Overdrijf ik of niet? mening nodig van jullie

Hoi allemaal,

Ik zou graag jullie mening horen over het volgende. Ik heb het er ook over met vriendinnen maar zou graag mening willen van neutrale mensen die ons niet kennen.

Mijn vriend en ik zijn beide 21 jaar en we hebben iets meer als 5,5 jaar een relatie. Om even het beeld te schetsen van waaruit onze verschillende opvattingen ontstaan zijn; ik heb vanuit mijn opvoeding meegekregen dat alcohol met mate gedronken moet worden en dronken zijn is heel erg slecht en kan gewoon echt niet. Aangeschoten zijn is eigenlijk ook al belachelijk. Alcohol drink je om er van te genieten, een wijntje of biertje om van te genieten onder een etentje of op een feestje. Mijn ouders drinken eigenlijk bijna nooit. Zelden. Doordat ik deze opvatting met mijn opvoeding heb meegekregen, ben ik deze zelfde mening gaan aannemen. Ik drink zelf eigenlijk nooit. Omdat ik er geen behoefte aan heb, ik vind een cola met uitgaan net zo lekker. Ik heb daarintegen niks tegen mensen die wel genieten van alcohol, maar ik vind dronken mensen verschrikkelijk en ook aangeschoten mensen vind ik maar niks.

En dan is daar mijn vriend. Woont in een dorp waar tentfeesten vol dronken mensen wekelijkse kost is, mensen die niet drinken zijn daar “watjes” en bier wordt daar gezopen in plaats van gedronken. Met twee bier in je hand lopen is doodnormaal en je bier achterover atten is prachtig en vrienden proberen elkaar dronken te voeren.

Zoals je begrijpt zijn onze normen en waarden daarin dus erg verschillend. In de eerste paar jaar van onze relatie is mijn vriend een aantal keren enorm erg dronken geweest, tot kotsend en stukken vd avond kwijt zijn tor. Flinke ruzie en discussies tussen ons als gevolg. Ik vond samen gaan naar feestjes niet meer leuk want ik maakte me alleen maar druk om zijn drink gedrag. Nog weer heel wat discussies en ruzies en uit elkaar gaan later, heeft hij besloten om voor mij nooit meer dronken te worden. Dat gaat goed. Al jaren geen gekots en stukken kwijt zijn meer.

Maar nu… ben ik nou een zeikerd en overdrijf ik of heb ik groot gelijk? Of is dit een waarde en normen verschil in onze relatie waar we mee moeten leren leven?

In mijn ogen drinkt mijn vriend nog regelmatig veel te veel. Opvattingen over wanneer iemand aangeschoten is verschilt dus die woorden zal ik buiten beschouwing laten. Maar, regelmatig drinkt hij in mijn ogen dus veel te veel. Als we samen naar een feestje gaan of naar de stad uit gaan, ga ik me (on?)bewust bezighouden met zijn drankgebruik. Zijn gedrag veranderd dan ook echt. Soms echt naar, agressief (niet naar mij maar naar mensen die hem bijv perongelijk een beetje duwen o.i.d), soms is het alleen dat hij gewoon zichzelf niet meer is. Anders praten, raar uit zijn ogen kijken etc. Hij doet dan gewoon raar in mijn ogen. Ik vind het dan ook helemaal niet gezellig met hem. Drinkt hij niet, dan vind ik uitgaan met hem ontzettend gezellig.

Nu weet hij dat ik dat drankgedrag écht naar vind. Ik vind dat echt een probleem. En toch, toch blijft hij elke keer weer zoveel drinken. Soms doe ik minder moeilijk als we bijv bij zijn vrienden zijn, maar afgelopen zaterdag waren we met mijn vrienden uit en had hij in mijn ogen weer te veel gedronken. Zondagochtend sprak ik hem hier rustig op aan maar hij vond dat ik zwaar overdrijfde. Hij beseft gewoon niet hoe vervelend ik het vind en dat onbegrepen zijn is zo’n naar iets. Iedere keer als hij weer zoveel drinkt denk ik zelfs bij mijzelf ‘ik ga het uitmaken!’ Maar daar denk ik dan de volgende dag weer heel anders over want ik hou zoveel van hem. Niet meer samen naar feestjes gaan is ook geen oplossing, hij nooit meer drinken ook niet. Moet ik nou gewoon niet zo zeuren of wat moet ik nou? Ik hoor heel graag jullie mening!

Nee, ik vind niet dat je overdrijft. Ik kan er zelf ook absoluut niet tegen als mensen te veel drinken, laat staan mijn vriend. Ik drink zelf ook amper omdat ik het gewoon niet wil, en gelukkig drinkt mijn vriend nooit te veel.
Maar ik versta heel goed dat jij je daaraan ergert en het is goed van hem dat hij zich probeert aan te passen daaraan.
Maar je moet ook begrijpen: het is zijn leven en voor hem hoort dit drinken er blijkbaar bij.

Nee, ik vind niet dat je overdrijft. Wanneer je samen naar een feestje gaat, hoor je gewoon gezellig samen te zijn, en te genieten. Niet dat de een half kotsend op de grond ligt en zich het feestje niet eens meer kan herinneren. Dan ga je maar alleen.

Ik ben het eens met de andere dames. Ik zou het ook absoluut niet chill vinden als mijn vriend iedere keer bij het stappen veel te veel drinkt en aangeschoten/dronken wordt.

Ik kan me helemaal vinden in jou verhaal.
Ik zit ongeveer in de zelfde soort situatie. Ik ben echt niet tegen alcohol maar drink zelf al jaren niet meer. Mijn vriend echter wel. Zijn hele familie drinkt eigenlijk elke dag wel bier en met name in de zomer.

Ik vind dat alcohol geen middel is om plezier te kunnen maken!

