Ouders vertellen

Ik heb een normale band met mijn ouders, maar ik vertel ze geen persoonlijke dingen qua jongens. Als ik met n jongen afsprak, zei ik dat ik naar n vriendin ging. Maar afgelopen maandag ging ik lunchen met n leuke jongen. Ik vertelde mijn moeder dat ik om half 1 werd opgehaald. Dit omdat zij ook thuis was, dus zou t raar zijn als ik niks zei. Ze reageerde er totaal niet enthousiast op. Ze zei oke. Meer niet. Ze vroeg niet hoe t was, waar die vandaan komt, leeftijd, niks.
Ik heb een beetje het gevoel of ze me niet kwijt wilt raken. Ik ben de jongste thuis (19). Ik werd niet echt blij van haar reactie. Hebben meer mensen zulke ouders?

En zeggen van ’ er gewoon over praten '. Is niet zo gewoon. Ik heb niet zo’n band met mijn ouders en vind dit lastig.

XO

ik herken mezelf wel in je verhaal, ik had dit een paar weken terug ook en wanneer ik weer thuis kwam kreeg ik heel vervelende reacties en maakte ze mij heel onzeker.
Ze merkte wel dat ik er niet happy mee was en toen heb ik haar gezegd dat het leek alsof ze het mij niet gunde en dat ik er heel onzeker van werd uiteindelijk hebben we dan toch een gewoon gesprek erover gehad (ik praat normaal ook nooit over zo een dingen met mijn ouders, nooit gedaan en voel me er ook gewoon ongemakkelijk bij)
ze heeft toen wel gezegd dat ze het zo niet bedoelde maar dat ze haar gewoon zorgen maakte om mij omdat ze niet wou dat ik weer gekwetst zou worden

en ik ben er bijna 23… mss typisch moeders?

maar als jij al aangeeft het lastig te vinden om met je ouders over jongens te praten en dat eigenlijk nooit doet, waarom verwacht je dan wel dat jouw moeder je nu opeens gaat ‘uithoren’ en vragen gaat stellen? Ik bedoel, als jullie dat nooit echt gedaan hebben en jij zelf daar ook nooit behoefte aan hebt gehad, waarom wil je dat dan nu wel opeens?

Precies. Zij heeft de behoefte blijkbaar ook niet.

ik had inderdaad ook liever geen kruisverhoor gehad vooral omdat ik zelf nog niet goed wist hoe het precies zat en of het zou uitdraaien op iets maar mijn mama wil wel gewoon weten uit interesse met wie ik weg ga enzo en aangezien ik weinig weg ga valt het gewoon op als ik ineens afspreek met iemand en wil ze wel gewoon weten

mss moeilijk uitgelegd haha

Voor mij komt t heel erg over of ze het mij niet gunt. Uithoren hoeft ook niet, zou ik ook helemaal niet willen. Maar 1 vraag van ’ hoe was t’ of ’ lekker gegeten ’ toont gewoon een beetje interesse.

^ Wat houd je tegen om dan te zeggen: ‘‘Mam, ik zou het fijn vinden als je gewoon even vraagt hoe het was. Meer hoeft niet.’’

Misschien vraagt je moeder er wel niks over omdat je nooit met haar over jongens praat. Misschien denkt ze dat je het niet fijn vindt om erover te praten, en houdt ze daarom haar mond.

Je bent 19, dus ik ga er maar vanuit dat je moeder heus wel door heeft dat dit niet de eerste keer is dat je met een jongen afspreekt, maar dat jij jongens en familie altijd gescheiden hebt gehouden. Ik vind het daarom niet raar dat je moeder niets vraagt als je zelf nooit hebt laten blijken dat je dit soort dingen met haar wil bespreken en loog over andere/eerdere ontmoetingen.

Ik ben bijna 24 en mijn ouders vinden het verschrikkelijk als ik met een jongen afspreek. Ze vragen dan ook nooit hoe het ging en of er een vervolgdate komt. Als ik een tweede date met diezelfde jongen heb, vinden ze het al te “moeilijk” worden en vragen ze me wanneer ik het ga afkappen. Het liefst zien ze me voor de rest van hun leven gewoon als vrijgezel. Sommige ouders zijn nu eenmaal zo, daar kun je niks aan veranderen.

Elke ouder vindt het vreselijk om te zien hoe hun kleine meisje opgroeit tot een vrouw. De ene ouder vindt het wat moeilijker om mee om te gaan dan de andere. Probeer erover te praten met je moeder.