Op je gemak bij schoonouders

Van het weekend was ik bij mn vriend blijven slapen, heel gezellig allemaal. Zn broer en zijn vriendin waren er ook. De familie is opzich hartstikke gezellig. Voelde me alleen nog een beetje er buiten vallen vooral omdat zij er al helemaal tussen past.
Nu vraag ik me af hoelang het duurde voordat jullie helemaal jullie zelf konden zijn bij jullie schoonfamilie?

Dat duurt wel even een paar weken

Ik voel me nog steeds niet echt op mijn gemak eigenlijk,zijn vader is heel lief en toont altijd interesse in mij / dingen die ik doe of leuk vind en dat vind ik echt heel leuk.
Ook maakt hij grapjes en kunnen we wel gesprekken houden samen / samen dingen doen.
Mijn schoonzusje is ook heel lief maar ik heb (nog ?) niet echt een band met haar.
En mijn schoonmoeder mag me volgens mij niet zo denk ik ?
Zo doet altijd heel afstandelijk en maakt best wel kwetsende opmerkingen over mij naar vooral mijn vriend waar ik best wel van baal aangezien ik zelf geen moeder meer in mijn leven heb.
Maar wie weet komt het nog ?
Ik ben nu bijna een jaar samen met mijn vriend overigens.

Duurt wel even, mijn vorige schoonouders vonden mij helemaal geweldig. Maar ik was wat stil en teruggetrokken en dat vonden ze jammer hebben me wel alijd overal bij betrokken :slightly_smiling_face:.
Ik denk dat je gewoon jezelf moet blijven altijd, en gewoon een keertje ofzo helpen met afwassen als een van je schoonouders gaat afwassen. Tenminste dat doe ik altijd en dan maak je een goede indruk. Even met een klusje ofzo helpen of een complimentje geven.

Mijn vorige schoonouders waren geweldig.
Helaas mijn huidige niet. Na 4,5 jaar voel ik me daar nog steeds niet thuis, zijn vader is enorm lief voor me. Maar zijn stiefmoeder is een heks. Ze weet in al die jaren niet eens hoe oud ik ben :").

Mijn schoonouders zijn heel aardig. Mijn schoonmoeder is super super lief en mijn schoonvader is nogal een grappenmaker.
Na 1,5 jaar voel ik me alleen nog niet echt op mijn gemak daar. Mijn vriend woont op zichzelf dus ik kom er niet heel vaak. Ook speelt mijn terughoudendheid wel mee denk ik.

Mwaa, nog steeds niet zoals thuis eigenlijk. Ze zijn allemaal heel aardig, maar ik zie ze ook niet zoveel en zijn veel meer met zichzelf bezig allemaal dan met elkaar (vind ik dan, in vergelijking met hoe het bij ons thuis gaat als in praatjes hoe het gaat etc.). Maar dat komt ook wel steeds meer. Het gaat nu wel stukken beter dan het hiervoor ging, ik ontspan me inmiddels wel, maar heb er lang aan moeten wennen. Misschien ook omdat ik de jongste daar was en ze daar allemaal werken enzo (mijn vriend doet nu zelf ook een hogere studie, dus dat scheelt ook wel).
We zijn iets meer dan 2,5 jaar samen. Het komt dus steeds meer en het is inmiddels ook geen probleem meer voor mij, maar het ging wel langzaam.

Mijn tip is probeer vooral heel vrolijk te zijn gewoon. Schoonmoeders vinden het meestal vooral fijn om te weten dat je hun zoonlief echt leuk vindt dus laat dat merken, maar ook weer niet te klef zeg maar … Ik ben nu 2 jaar samen met mijn vriend. Mijn schoonvader is vaak weg van huis dus die spreek ik nie zoveel. Hij is hardstikke lief maar het is moeilijk om een band te krijgen als hij altijd weg is (ik zie hem 1x in de maand ongv) en mijn schoonmoeder is echt een schatje, ik kan het super goed met haar vinden. Als mijn vriend overdag werkt ga ik vaak met haar naar het winkelcentrum of bios enzo. Maar veel succes! De enige tip die ik kan geven waren die van net(:
Kus xx

Bij mij was dat al vrij snel. Ik had direct een band met mijn schoonmoeder (de vader van mijn vriend leeft niet meer). Ik denk al gauw na 2 weken ofzo. Ze is erg lief, aardig, maar best wel terughoudend (nog steeds, na bijna 7 jaar) terwijl ikzelf spontaan ben en een flapuit :grinning_face_with_smiling_eyes:

Ik mag alleen zijn broertje totaal niét. Dat heeft meneer zelf verpest.

