Op kamers wonen: verschrikkelijk!

Hoi hoi!
Ik zit nu ongeveer 2 maanden op kamers en vind het echt verschrikkelijk. Maar dan ook echt verschrikkelijk!! Ik heb heel er veel last van heimwee en heb het hele weekend al buikpijn omdat ik er steeds zo tegenop zie als het maandag is. Ik wil dan ook heel graag mijn kamer opzeggen en weer naar huis gaan. Vriendinnen zeggen me dat ik het gewoon moet proberen en het een kans moet geven, dat het gewoon heel erg wennen is. Ik weet alleen zeker dat ik hier gewoon niet aan kan wennen, ik vind het zo verschrikkelijk, moet ook steeds huilen enzo! Zijn er mensen die dit gevoel herkennen en ook weer heel snel terug naar huis zijn gegaan?

Misschien kan je even kijken in het algemeen op kamers topic, daar zitten veel meiden ook op kamers die je misschien tips kunnen geven: http://forum.girlscene.nl/forum/lifestyle/algemeen-039op-kamers039-topic-2-237476.0.html

Ik denk dat je gewoon moet wennen. Misschien een idee om afentoe doordeweeks naar huis te gaan, savonds mee eten ofzo . nja dat hangt er vanaf hoe ver het is. Of je ouders wat vaker via de telefoon te spreken. Je moet het denk ik een kans geven, twee maanden is natuurlijk nog niet zo heel lang.

Ik zou het proberen tot de meivakantie of iets.
In het begin is het ook lastig, vooral als het een andere stad is en je iedereen thuis achterlaat.
Kan je je kamer niet zo inrichten dat het voelt als ‘thuis’?
Wilde je persé op kamers wonen of was het een andere keuze?
De één wilt niet anders, ik kijk er bijvoorbeeld ook naar uit om uit huis te kunnen.
Je moet vooral doen waar jij gelukkig van wordt.

Hartstikke bedankt voor jullie berichtjes! Een vriendin van me vertelde me toevallig dat er een kamer vrij kan, dus toen zei ik dat ik wel interesse had! Het leek me ook hartstikke leuk, maar ik vind het nu enorm tegevallen. En veel vriendinnen van me zitten ook op kamers in dezelfde stad. Ik had verwacht dat we veel samen zouden koken/stappen/afspreken etc. maar dit is niet het geval, ondanks dat ik het al meerdere keren heb voorgesteld. Maar ik mis vooral ‘thuis’ heel erg. Mijn huisgenoten zijn allemaal op zich wel aardig, maar we hebben geen gemeenschappelijk huiskamer of iets dergelijks, waardoor iedereen best wel op ‘zichzelf’ is en we niet echt bij elkaar over de vloer komen.
En jullie hebben ook gelijk dat ik moet wennen en dat ik het een kans moet geven, maar ik zie nu gewoon echt niet in dat het ‘beter zal gaan’ zegmaar, als ik vergelijk hoe ik het thuis had en hoe ik het nu heb vind ik het gewoon veeeeeel minder!
Ben eigenlijk ook al vrij zeker dat ik mijn huur ga opzeggen maar ik vraag me echt af of dat het niet te snel is… Ik heb gewoon geen zin om met zo’n verschrikkelijke tegenzin nog langer te blijven proberen…
Pfffff ik word er echt verdrietig van

Kan in dit topic, dus ik zet hier een slotje op :slightly_smiling_face: