ouders negatief over vriendje

Heee,

ik heb een beetje een probleem. Ik heb sinds een weekje een vriendje, en hij is een stuk ouder, ik ben 16 hij is 25. Ik heb het daarom, voor de eerste date al direct tegen mijn ouders verteld. Ze zeiden toen dat ik wel met hem mocht daten, maar dat het mijn keuze was, ze vonden het niet ideaal. Helaas is het nu zo dat iedere keer dat ik ook maar iets over hem vertel, ze daar heel negatief op reageren :frowning_face: Ik krijg hierdoor echt een rotgevoel vooral omdat ik het gevoel heb dat ze hem eigenlijk helemaal niet kennen. Ik weet dat sommige van jullie het leeftijdsverschil groot zullen vinden, en dat is het ook, maar ik ben wel supergelukkig, op de reacties van mijn ouders na. Ik kan best begrijpen dat ze het niet ideaal vinden, maar ik wil alleen dat ze niet iedere keer zo negatief over hem doen, heeft er iemand tips? :thinking:
xxx

je ouders moet je vriend beter leren kennen en wennen aan het idee dat je vriend ouder is

doe rustig, je hebt pas een week iets…
gewoon wachten en niet elke dag 3 uur lang over hem volpraten.
hij is bijna 10 jaar ouder en je hebt pas een week iets, vind je t gek dat ze (nog) niet positief zijn? laat ze eerst maar merken dat het sowieso een beetje serieus is tussen jullie. het is zonde om veel moeite te doen om je ouders hem te laten leren kennen en om te zorgen dat ze elkaar mogen als het over 3 weken weer uit is denk ik…

Hun reactie is vrij normaal…maar praat er eens over met hen. Zeg wat je hier schrijft!

Ik heb ook een oudere vriend. Ik ben 16, bij 21. Bij mij scheelt het wel minder dan bij jou dan, maar het is ook wel anders. Hij werkt al full time, maar woont wel thuis. Voor mijn ouders was het eerst ook een raar idee, en dat snap ik ook prima natuurlijk. Ik zit op school, hij werkt. Hij kijkt anders in het leven dan ik. Bij mij draait het niet zozeer om geld nog. Bij hem heeft dat een grotere rol.

Maar, mijn ouders hebben hem leren kennen, hij is een goede jongen, en dus niks mis mee. Ze mogen hem, en vinden het verder ook een leuke jongen.

Hebben je ouders verder een reden om? Woont hij al op zichzelf? Want als hij op zichzelf woont snap ik het wel. Dat is toch een groot verschil tussen jou en hem dan (vind ik)

Mijn ouders vonden het in het begin ook lastig dat hun kleine meisje ineens een vriendje had.
Nadat hij zichzelf voorgesteld had en ze hem beter leerden kennen, was er niets meer aan de hand.
Ik snap dat het ongemakkelijk en verdrietig is voor je. Maar vraag aan je ouders of hij mag komen eten om hem beter te leren kennen.
Dan mogen ze pas oordelen.

Dat is gewoon in het begin zo. Dat heeft bij mij en mijn vriendje bijna een half jaar geduurd voordat hij echt helemaal erbij hoorde zeg maar. En dat had niets met leeftijdsverschil te maken, want hij is bijna een jonger dan mij. Ouders willen je gewoon beschermen en ze willen het beste voor je, het is toch best begrijpelijk dat ze bang zijn dat het fout gaat of weet ik het? Neem je vriendje gewoon eens mee naar huis als dat mag van je ouders en dan kunnen ze elkaar wat beter leren kennen.

Bedankt voor jullie reacties!
Even wat verdere uitleg: we zijn al wel zo’n 6 weken aan het daten geweest, en het is ook geen wildvreemde dus daarom dat ik hoopte dat mijn ouders er al wat aan gewend waren.
Hij heeft idd een eigen huis, maar wat voor mijn ouders dan weer geen probleem is als we daar met zijn tweeen zijn.
Ik denk dat ik idd gewoon eens met ze moet gaan praten en vertellen dat ik er mee zit, natuurlijk is het begrijpend dat ze beschermend zijn en het is ook nog eens mijn eerste vriendje. Zal eens kijken wat ze zeggen, maar nogmaals bedankt!!

Praat eerst zelf met je ouders en kijk hoe ze daar op reageren. Misschien draaien ze een beetje bij. Het heeft natuurlijk even tijd nodig. Als het dan nog zo blijft, kan je vriendje misschien even met je ouders praten. Wie weet helpt dat. Succes

Nou. Mijn ouders waren nou ook niet bepaald positief toen ik aan kwam zetten met ‘Ik heb een vriendje in Portugal’. Ontelbare keren hebben ze me eraan proberen te herinneren dat hij echt niet de enige leuke jongen op de wereld was, dat ik 't beter dichterbij kon gaan zoeken.
Een jaar later hebben we met het hele gezin deze jongen en zijn familie persoonlijk leren kennen. Mijn moeder was vrijwel meteen om. Ze vond hem ontzettend lief voor me en ze kon zien dat het ook voor hem heel serieus was. Mijn vader… Mijn vader wilt zijn kleine meisje niet kwijt, haha.

Misschien moet je hem gewoon aan hen voorstellen en laten zien dat jullie 't echt serieus menen?

Mijn vader haat mijn vriendje, en mijn vriendje vind mijn vader een kakker dusja, herkenbaar. En mijn moeder ziet me ook liever zonder hem, ze denkt dat hij een slechte invloed heeft op mij.
Leuk is dit niet, ik vind het ook ongelofelijk kut maar het zal toch langs beide kanten geaccepteerd moeten worden :slightly_smiling_face:

Jammer genoeg heel herkenbaar zit. Ik mag hem niet eens meer zien, omdat mijn ouders denken dat hij mij gebruikt (ze kennen hem niet eens) terwijl dat helemaal niet zo is. Raar dat er meteen zo over iemand gedacht wordt…

up

Dat ja. Ik denk dat ze nog een beetje moeten wennen aan het idee? Laat gewoon merken dat je echt blij met hem bent en dat het serieus is, dan zullen zij waarschijnlijk vanzelf het ook wel meer begrijpen enzo.

Een vriendin van mij heeft een even groot leeftijdsverschil met haar vriend, en was ook evenoud toen ze wat met hem kreeg. (Dit is ongeveer anderhalf jaar geleden.) Haar ouders accepteerden dit toentertijd ook niet, maar inmiddels is dat wel anders, hij is laatst zelfs meegeweest op vakantie met hun gezin:)