Onzekere vriend, hoe kan ik hier het beste mee omgaan?

Hey girlsss,

Even in het kort uitgelegd, tenminste ik probeer het zo kort mogelijk te houden:

Mijn huidige vriend (J.) ken ik al een hele tijd (2 jaar) voordat wij een relatie zijn begonnen.
. Toen ik J. ontmoette, voelde ik gelijk en warm gevoel vanbinnen, een knappe, lieve jongen met een leuke lach en kledingstijl. Alleen ik had het idee dat J. mij maar niks vond. We praatte wel is, maar verder dan hoe is het? kwam het niet.

Twee jaar later kwamen wij via Social Media weer in contact, hij vertelde dat hij het leuk vond om mij weer te spreken en vertelde dat hij altijd al een oogje op mij heeft gehad maar nooit met me durfde te praten, maar dat hij aan zijn verlegenheid had gewerkt en nu graag een keer een afspraakje met mij wilde hebben. Zo gezegd, zo gedaan, we praatte veel, hadden veel dingen gemeen, het was heel gezellig en hij vertelde persoonlijke dingen: nog nooit een echte vriendin gehad, die ene die ie ooit had gehad is vreemdgegaan, gepest etc, hij vertelde ook dat hij erg onzeker is over zichzelf. ( Wat ik mij moeilijk kon voorstellen want hij is zó leuk om te zien) Nou paar maanden later hadden kregen wij een relatie. Maar nu komt het:

Hij had mij verteld dat hij onzeker is, maar het gaat nog behoorlijk ver.

we hebben nu 3 maanden een relatie, als hij bij mij thuis komt blijft hij op de deurmat staan, met zijn jas aan en tas op zn rug tot er wordt gezegd dat hij binnen mag komen, tas af mag doen, jas aan de kapstok mag hangen. Hij gaat niet van zichzelf dan van de kapstok naar de huiskamer, ook dat moet weer gezegd worden. Hij vind niks aan zichzelf mooi, sterker nog hij vind zichzelf lelijk. Hij zegt dat ik een beter iemand verdien en hij vind zichzelf super saai. ( en wilt dat ik dan zeg dat dat niet zo is, denk ik).
Ik zeg hem dan ook elke keer opnieuw dat hij niet zo over zichzelf moet denken. En dat ik in mijn verleden nog nooit zo goed behandeld ben door iemand dan door hem. Dat hij diegene is voor mij en dat ik nog nooit zo gelukkig ben geweest als met hem! Dit is ook waar. Ik ben ook heel gelukkig met hem en ik hou ontzettend veel van hem. Het klikt ontzettend goed tussen ons en ik heb het idee dat ik mijn soulmate gevonden heb. Ik wil hem daarom ook echt niet kwijt.
Maar ik vind het gewoon naar dat hij zich iedere keer zo naar beneden haalt, zegt dat hij nergens goed in is, dat hij zich om ieder dingetje druk maakt en sorry zegt. Ik moet ook op passen met hoe ik dingen breng, Want hij trekt het allemaal heel erg op zichzelf aan. Als ik zeg van: Ik ga vandaag wel iets eerder naar huis, want ik ben best moe’ dan is zijn reactie: Oh, vind je me saai? Als mijn ouders vragen: Kom bij ons zitten op de bank zegt hij: nee hoor wil ook wel blijven staan. Geen lang en lief whatsapp bericht voor het slapen gaan? Maar gewoon Slaap lekker schat! Tot morgen,iloveyouxxxxxx Dan is meneer helemaal van de leg en krijgt hij gelijk de twijfels of ik hem nog wel leuk genoeg vind.
Hij had/heeft ook vriendinnen, maar sinds wij een relatie hebben spreekt hij ze ook niet meer. Hij is alleen maar bezig voor school of wij zijn bij elkaar. Natuurlijk vind ik het niet erg dat hij zijn meeste tijd aan mij besteed, dat vind ik juist fijn. Maar over een maand vertrek ik voor 5 maanden naar het buitenland en ik maak mij zorgen dat hij zichzelf helemaal afsluit van andere contacten. Hij heeft dan zomervakantie en dus veel vrije tijd, terwijl ik druk aan het stage lopen ben.

In het begin vond ik het nog wel schattig, dat onzekere. en ik heb inderdaad liever een vriend die wat terughoudender is dan iemand die zichzelf helemaal geweldig vind. Maar als je zo ontzettend verliefd bent op iemand en het continu probeert te laten zien, je hebt al een relatie met elkaar, maar hij gelooft echt niet dat ik hem ontzettend leuk vind. Dan word ik daar mentaal wel moe van. Ik moet steeds mijn gevoelens verdedigen. We praten hier wel eens over en hij zegt dat het door zijn nare schooltijd en ex komt. Ondanks dit, gaat alles super goed tussen ons. We doen veel leuke dingen samen, hebben nooit ruzie, lachen veel en ik heb het idee dat ik niet alleen een liefje heb, maar ook een beste vriend.

Kortom, ik ben heel gelukkig maar hoe kan ik beter reageren op zijn gedrag en hoe kan ik hem hiermee helpen? Want het is natuurlijk nog het aller vervelendst voor hemzelf!

Iemand? hih.

Wat een lastige situatie!

Ik snap je vriend wel een beetje, ik ben ook onzeker over de relatie met mijn vriend door mijn ex. Maar zijn onzekerheid is wel ernstiger dan die van mij.

Ik denk dat het belangrijk is dat je hem veel laat weten hoe blij je met hem bent, maar dan natuurlijk wel op jouw manier. Je moet dit niet forceren. Praat met hem en vertel dat dit ook moeilijk is voor jou, hij kan proberen om zijn onzekerheid wat minder te uiten. Niet eens minder eigenlijk, maar niet op deze manier. Het is wel goed dat je hier af en toe een gesprek over hebt.
Ook denk ik dat er gewoon wat tijd overheen moet gaan, over een tijdje voelt hij zich er vast beter over.

Succes in ieder geval!