sterkte!
En wel heel jammer dat je niet afscheid van hem kon nemen, maar je kunt jezelf niets kwalijk nemen vind ik.

^Dat zegt ze ook niet, alleen dat ze allebei 20 waren/zijn.

Wat erg… Echt heel triest dat het dan opeens zou snel kan gaan. Je kunt het jezelf niet kwalijk nemen en ik weet zeker dat hij het je ook niet kwalijk neemt! Misschien helpt het ook om met vrienden herinneringen op te halen over hem? Dat zal wss wel heel kut zijn, maar misschien helpt het je ook om je hem weer te herinneren?
Superveel sterkte ermee!

Nee, dat snapte ik echt even niet. Ik las het alsof zij ook dood was, door het ‘net als ik’ gedeelte.
Ieder mens leest dingen anders, dus kan er niks aan doen.
Maar laten we maar geen discussie hier gaan houden, dat zou zielig voor haar zijn.

Het geeft niet als je het even anders begreep… Het was ook wel wat verwarrend geschreven besef ik.

Bedankt.

ik snap echt hoe je je voelt…
ik had ook een vriend nja we hadden zo onze tijden dat we met elkaar praatte enz. & dan tijdje lieten we elkaar met rust en dan was het weerin afwachting wie bij wie weer kwam njaa iig voor de zomervakantie vroeg die me nog zullen we gaan chillen en k zat toen in me toetsweeek en kon niet nja dacht k zo na de zomervakantie an mjaa… toen was het druktemet school etc. en soms liet hij heel lang niet van zich horen was wel vaker zo, maar dan had hij het gewoon druk met school en ik had geen contactmet zijn vrienden dusjaa want ik dacht aan hem en dacht van hey dielaat niks meer van zich horen en niet meer online gekomen ging ik kijken op hyves en toen bleek die te zijn verongelukt en ik voel mez ooo zooo schuldig me schuld gevoel is gewoon niet te omschrijven dat het me is ontgaan dat die is overleden en het doet me echt pijn, maar ik denk dat het op gegeven moment wel overgaat het gevoel
het is alleen dat ik wel telkens denk had ik maar afgepsproken had ik maar eerder contact gezocht wasik niet zo koppig om af te wachten tot hij naarmij kwam… mjaa dat is achteraf altijd zo

Ja precies, het is zo stom dat ik er bijna altijd was, behalve dan niet… Ik hoorde het wel dezelde dag nog dat hij overleden was. Ik dacht dat ik nog tijd genoeg zou hebben om hem later te kunnen spreken en vanalles te kunnen zeggen. Maar dat was niet zo…

Bedankt voor de reacties.

Je moet eraan denken dat je vriend zich beter zou voelen als jij lol heb, dus al is het ontzettend moeilijk, probeer gewoon door te gaan met het dagenlijkse leven en ga leuke dingen doen.

sterkte!

Ja ik weet :frowning_face:
ik heb ook nog altijd zijn hyves in me lijst, msn en zijn telefoonnummer zo in me telefoonlijst ik kan het gewoon niet maken om het te verwijderen, maar het is ook raar als ik telekens me ma wil bellen zijn naam er dan onder zie staan ook…

Ay, ik ken dit. Maar je zult je echt moeten realiseren dat het niet jouw schuld is, jij had het niet kunnen voorkomen. Ja, je had vrijdag nog naar hem toe kunnen gaan, maar wist jij veel dat het de laatste keer zou zijn?! Je had hem dan waarschijnlijk toch niet alles verteld wat je had willen vertellen.
Wat ik zou doen is een brief maken. Een brief met alles wat je hem nog zou willen vertellen. Alles waar je je schuldig over voelt, alles wat je er over denkt. Gewoon echt even je hart luchten.
Je zult misschien denken dat je daar ook je vriendinnen voor hebt, maar geloof me, als je het op papier zet, en de woorden echt laat leven zeg maar, het lucht zo veel op. Je kunt na denken over wat je gaat schrijven, zodat je niet verkeerd begrepen wordt.
Dit heb ik ongeveer een jaar geleden gedaan over iets anders, en deze brief leg ik elke nacht onder mijn kussen, en ik voel me serieus zo veel beter. Zo opgelucht.
Sterkte, xxx

Meid, wat moet dat een rotgevoel zijn!
Dat je zeg maar geen afscheid hebt kunnen nemen…
Ik wens je heel veel sterkte, zowel met het verwerken van zijn overlijden als met je examens… Want het leven gaat door, of je nu wilt of niet… Neem er alleen wel de tijd voor… Denk aan alle goede momenten die jullie hebben beleefd, huilen mag, het wordt vanzelf minder.
Nogmaals heel veel sterkte!

-

I totally know what you mean.
Had precies hetzelfde.