Opkomen voor anderen..

Wie doet dit?

Ik geef toe dat ik het best moeilijk vind om voor andere mensen op te komen, bang dat mensen mij ook gaan uitschelden, slaan etc. Maar ik vind het wel belangrijk… Daarom heb ik mijn eigen belangen aan de kant gezet en ben ik voor anderen op gaan komen. Ik ben niet de populairste maar het is ook niet zo dat anderen een hekel aan mij hebben. Als ze dat wel krijgen omdat ik dit doe dan is dat maar hun probleem dacht ik zo.

Maargoed, mijn vraag was dus. Wie doet dit ook en hoe doe je dat meestal?

Ik doe het wel. Als verlegen mensen die misschien in de knoop zitten met zichzelf worden uitgescholden of geslagen, dat trek ik mijn mond open. Ik weet hoe het is om niet gehoord te worden en ik vind het vreselijk als er gewoon over mensen ‘heen wordt gelopen’ alleen maar omdat ze in de knoop met zichzelf zitten of verlegen/onzeker zijn.

Voor vriendinnen, en mensen waar ik af en toe mee praat ook. Natuurlijk. Ik ben blijven zitten dusoudste in de klas, dus in de klas kom ik Altijd voor de buitenbeentjes op, gewoon omdat er echt pestkoppen bij zitten. Midden op school ga ik niet voor vreemden opkomen.

Ik doe dat wel hoor, ik bedoel het zijn wel je vrienden xD

Zelf komen mensen vaak niet voor mij op, aangezien ze zelf bang zijn voor lullige reacties. Als iemand een lullige opmerking tegen hen maakt kom ik wel ervoor op. Maar vooral voor mn zusje & mensen in de straat. Maar het is vaak omdat ik een van de oudste ben ik mn vriendengroep/thuis

Maar doen jullie het ook voor mensen waar je niet “echt” bevriend mee bent, zoals mensen uit je klas waar je wel eens mee praat maar bijvoorbeeld buiten school niet mee praat.

I said it. ^

Ik kom op voor een jongen die bij ons heel erg wordt uitgesloten, echt niemand wil zijn vriend(in) zijn. Ik vond het gewoon heel erg zielig, dus toen ik gisteren op de bus zat en hem zag lopen door het raam glimlachte ik even naar hem en hij meteen helemaal blij teruglachen.

Dat vond ik dan zo zielig dat ie gewoon om een simpele glimlach helemaal blij wordt, omdat mensen hem normaal gewoon negeren. Ook vanmiddag zat ie bij ons aan tafel bij het eten, daar zit ie al het hele jaar maar niemand zegt iets tegen hem. Dus vanmiddag zei ik “hoi” en begon wat tegen hem te praten en ik denk dat ie daar best heel blij om was aan zijn reactie te zien.

Ik kreeg wel rare blikken van de anderen aan tafel, maar niemand durfde er iets op zeggen, omdat ik eigenlijk heel vriendelijk ben tegen iedereen en iedereen die daar zat vrienden met mij is. Ik heb best een sterke vriendengroep en zit totaal niet in met wat anderen ervan denken, ik vind het gewoon leuk dat ik die jongen zijn dag wat beter kan maken. :slightly_smiling_face:

In de tweede voor een meisje opgekomen die werd gepest. Daarna werd ik hierdoor gepest :’) sneue mensen. Alweer lang geleden, ik ging naar een hoger niveau dus kom ze nooit meer tegen geheh. Of ik er spijt van heb, weet ik niet… Het was echt een klote jaar.

ah, dat is lief van je :slightly_smiling_face:

Ik kan van dat soort dingen echt huilen. Wij hebben ook een jongetje op school, een brugger, en hij heeft zijn moeder nooit gekend, die overleed bij zijn geboorte. Hij is heel stil en leeft in zijn eigen wereld en wordt ook veel gepest en ik heb hem gewoon geroepen en toen is die bij ons aan de tafel komen zitten en begon hij hele gesprekken te vertellen, toen kreeg ik echt tranen in m’n ogen en daarna zeiden ook 2 vriendinnen tegen mij: echt een goede beslissing van je. Maar ik vind dat niet zo zeer een ‘beslissing’, dat doe je gewoon, uit respect en vriendelijkheid.

