Open zijn naar anderen

Zijn er meer meiden die het lastig vinden om open te zijn naar anderen toe? Na twee keer ervaren te hebben dat vriendschappen verwateren zodra ik wat opener over mijzelf ben durf ik dat eigenlijk niet meer. Natuurlijk laat ik soms wel dingen los, maar dat is echt oppervlakkig. Alleen heb ik op die manier het gevoel dat ik geen échte vrienden kan maken. Klinkt een beetje stom, maar ik zou dat graag willen veranderen. Hoe doen jullie dat?

xxx

(Weet trouwens niet of dit hier of op lifestyle hoort. hopelijk staat het hier goed)

het staat niet bij lifestyle, maar bij beauty, health en hair :stuck_out_tongue: misschien wil een van de mods het even verplaatsen?

maar ja. hier heb ik heel erg last van. niemand weet iets van me, behalve mensen hier.

dit heb ik dus ook, ik vertrouw mensen te snel, krijg ruzie met ze en hoppa al mijn geheimen liggen op straat…

Ik ben te open. Als mensen ergens naar vragen, antwoord ik altijd en eerlijk. Ik vertrouw mensen ook te snel en dan ga ik gelijk heel mijn levensverhaal zitten vertellen. Lastig.

Precies dit.

N’aah ik ben wel vrij open en dingen die dan persoonlijk zijn vertel ik enkel aan mensen die ik echt goed ken maar die vertrouw ik ook gewoon

Story of my life.

Toen ik de titel zag moest ik gelijk aan dit denken! http://www.youtube.com/watch?v=A8xmQn9wT0s

Precies! Ik heb dat ook gezien (en keihard gejankt), want het is zo waar wat hij daar zegt. Daarom heeft het me ook zo aan het denken gezet, want ik wil naar andere mensen toe zijn zoals ik wil dat zij naar mij zijn. Maar ik vind het lastig om die stap te zetten.

@ Parachutes: dat lijkt me ook normaal. Het is ook niet dat ik tegen iedereen alles wil vertellen, maar goede vrienden die ik gewoon vertrouw wil ik soms wel meer vertellen dat ik doe. Maar als je die middenweg hebt gevonden zit je goed (:

@ Skyelover: dat is weer het andere uiterste, kan me voorstellen dat zoiets ook niet altijd makkelijk is. Maar merk je dan niet dat je wel veel sneller een band met iemand opbouwt, als je opener bent?

Ik heb juist dat als ik open ben de vriendschap pas echt hecht wordt. Daarvoor ben ik altijd wat schuwer en kijk ik van welke aard diegene is. En echte vrienden, die kun je maar op 1 hand tellen he :wink:

Ik heb ook wel eens verkeerde vrienden gehad, in de zin van dat ze geen echte vrienden van mij zijn en dus dingen flikten (niet dat ik ging roken of whatsoever). Ik denk dat het belangrijk is dat je kijkt naar de omgeving van die vriend, want die zegt meestal het meest over diegene. Wat zijn het voor types? Zijn ze hooghartig, aardig, sluw, roddeltantes of trouw?

En hoe komt diegene op jou over? Hoe denken jouw vrienden en ouders en familie (als je die kans hebt) over diegene? Die kunnen meestal een heel reëel beeld geven, reëeler dan jij.
Dan zou ik pas echt open worden naar diegene. Maar je komt er pas echt achter wie je vrienden zijn als je het moeilijk krijgt.

@ Guievessa: ik begrijp wat je bedoelt, hele persoonlijke dingen zou ik ook alleen met vrienden delen waarvan je weet wat je aan ze hebt. Maar als je al drie jaar met iemand omgaat en je echt een klik hebt en kan lachen, dan mag de vriendschap wat mij betreft wel wat hechter worden, zeker van mijn kant uit. Maar dat is niet het enige waar ik op doel, misschien is mijn beginpost daarvoor wat slecht verwoord. Maar met ‘open zijn’ bedoel ik ook het delen van leuke persoonlijke dingen. Uberhaupt dingen over jezelf vertellen zegmaar.

heel herkenbaar…

ach jip :frowning_face:

Herkenbaar. Ik wordt al niet echt geaccepteerd, en ik heb het idee dat als ik echt open ben dat al helemaal niet meer gaat gebeuren.
Eigenlijk ben ik alleen echt open op internet, en dan nog lang niet altijd.

Ja precies, op internet is het al veel makkelijker omdat je er daarna niet mee geconfronteerd wordt. Dat is misschien wel een stap om kleine dingen vervolgens te vertellen in RL. Ik weet het ook niet allemaal :stuck_out_tongue:

Ook voor mij herkenbaar… Bij een paar vrienden waarvan ik ondertussen weet dat het echte vrienden zijn, durf ik wel open te zijn, maar iedereen zegt ook altijd van mij dat ik een kei ben in het verbergen van hoe ik mij echt voel.
Ben altijd bang gekwetst te worden. Maar heb het afgelopen jaar wel steeds meer geleerd om open te zijn, en dat dat ook gewoon heel goed uit kan pakken. Maar het blijft lastig…
Het is denk ik gewoon een kwestie van doen, oefenen en je angst overwinnen.

open kan soms heel vervelend zijn hoor. zo heb ik een vriendin die vaak heel erg hard haar mening enzo zegt, soms is het als een grapje bedoeld maar alsnog komt het dan vaak heel kwetsend over. je hoeft dus niet gelijk overal je mening over te zeggen. soms is het verstandiger om iets voor jezelf te houden.

bedenk ook dat als je geheimen aan anderen vertelt dat die ook bijna altijd doorvertelt worden. daarom kun je die soms ook beter voor jezelf houden zodat je niet krijgt wat moonlight heeft.

Maargoed, open zijn is toch ook wel heel belangrijk. als jij niks van jou kant laat zien en niks over jezelf vertelt kan je ook geen echt hechte vriendschappen opbouwen. Ik snap persoonlijk niet waarom je niet eens wat over jezelf vertelt. misschien hebben jullie 2 overeenkomsten waarover je gezellig kan kletsen of wat jullie band hechter maakt. Meiden vinden het heerlijk als mensen naar ze luisteren, maar opgegeven moment begint het ookwel vervelend worden als zij niemand hebben om naar te luisteren.

er zijn eigenlijk geen andere tips te geven dan gewoon doen!

ik hoop dat ik je goed begrepen heb en dat je misschien iets aan deze tips hebt :slightly_smiling_face:

Bedankt! :slightly_smiling_face: Je hebt me goed begrepen, en ik vind het ook fijn om eens zwart op wit te hebben staan wat je eigenlijk in je achterhoofd wel weet. Het moet ook gewoon van twee kanten komen. Het is trouwens niet zo dat ik echt nooit iets over mijzelf vertel, zo extreem is het gelukkig niet. Maar meer dat ik heel weinig ‘diepe’ gesprekken heb om het zo te zeggen, laat staan dat ik dingen die in mijn leven toch een grote rol spelen niet kan/durft te verwoorden. En dat zou juist wel moeten. Maar ik ga gewoon proberen om daar niet te moeilijk over te doen, en ook eerder naar vrienden toestap als er iets is, in plaats van het in m’n eentje op te lossen. Maar ik blijf het knap vinden hoe sommige mensen zo gemakkelijk open kunnen zijn over iets.