ouders ruzie

Mijn ouders hebben best vaak ruzie
Ik kan me ook niet zo heel goed herinneren dat ik ze ooit heel gelukkig samen heb gezien. Om de kleinste dingetjes kan het al fout gaan.
Vaak kwam er wel weer een periode dat het weer wat beter ging. Maar daarna ging het altijd wel weer een keer fout. Met mij vader praat ik hier nooit over, met mijn moeder soms wel, dan klaagt ze tegen mij wat mijn vader allemaal fout doet en dat soort dingen en dat ze het jammer vind voormij dat het zo moet gaan en dat het niet mijn schuld is, ik zeg dan dat ik weet dat het niet mij schuld is, terwijl het diep van binnen wel zo voelt. Nu heeft mijn moeder tegen me gezegt dat het mischien beter is als ze een plekje voor zich zelf zoekt. Ook heeft ze een engels vriend waar ze wel eens heen gaat, die man is gewoon een vreind waar ze het goed mee kan vinden zegt ze. Ze zegt ook dat het niet door hem komt dat het niet goed gaat, ik geef hem wel de schuld.
Ik voel me hier heel verdrietig over, en huil s’avonds vaak in bed.
Ik weet dat een scheiding mischien beter zou zijn, maar het enige dat ik zou willen dat het allemaal weer goed komt. ik weet dat dit waarschijnlijk onmogelijk is.
Hebben jullie tips of dit ook meegemaakt?

Aah meisje, dat is echt erg voor je. :frowning_face: Ik heb het zelf nooit mee gemaakt. Wel kan ik misschien wat - standaard - tips geven… veel met vriendinnen doen en er vooral over praten wanneer je 't wil! Stop het niet weg en hou het absoluut niet voor jezelf, dat is nooit goed met zoiets heftigs. En bij je vriendinnen/vriendje heb je afleiding, maar kan je wss ook wel terecht voor een goed gesprek. Sterkte!

Ik heb hier geen ervaring mee…

maar als je s’avonds in je bed wel eens huilt kan ik me wel een beetje indenken hoe je je zal moeten voelen! vind het echt heel vervelend voor je! en misschien zouden jullie als gezin toch een moeten praten met ze 3e
(weet niet of je nog broers of zussen hebt?) en dan zou ik wel vertellen hoe jij je er onder voelt, en dat je je gewoon kut voelt hoe de situatie is!

maar 1 ding moet je goed onthouden; dat jou ouders ruzie hebben of vaak een woordenwisseling! Heeft niets met jou te maken en is ook zeker niet jou schuld!

Dat is echt niet leuk :frowning_face: Kun je er niet met je ouders over praten? Als ze samen zijn. Of als ze ruzie hebben dat je dan eens goed schreeuwt (of gewoon praat, wat jij het fijnst vind) En dat je dan zegt: ‘HALLO! JULLIE MAKEN MAAR RUZIE, WANNEER HOUD HET OP? WAAROM HEBBEN JULLIE RUZIE? DENKEN JULLIE DAT ÍK DAAR BETER VAN WORD? JE ZEGT WEL DAT HET MIJN SCHULD NIET IS, MAAR ALS JULLIE RUZIE MAKEN VOELT DAT VOOR MIJ WEL JA!!’

Of gewoon wat jij op dát moment denk/voelt en dan zullen ze zich vast wel realizeren wat ze jou aanrichten :wink: En hoe kut ik dit ook moet zeggen, misschien kom je dan wel in een scheiding te liggen, maar ik zal je dan vast 1 ding zeggen: Dát is beter dan telkens schuldgevoelens te krijgen. Zelf heb ik dit nooit hoeven doorstaan en hoop ik dat dat nooit zal moetne gebeuren.

Sterkte :slightly_smiling_face:

Ik heb nog een broer, maar die is al 26 en het huis uit, dus die zit er neit echt in, en weet denk ik ook niet dat het niet goed gaat. Met vriendinnen praat ik er eigenlijk niet echt over, omdat ik dat moeilijk vind en dan vaak begin te huilen.

Mijn ouders hadden ook altijd ruzie. Maar dat had een andere oorzaak: Mijn oudste broer is op 6 jarige leeftijd overleden. Hierdoor is met name mijn moeder heel erg dominant waardoor je op je tenen loopt, want zij zoekt nog wel eens ruzie. Veel sterkte ermee meissie… :couplekiss_man_woman: Ik snap een beetje hoe je je voelt.

