Onzeker op het werk

Hi dames,

Ik ben heel erg onzeker geworden op mijn werk. Ik ben in 2013 aan de slag gegaan bij een groot medisch concern (ik noem geen namen, maar de meeste die mij hier kennen weten wel wat ik doe qua werk). Inmiddels ben ik 13x van locatie veranderd en heb ik nog nooit ergens een jaar stabiliteit gehad. Dit omdat ik eerst een flexpoolwerker was (op locaties invallen waar personeel tekort was) nu heb ik van april 2014 tm maart 2015 op een locatie gewerkt waar ik het zo naar mijn zin had. Ik deed heel goed mijn werk, kende mijn klanten en mijn baas was tevreden. In mei 2015 ben ik verplicht verplaatst naar een locatie waar ik tot op heden nog steeds niet naar mijn zin heb. Ook mijn bazen vind ik erg mwa. Ze komen iedere keer naar me toe als ik iets vergeten ben of iets niet goed heb gedaan. Prima dat ik feedback krijg, maar doordat ze toch iedere keer naar mij komen, ben ik zo onzeker geworden. Ik deed het bij mijn oude baas zo goed, en nu is het gewoon klote.

Ik heb het al een paar keer aangegeven bij mijn baas, die pakt het op zich goed op. Neemt rustig de tijd mij het een en het ander uit te leggen. Mijn baas in opleiding (om het zo maar te zeggen.) die brengt fouten over alslof je een moord gepleegd heb.

Keer op keer vraag ik me af; heb ik op mijn andere locaties ook zo gepresteerd? Daar kreeg ik immers nooit wat te horen en waren ze altijd tevreden. Ben ik wel geschikt voor dit vak? Ik heb vaak ochtenden dat als ik opsta, ik met een heel zwaar gevoel de auto instap en naar mijn werk rij. Ik baal hier zo van… Dat ik gewoon niet zo goed weet wat ik hiermee aan moet. Ander werk zoeken heeft geen zin; heb een vast contract én een huis gekocht omdat ik ga samenwonen. Vragen om een andere locatie heeft ook geen zin, want ik kan niet overgeplaatst worden. Ook mijn collega’s werken niet echt mee, wat ik wel jammer vind.

Wat zouden jullie in mijn situatie doen? Ik weet er geen raad meer mee. Ik kom niet van mijn onzekerheid af, terwijl ik wel mijn werk erg graag doe :-(.

Bedankt alvast als je de moeite genomen hebt dit te lezen en sorry voor de grammaticafoutjes.

Up

Zou het mogelijk zijn om af te spreken met je oude baas? Dan kan je navragen hoe hij vond dat je werkte toen. Dan weet je in ieder geval of het goed of slecht was. In het geval van slecht, kan je misschien om tips vragen. (Al denk ik na jouw verhaal gelezen te hebben dat je nieuwe baas flink overdrijft).
Anders is het misschien een idee om een professioneel iemand mee te praten? Die hebben vaak goed advies hoe je moet omgaan met zulke heftige feedback en hoe je het makkelijker van je af kan laten glijden.

In iedergeval veel succes!

Heb je ook al een keer een gesprek met die ‘baas in opleiding’ of met beide bazen tegelijk gehad? Snap dat dat niet leuk is om te doen, maar misschien kan het voor jullie alle drie heel nuttig zijn. Feedback kan goed zijn, ook van jouw kant! Met goed overleg kunnen jullie misschien de situatie verbeteren. Want het is natuurlijk niet de bedoeling dat jij met zo’n rotgevoel naar je werk gaat iedere dag. Daar ga je, zeker op de lange termijn, heus niet beter door presteren en dat is voor iedereen vervelend. Misschien dat je, juist door de angst voor feedback, onbewust meer fouten maakt?
Verder ben ik het met bovenstaande eens, met iemand in gesprek gaan die je tips kan geven om met vervelende feedback om te gaan.

Ik hoop dat je snel iets vindt om je situatie te verbeteren!

Bedankt voor jullie tips. Ik heb al wel eerder een gesprek gehad met mijn baas dat ik heel onzeker ben en dit heb ik ook aangegeven met mijn beoordelingsgesprek. Zij zegt dat ze dat niet van me kan wegnemen, maar dat ze ondanks de schoonheidsfoutjes tevreden is. Ik vind van mezelf dat ik niet goed presteer en kijk heel kritisch naar mezelf waardoor ik echt verschrikkelijk bang ben om feedback te ontvangen terwijl ik weet dat ik er alleen van leer. Het probleem is vaak hoe iemand het overbrengt, en daar zit mijn angst vooral in.

Bij wie kan ik aankloppen om hulp te vragen? Mijn baas zei dat ze dit niet weg kon nemen namelijk…

Misschien de huisarts? Die kan vaak zelf je al redelijk op weg helpen en als het echt nodig is kan hij je doorsturen naar meer gespecialiseerde mensen.

Misschien een weerbaarheids/ assertiviteits training?

Update; ik heb een gesprek gehad met mn baas in opleiding en ze begrijpt waar die ‘angst’ vandaan komt. Ze heeft me op het hart gedrukt dat ze echt in me geloven en dat ze weten dat ik heel veel kan. Ik kan ook gesprekken aanvragen en hulp vragen indien nodig :slightly_smiling_face:

Ben nu wel gerustgesteld gelukkig :slight_smile:

Fijn dat ze zo lief reageerde en goed ook van jou dat je zo eerlijk bent geweest!

Wat fijn dat ze dat heeft gedaan! Het is ook een complimentjes naar jou toe dat jij de stap hebt durven nemen om een gesprek aan te gaan. Dat waarderen ze ook hoor. En ik zou die hulp aannemen, op werk of bij de huisarts. Wie weet zit die onzekerheid wel veel dieper dan gedacht. Mijn vriend zit nu in hetzelfde schuitje, heel onzeker maar toch zijn zijn bazen heel erg tevreden. Hij gaat nu ook een gesprek aan met iemand om te kijken waar die onzekerheden vandaan komen.

Dat is fijn om te horen (:

Heel fijn! Inderdaad die hulp aannemen, kan alleen maar nuttig zijn :slightly_smiling_face: Goed ook dat je zo snel actie hebt ondernomen, ik stel dat soort dingen dan weer minstens 2 weken uit haha.

Ik weet gewoon dat ik hulp nodig heb en wil dat ook. Wist alleen niet dat ze zo zouden reageren. Nu mijn collega’s nog. Mijn collega’s walsen gewoon echt over me heen. Zijn ook te stug om samen te werken en dat loopt niet lekker. Dan loopt de rest ook niet zo lekker jammer genoeg