Ik doe dat wel, want het maakt me écht niks uit als andere mensen mij ook zouden gaan pesten moet ik zeggen. Het kan me niet zoveel schelen wat mensen van mij denken, het kan mij daarin tegen wel veel schelen dat andere mensen worden gepest, die daar niet goed tegen kunnen, of niet voor zichzelf kunnen opkomen.

Ik kon dat vroeger ook niet voor mezelf, en er was niemand die voor mij op kwam. Dus ik snap heel goed hoe zulke mensen zich voelen.

En ik doe het bij mensen waarmee ik bevriend ben, of mensen die ik gewoon mag of aardig vind. Niet bij mensen die ik echt totaal niet mag in ieder geval.

Ja, ik kon ook wel huilen toen ik zag hoe blij hij werd van een simpele glimlach. Ik denk gewoon dat niemand zich realiseert hoe hij zich voelt, er zegt gewoon nooit iemand iets tegen hem, ze kijken zelfs niet naar hem, alsof hij lucht is.

Ik ben pas deze week begonnen tegen hem te praten, maar ik vind dat echt het minste wat ik kan doen, ik kan er gewoon niet aan denken dat ik naar school ga en elke morgen weet dat er niemand tegen mij gaat praten die dag, dat moet echt verschrikkelijk zijn. Ik ga nu elke keer hij bij ons zit minstens ‘hoi’ tegen hem zeggen en vragen hoe het met hem is.

Ik hoop gewoon dat na een tijdje mijn vriendengroep hem ook wat gaat opnemen in de groep.

Ik doe het wel, gewoon omdat ik het vreselijk vind wat sommmige mensen elkaar doen, ik snap gewoon niet waarom je elkaar het leven zo zuur zou willen maken. Ik ben ook zowat de enige uit mijn jaar die gewoon normaal doet tegen een paar mensen die door bijna iedereen genegeert worden.

Ik kom altijd op voor anderen! Als veel mensen diegene om een nutteloze reden niet mogen en ik vind diegene aardig, dan zeg ik dat gewoon. Ik weet zelf hoe het is om buitengesloten en gepest te worden, en ik kan er gewoon niet tegen als anderen dat ook meemaken, dus ik probeer ze altijd te beschermen.

Ik kom meestal wel op voor anderen zelfs de mensen die ik zelf niet mag.

Als ik het zie en ik zie dat ik er wat aan kan doen doe ik dit vaak wel.

Ik kan daar zo boos om worden als ik zie dat mensen buitengesloten/gepest worden omdat ik weet hoe het voelt. Als ik iets kan doen dan doe ik het meestal ook wel. Bij mij in de klas zit een meisje die gewoon heel moeilijk contact legt met andere mensen, ze wordt gelukkig niet gepest, maar dan nog vind ik het altijd zielig als ze weer het lokaal binnen komt gelopen en dat ze dan in haar eentje bij het raam gaat zitten. Dus meestal glimlach ik even naar haar zodat ze weet dat ik haar heb gezien.

Ik heb dit gedaan. Ik ben opgekomen voor een meisje in mijn klas die heel erg gepest werd en geen vrienden had. Ze vond dat hardstikke fijn, en liep me ook de heletijd achterna. Begon vervelend te worden, maar als je geen andere vrienden hebt dan snap ik het ook wel! Heb haar dat ook gewoon rustig uitgelegd dat ik dat niet zo fijn vond.

De rest van mijn klas ging gewoon door met het pesten van haar, behalve een vriendin van mij.

Later, toen we bij gym waren toen werd dat gepeste meisje ineens héél boos op mij. Waarom weet ik nogsteeds niet. En begon ze tegen mij te zeggen dat zij hetzelfde wou als ik: Dat haar vader ook dood is. Nou sorry hoor, maar dat kan je toch niet zomaar zeggen lijkt mij? En ze heeft me overal voor uitgescholden toen. Toen ben ik ook zo boos op haar geworden, ik ben al die tijd gewoon normaal gebleven tegen haar, heb haar niet gepest en wat kreeg ik terug ?

Nu doe ik wel gewoon normaal tegen haar. Maar zo raar doen zonder reden … ?

Oh en ik weet trouwens hoe het voelt om gepest te worden. Ben zelf op de basisschool een aantal jaren gepest. Ook daarom was ik voor haar opgekomen.