Onzekerheid.

De laatste tijd zit ik echt niet lekker meer in mijn vel.
Ik zit in het eerstje jaar van de middelbare school en ik ben echt heel erg onzeker geworden.
Vroeger was dat heel anders, toen kwam ik voor mezelf op, was ik sterk… maar dat is nu als sneeuw voor de zon verdwenen.

Het gedoe begon toen ik een paar weken op de middelbare school zat.
De meiden in mijn klas begonnen ‘stoer’ te doen en scholden de minder populaire kinderen uit, hier heb ik wat van gezegd en toen begonnen ze mij uit te schelden.
Dagelijks hoor ik: ‘Vuile barbie’ ‘Kuthoofd’ ‘tering kutwijf’ ‘verrader’ en van die kinderachtige scheldwoorden.
Ik heb dit tegen mijn moeder gezegd en die heeft de mentor gebeld, ze was het zat.
Vooral omdat ik op de basisschool ook gepest ben.
Dit heeft mijn zelfvertrouwen heel erg beschadigd.
De mentor ging op gesprek met de meiden zonder mijn naam te noemen. ( Dat had ik liever )
Toen de mentor klaar was met het gesprek kwamen de meiden naar mij toe.
‘hebben we jou vernederd?’ ‘kutkop’ ‘Vuile b-b-barbie’ (b-b-b omdat ik soms een beetje haak in mijn woorden ) Dit deed mij echt heel erg zeer en daar werd ik nog onzekerder van.

Ik kom elke schooldag huilend thuis en kan niet eens meer van mijn weekend genieten, uit angst voor wat ze maandag tegen me gaan zeggen, ik zit gewoon echt niet lekker meer in mijn vel en wil graag dat het ophoudt.

Wil iemand me helpen?

Up!

Bedankt voor je reactie trouwens!

Als het kan vraag of je in een andere klas geplaatst kan worden. Dan ben je misschien niet van ze af maar je hebt wel minder last van ze. Als die klas leuker is zit je wss beter in je vel en pesten ze je niet meer.
Succes en sterke!

Wat erg! En wat een vuile, trieste meiden!

Als je je heel onzeker voelt kun je daarmee naar een psycholoog gaan? Klinkt best vreemd maar bij mij helpt het wel. En verder hetzelfde als wat Tipsydipsy al zij, het er met je docent over hebben, blijf gewoon aandringen als er geen hulp komt, want dit kan echt niet! En desnoods een mep geven is soms ook wel goed (hoe vreemd het ook klinkt) Als niemand er iets aan doet kan je het best zelf ingrijpen, hoe moeilijk het ook klinkt.
Sterkte en hopelijk gaat het zo over, want nogmaals: dit kan echt niet!

Als ik in jou situatie zat zou ik van klas verwisselen.

Ik snap dit heel goed. Ik heb zelf ook zoon periode gehad. en dit kan iemand heel erg tekenen voor de rest van je leven.
Het is daarom belangrijk dat de ouders van deze mensen worden ingelicht. laat je moeder eens bellen naar de beste mensen om eens een gesprek aan te gaan omdat er iets serieus mis dreigt te gaan met hun dochters.
Veel erger kan het voor jou niet worden, en vaak hebben die ouders van die pesters geen enkel idee wat hun kind uitspookt op school(welke ouder zou het pikken als zijn of haar dochter een pester is, zeker na als dat negatieve nieuws van kinderen die zelfmoord plegen) het is daarom belangrijk dat jij en jouw ouders met die ouders gaan praten. Het kost wat tijd en geduld… maar dan heb je eruiteinelijk meer aan.
Kijk zelf praten helpt niet, en duidelijk de mentor ook niet. ik denk dat je het bij de basis aan moet pakken. Als ze AAN jou gaan zitten moet je PER DIRECT aangifte doen van mishandeling. ze hebben gewoon met hun poten van jou af te blijven en jou met rust te laten. Waarschuw daar ook gerust mee als ze je dreigen aan te pakken of opwachten.
Vaak schrikt ze dat wel af, want dan hebben ze gwoon echt n heel groot probleem. Weglopen voor je probleem werkt niet(weggaan van school/klas), maar aanpakken wel, en dat zal echt vanuit jou moeten komen. Kijk een goed gesprek met hen persoonlijk zou beter zijn, omdat ze in een groepje altijd sterker zijn dan alleen… maar omdat ik denk dat je ze niet alleen krijgt te spreken en ik denk dat je ook niet echt op de juiste manier aan die meiden duidelijk kan maken wat zoiets met je doet, zie ik dat niet als optie.
Laat je moeder dus vandaag nog bellen naar die ouders voor n afspraak, en zorg dat jullie beiden het verhaal aan die ouders kunnen vertellen.
Als jouw moeder t ehoren kreeg van een ouder dat jij zijn of haar kind zou pesten zou je ook flink je op kl*te krijgen. logisch. dus begin daarmee.
Tuurlijk zullen ze je dan nog treiteren als ze erachter komen dat jij een afspraak hebt met hun ouders. maar zodra alles boven water is en duidleijk is bij hun ouders… zal dat treiteren afnemen. zeker als je je mentor ook nog laat bellen naar die ouders later hoe het is verlopen die afspraak(gesprek met de ouders) dan bevestigd dat voor die ouders het feit dat hun dochter of zoon écht een pester is.