Woow dat is ook heftig!
Mijn moeder is ook de dominantste. Mijn vader is wat stiller en rustiger.
Sterkte!

Waarom flip je niet helemaal een keer? Als je ouders ruzie hebben, ga je helemaal schreeuwen waarom en dat je het niet leuk vind en dat ze moeten ophouden dat je er gek van word blablabla. Wedden dat dat helpt? Hielp bij mij ook. Ze hebben nooit meer ruzie gehad. (Ik ging trouwens wel echt te ver, ik was zóooo boos op mijn vader dat ik hem voor tering, tyfus, zelfs kanker, lul uitschold, toen was hij ‘gekwetst’ en toen ging die met zijn computer gooien >.<) Maar het had wel effect.
Misschien niet de mooiste oplossing, maarja jezelf constant kut voelen is nou ook niet echt zinvol. >.<

Mischien dat het zou helpen, maar ik denk het niet.
Ik ben zelf ook neit echt iemand die gaat staan schreeuwen.
Ik trek me meestal terug als ze ruzie krijgen. Ook denk ik dat als ik het zou proberen, het eruit zou komen als een soort zacht onverstaanbaar iets, omdat ik denk ik begin te huilen…

Mijn ouders zijn gescheiden.
Ik vind het zoveel beter gaan, alleen weet ik mijn vader heeft in heel mijn leven nog nooit 1x alleen voor me gezorgd. Hij geeft mijn moeder over de schuld van, hij geeft meer om die vriendin&diekinderen dan om ons.
Eerst allemaal onzin over mij zeggen en daarna mij een smsje sturen heel zielig. Ik lig hier ook om te janken dat hij dit allemaal doet/deed. Maar ik ben blij dat ze uit elkaar zijn want een ruzie mee maken van je ouders wordt je ook niet blij van, en ik denk dat het een stuk rustiger in huis zou zijn als ze niet meer bij elkaar zijn.
En ik denk dat het een makkelijk leven lijden wordt voor beiden, het is in het begin wel moeilijk voor jou en je broertjes/zusjes?
Maar ik weet zeker na een tijd weet je niet meer anders.
En ik weet zeker dat jou moeder eerlijk zou zeggen als het wel aan die engelse vriend zou liggen.
Dit is wel een hard berichtje maar wel de waarheid.
En ik vindt natuurlijk wel dat je jou mening mag zeggen tegen je ouders wat JIJ er van vindt en als je huilt maakt niet uit dan zien ze wat ze hun kinderen aan doen met dit gezeik. Als ze beginnen te schreeuwen tegen elkaar OF tegen jou, ga jij lekker naar boven want dit vraag jij niet, jij geeft JOU mening en dat moeten ze maar respecteren!
xxxx
Veel sucses!

Ik heb dezelfde problemen als jou, Mijn ouders kunnen letterlijk geen gesprek met elkaar voeren… Ik weet niet wat ik eraan kan doen… Ik voel me heel ongelukkig omdat ik amper vriendinnnen heb op school en m’n cijfers… Ik voel me echt heel ongelukkig ik weet niet wat ik eraan kan doen…
Maar ja terug naar jou… Mischien moet je inderdaad met ze gaan praten en anders als ze toch niet ophouden met ruzieen, dat ze het dan doen op een plek waar jij niet bij bent…
Sterkte meid

xx.

Ik kan het me heel goed voorstellen want ik heb iets soortgelijks meegemaakt,
mijn vader is het huis uit gegaan omdat hij een nieuwe vriendin had en niet gelukkig was met mijn moeder.
Het is niet jou schuld, het is niemands schuld, het is gewoon zo gelopen.
Natuurlijk is het niet leuk voor jou, het is nooit leuk.
Maar als je ouders niet gelukkig zijn, gun je ze dat toch ook niet?

Ja het klinkt kut weet ik :wink:
Sterkte in ieder geval!

ik maak het nu wel mee… het is echt zo een rotgevoel!
wat ik doe is er niks van aantrekken en hun proberen bij elkaar te krijgen!
maar dat lukt niet :frowning_face: !

misschien is het zo wel beter…

same here.
en ik ben mijn vader heel dankbaar dat ie van mijn moeder is gaan scheiden en een nieuwe vriendin heeft.
ik woon bij mijn vader en zie mijn moeder bijna nooit.
en ik ben gelukkig zo, zonder moeder die me altijd uitscheld, slaat en zwart maakt.