Als je het aan mij vraagt het je echt helemaal gelijk !

Ik vind niet dat je overdrijft maar ik vind niet echt dat jij het recht hebt om te zeggen dat hij niet mag drinken. Ik weet niet of je dit doet trouwens, maar ik zeg het maar gewoon even.
Ik vind het wel overdreven dat je nu op hem gaat letten als hij uitgaat. Hij heeft al beloofd om niet meer dronken te worden en dit houd hij al goed vol. En nog wil je dat hij nog minder gaat drinken.
Jij mag dan je normen, waarden en opvattingen hebben maar die heeft hij ook. Hij heeft ze al voor een deel voor jou weggezet wat ik al een hele opoffering vind, maar ik vind het niet eerlijk dat hij zijn ‘opvoeding’ aan de kant moet zetten voor jouw opvoeding.
Dat vind ik in dat opzicht zeer egoïstisch.

Persoonlijk denk ik dat je je wel heel sterk focust op zijn drinkgedrag. Ergens is het nog steeds zijn eigen leven, natuurlijk. Hij klinkt nog niet als het èrgste geval (al vind ik agressie niet echt oké), dus ik vind nou ook niet dat je moet doen alsof je vriend een alcoholverslaafde is. Dus ja, ik vind dat je een béétje overdrijft en dat je afspraken met hem moet maken in plaats van hem herhaaldelijk te veroordelen.

Wow, lastig.
In de ideale situatie gaat hij lekker met zijn vrienden stappen en drinken, en houdt hij zich in als jullie samen ergens heen gaan, of met jouw vrienden. Maar als je dezelfde vrienden hebt en altijd samen uit gaat wordt dat lastig. Ik kan me goed voorstellen dat hij ook gewoon van uitgaan wil genieten, net als iedere andere jongen rond de 20. En ik merk ook aan veel jongens dat dat ‘baldadige gedoe’ daarbij hoort. Wanneer jij hem daarin onder de duim houdt, zou ik me ook echt als klein kind behandeld voelen als ik hem was.
Maar ik snap dat het lastig is omdat je met hele andere opvattingen bent opgegroeid (same here). Ben je zelf wel eens aangeschoten?

Precies dit.

Mee eens.
Hij hoeft zich natuurlijk niet elk weekend klem te zuipen, maar ik vind dat af en toe gewoon even los gaan best mag. Ik vind niet dat jij hem echt jouw mening op mag dringen. Jij vindt dat drinken niet ok is, hij vindt van wel. Alleen het verschil is dat jij je wel bezig houdt met dat hij drinkt. Hij niet met dat jij niet drinkt. Hij zou technisch gezien ook kunnen zeggen dat hij het niet gezellig vindt dat je niet drinkt.

Dat zou natuurlijk ook belachelijk zijn, maar het is om even een beeld te schetsen.
Je kan best zoals je ook doet tegen hem zeggen van hey goh drink even wat minder, want je doet zo helemaal niet leuk meer. Alleen wat ik nu uit je verhaal haal is dat je wel heel erg bezig bent met wat hij drinkt.

Ik vind dat jullie beide een beetje water bij de wijn moeten doen, hij wat minder drinken als jij erbij bent, maar andersom vind ik ook dat hij best een keer mag drinken zoals hij wil als jij er bijvoorbeeld niet bij bent. Ik snap dat je je dan zorgen maakt als hij zonder jou weg is en gaat drinken, maar hij is 21 jaar oud en in mijn ogen volwassen genoeg om zich te verantwoorden voor zijn eigen gedrag.

Dit is mijn mening hé, ik zelf drink zelf wel en vind ook dat aangeschoten zijn en een keertje dronken erbij hoort. Ligt misschien ook aan mijn leeftijd dus voel je niet aangevallen door mijn mening!

Ikzelf ben “opgevoed” met jouw vriend zijn normen en waarden.

Dit is niet iets waar wij over moeten oordelen. Jullie moeten samen afspraken maken (én nakomen), en daarbij moet je niet alleen op zijn drinkgedrag focussen maar ook op jouw eigen normen en waarden.

Ik vind het goed van je. Ik zou gewoon niet meer met hem uitgaan als hij drinkt of weg gaan als hij vervelend gaat doen. Maargoed, ik ben ook precies hetzelfde als jij.

Sorry, ik wil je niet beledigen/kwetsen of iets in die richting, maar op sommige punten na vind ik dat je een heel ietsiepietsie klein beetje overdrijft. Tuurlijk is het niet fijn als je vriend veel drinkt, maar ik vind toch dat hij dat zelf mag beslissen. Je mag er natuurlijk alles over zeggen, en zeggen dat je het naar vindt, maar voor hem heeft drank waarschijnlijk een heel andere bedoeling dan voor jou. Ik vind het persoonlijk zelf ook leuk om wel eens wat te drinken, en soms een beetje veel te drinken, omdat ik dan wat losser word, en alles om me heen dan gezelliger is. Mijn vriend drinkt absoluut niet, maar hij zou nóóit wat zeggen over dat ik niet mag drinken. Als ik me maar kan gedragen, en me niet K.O. zuip vind hij het allemaal best, en dan doe ik dat ook niet. Misschien kan je dat met hem ook zo afspreken? Of zeg ik nu iets heel stoms? $:

Bedankt allemaal voor de reacties, waardeer ik! Vind het heel interessant en leerzaam om jullie meningen te lezen. Is eigenlijk best een eye-opener! Ik ga er voor mijzelf nog is goed over nadenken, jullie opmerkingen daarin meegenomen. Heel fijn om al die verschillende invalshoeken te lezen. Als je er zelf zo midden in zit is het soms moeilijk om het even goed te bekijken en vriendinnen zijn zo bevooroordeeld.

Nogmaals thanks!