Je zult zelf het heft in eigen handen moeten nemen want niemand anders doet het voor je. en pesten kan je leven kapot maken

Heb je geen vriendin die wel voor je opkomen dan?

Kijken wie de leider van het groepje is en die een goede hoek verkopen.

Ik weet best dat ik voor mezelf op moet komen, maar het punt is dat ik bang ben voor die meiden.
Want laatst had een meisje in de klas ruzie met een pestkop en toen zei die pestkop: ‘Godverdomme, als je dat nog een keer zegt ik schop je de tyfus in lelijke tering aap’ en dat meisje staat bekent om hoeveel mensen ze wel niet in elkaar heeft geslagen…

En een vriendin heb ik eigenlijk niet, ik doe mijn best om vriendinnen te maken maar ze hebben mijn vertrouwen gewoon zo beschadigd dat ik niemand snel meer vertrouw.

EDIT: Ik wil best wel van klas veranderen, maar dan loop ik voor het probleem weg en dan weet ik zeker dat ik nog niet van ze af ben.

Switchen van klas maakt het misschien alleen maar erger inderdaad.
Ik zou naar de docent blijven gaan tot er serieuze maatregelen worden genomen. Ouders van pesters zeggen vaak ‘ooh dat doet mijn kind niet hoor!’, maar zodra ze geschorst worden gaan ze er anders over denken en veranderd er wellicht iets.
Sterkte ermee meis!

Pesten moet echt stoppen.
Ik ken dat soort mensen, ik ben vroeger ook gepest.
Eigenlijk zou je het moeten negeren, dan wordt het voor hun vanzelf minder leuk om iemand te pesten en gaan ze op iemand anders (mijn ervaring).
Maar in dit geval, gaan ze al te ver.
Ik zou inderdaad jou ouders & de ouders van de pester(s) een afspraak laten maken.
Dan wil ik nog iets zeggen, want pesten heeft mij ook kapot gemaakt. Zelfs zo ver dat ik een mes uit de la pakte omdat ik er echt genoeg van had, gelukkig kon ik het mezelf niet aan om het echt te doen en stopte ik het mes weer weg.
Denk er NOOIT aan dat de wereld beter af is zonder jou, dat je niks waard bent want er zijn genoeg mensen die van je houden!

Sterkte met alles, ik hoop dat ze snel ophouden!

Kus

Echt bedankt voor jullie reacties! <3

ocharme, ik zou niet bang zijn, hou jezelf bezig, lees een boek ofzo, zodat je niet aan hen denkt. Als ze je pesten, moet je het die dag aan je ouders zeggen, ELKE keer. Dan gaat het pas werken, en geef niet op!Alles gaat wel goed komen hoor! Ik hoop dat het beter dan beter gaat gaan. Veel succes! <3

heb je wel andere vriendinnen in de klas? of pesten echt alle meiden je?

Nou vriendinnen niet echt, nee. Ze lopen alleen maar mee want ze durven niks te zeggen.

Want mijn mentor is op huisbezoek bij ons geweest en kwam op het idee dat ik me maar beter aan kon melden bij een soort van groep met onzekere meiden.

Dit vind ik best gemeen want ik moet ergens heen terwijl er met de pesters niks gebeurd en nooit gewaarschuwd worden…

Kunnen jullie me misschien een site/verhaal/tips laten horen?

:sob::muscle:
ik weet wat je doormaakt.
Ik heb het ook doorgemaakt.
Ik werd op de basisschool soms gepest,
maar op de middelbare school vooral in de 2e en 3e.

Ik haat mijn mentor.
Sommige mentoren zijn zo kut.
Het tweede en derde leerjaar zijn voor mij de kutste jaren uit mijn leven geweest. Ik ben nu 5 jaar verder en ik ben er wel een beetje overheen, maar als ik dingen teruglees wat ik toen had opgeschreven… man. En ik kan er ook niet met iemand over praten. Dit op internet zetten gaat nog net.
En dat omdat ik onzeker was (denk ik) was ik makkelijk te pakken.
Nu ben ik een stuk minder onzeker maar het heeft zijn tekens achtergelaten.

De reden dat ik dit allemaal opschrijf is omdat ik me precies in jou herken.
En ik wil tegen jou zeggen dat je niet over je heen moet laten lopen!
Want mijn ervaring is dat ‘als je niks doet stoppen ze vanzelf’ niet werkt.

En ik ga je nu een hele domme tip geven, haha, maar voor mij heeft het wel een beetje gewerkt:
bijvoorbeeld films kijken, of die serie New Girl.
Ik weet niet of je dat kent, maar als ik dat kijk dan durf ik opeens veel meer.
Het maakt me veel minder onzeker op de een of andere manier. Ik denk dat dat iets raars van mij is, maar misschien helpt het bij jou ook?