Het komt allemaal vanzelf wel goed hoor!!

Na 3,5 jaar voel ik mij nog steeds niet thuis bij mijn schoonouders.

Hmm eigenlijk meteen wel! Na de eerste paar ontmoetingen ging het gewoon heel goed. Ze vragen altijd of ik mee ga naar feestjes etc. Of ik nachtjes langer blijf. Gaat eigenlijk heel goed. Zijn broer is ook echt een topper haha. Kan er erg goed mee praten dus dat is mooi meegenomen!

Na de eerste ontmoeting voel ik me helemaal thuis. Vooral zijn moeder vind het gezellig als ik mee ga omdat zij de enige vrouw daar i en ze heeft verder geen schoondochters (meer).

Na bijna 2 jaar voel ik me nog niet echt op mijn gemak. Het is wel ok, maar ik zal niet 100% mezelf zijn. Dit kost gewoon heel veel tijd.

Mijn schoonouders zijn heel leuk en aardig, maar ik voel me er niet zoals thuis. Wel steeds meer trouwens. Ligt niet aan hun overigens, maar aan mij zelf. Ben best wel terughoudend en ja.

bij mij perfect hetzelfde verhaal :stuck_out_tongue:

Ik vind mijn schoonouders echt top, daar heb ik echt geluk mee.
Vanaf het eerste moment voelde ik me er al welkom en dat is alleen maar toegenomen. Met mijn schoonmoeder kan ik zelfs fijner/rustiger/serieuzer praten dan met mijn eigen moeder. Mijn schoonmoeder is echt een lieverd; ze laat niet snel het achterste van haar tong zien, maar met mij praat ze heel gemakkelijk. Misschien ook wel omdat ze verder alleen maar mannen om zich heen heeft (afgezien van mijn schoonzusje, maar die zit nu nog in Engeland) en ze beter met mij kan kletsen. :’)

Ik voel me na 3.5 jaar nog steeds niet op m’n gemak bij ze, en dat blijft voorlopig ook zo.

Ik kom nu 5 maanden bij mijn vriend zijn thuis en daar is alleen zijn papa, broer en stiefmama en/of stiefbroertje. Die laatste is best vervelend en een aandachtstrekker. Ik eet er geregeld mee en dan vraagt zijn papa wel eens iets of maakt een grapje. Hij kent wel mijn naam nog steeds niet juist. En zijn broer is een associaal geval en negeert me gewoon :’) Ik voel me er wel oke, maar natuurlijk niet helemaal. Zeker bij familie feestjes is het zo super onwennig en vreselijk druk (grote familie)Geen zorgen maken, je vriend is er meestal bij gellukig en dan loopt het wel los :wink:

Hangt er vanaf :slightly_smiling_face: Heb me altijd welkom gevoeld bij m’n schoonouders. We zijn wel heel verschillend (zijn ouders zijn wat 'chiquer, altijd netjes gekleed, wijntje bij het eten), terwijl ik altijd in comfy kledij rondloop en gewoon lekker boerenkost eet thuis haha :slightly_smiling_face: Dus in het begin voelde ik me wat ‘strak en ongemakkelijk’ hehe, maar ondertussen kan ik mezelf zijn en voel me er meer dan welkom. Mijn vriend voelde zich wel meteen thuis bij ons, en is ook véél meer bij mij thuis, waardoor hij zich sneller op z’n gemak voelde dan omgekeerd :slightly_smiling_face:

Herkenbaar! Ik kwam ook binnen in een super hecht gezin waarbij zijn broertje toendertijd al 8 jaar een relatie had. En ik de hele tijd ‘Sandra’ werd genoemd aangezien mijn vriend heel lang een relatie had daarvoor. Ik heb er wel om kunnen lachen hoor. Maaaaar, inmiddels, na meer dan anderhalf jaar voel ik me daar echt thuis. Mijn schoonouders zijn super lief en staan echt altijd voor me klaar. Ik denk dat iedereen wel zulke momenten heeft in het begin. Zo heel af en toe heb ik het nog wel eens. Als ze vol liefde over haar andere schoondochter praat enzo.