Maargoed. Heel veel sterkte en ik hoop dat die lullen voorgoed in de hel zullen branden. Echt.
En ga over tot actie. Niet met slaan ofzo, want zij zijn met meer, dat zou wel eens fout kunnen lopen. Maar door met de school te praten enz denk ik.
Heel veel sterkte

Ga met de mensen om die je echt aardig vind om wie jij bent. Na een tijdje zie je wie je echte vrienden zijn.
Zoek afleiding. Een sport ofzo, daardoor ga je je echt beter voelen. En na school zijn mensen vaker iets chiller en is het minder druk.
Elke keer als je zoiets hoort, bedenk dat zij degenen zijn die zielig zijn. Dit lijken natuurlijk loze woorden, maar deze zijn waar :slightly_smiling_face:
En noem elke avond voordat je gaat slapen allemaal dingen op die je leuk aan jezelf vind.
Sterke :slightly_smiling_face:
Het is nu echt superkut, maar ik zweer je.
Het gaat over. Sommige mensen moeten gewoon anderen kleineren om zichzelf beter te voelen, dat laat al zien hoe slecht zij er zelf aantoe zijn.

Hoi meid.
Dit lijkt me de beste tip: vraag of je moeder een afspraak wilt maken bij een psychologe. Dan doe je een intakegesprek en dan merk je vanzelf of het een beetje klikt. Hetgeen dat jij nodig hebt is je vertrouwen terug krijgen! En belangrijk is, iets dat iedereen hier lijkt te vergeten, dat je niet hén, maar jezelf (!) moet veranderen. En dan bedoel ik niet je persoonlijkheid, maar je houding.
Ik ben zelf 17, en ik trek me altijd érg veel aan van wat mensen van mij denken. Ik wil graag aardig gevonden worden, en als ik een keer iets verkeerd aanpak kan ik me daar enorm slecht doorvoelen.
Maar, en hier komt de sleutelzin: Het is jouw leven, jij bent daarin het belangrijkst, en je moet van jezelf leren houden! Je leeft namelijk voor jezelf meid, en niét voor anderen. Je moet allereerst je eigen belangen behartigen. Je moet kleding dragen, omdat jij dat leuk vind! Je moet muziek luisteren, omdat jij dat leuk vind! En je moet vooral jezelf zijn, omdat ook anderen je dan uiteindelijk het meeste respect zullen tonen. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan, dat weet ik. Daarom raad ik je aan om met een psychologe te gaan praten (een vrouw lijkt me prettiger).
Pesten kan inderdaad tekenend zijn voor de rest van je leven, maar wat jij met dat pesten doet is tevens aan jouzelf! Je moet je er niks van aantrekken, laat ze ook merken dat ze kunnen zeggen wat ze willen, maar dat ze jou niet omlaag kunnen krijgen. Verlaag je niet tot hun niveau door terug te “meppen”, dan zullen ze alleen maar reageren met een nog hardere mep.
Als het echt niet te doen is, moet je misschien denken aan een andere middelbare school.

Maar laat anderen niet bepalen wat jij met je leven doet, hou de controle over je eigen leven, en wees jezelf!
Als je graag een keertje wilt praten, of wilt mailen, mag dat! Ik wil zelf psychologie gaan studeren volgend jaar.
Stuur me maar een note.

Als je je afvraagt hoe ik aan de bovengenoemde “wijsheid” kom: Er zit een meisje in mijn klas (ik zit nu in de 6e klas, mijn examenjaar), die in de onderbouw gepest werd. Tuurlijk heeft dat invloed op haar gehad. Maar ze is nooit veranderd, ze is zichzelf gebleven. Daarom is het pesten opgehouden. Iedereen kreeg op een gegeven moment door dat ze nou eenmaal zo was, en dat gingen mensen respecteren. Pesters willen dat het slachtoffer reageert en het zich aantrekt, en des te heftiger de reactie van het slachtoffer, des te geamuseerder de pesters zullen zijn.

Het begint bij jezelf, JIJ MOET DIE ONZEKERHEID OVERWINNEN DOOR VAN JEZELF TE LEREN HOUDEN!

Echt zo bedankt voor jullie reacties!

Inmiddels ben ik naar de mentor geweest en heb ik gezegd dat ik dit gedoe ontzettend belachelijk vind en als dit zo door ging dat ik dan naar de rector zou stappen, dreigen voelde eigenlijk nog best goed ook.

Ze is waarschijnlijk ook wel geschrokken en heeft de pesters er op aan gesproken. Het helpt niet echt, maar ik heb wel geleerd dat elke keer als ik een reactie naar mijn hoofd word geslingerd: Ze zijn zielig, ze weten niet beter en gewoon doorlopen en met mensen omgaan die je wel mogen.

Ik heb nu trouwens ook vriendinnen gevonden, niet in de klas waar ik zit maar bij een ander meidengroepje met meisjes die in het zelfde schuitje zitten als mij!

xx